Skip to main content
24 Ιουνίου 2010

Έκθεση του Γιάννη Κωνσταντινίδη – Ζωγραφίζοντας ποδοσφαιριστές

Ζωγραφίζοντας ποδοσφαιριστές
Ο Michael Grigg αποφάσισε να ασχοληθεί με τους παίκτες του ποδοσφαίρου, όχι τόσο από ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο σπορ, όσο για την ρομαντική πτυχή του αθλήματος.

Του Γιάννη Κωνσταντινίδη

Η ιστορία του ποδοσφαίρου, –με τη δομή που το γνωρίζουμε σήμερα-, ξεκινάει λίγο μετά τα μέσα του 19ου αι., στην Αγγλία, όπου διάφορα ομαδικά παιχνίδια με μπάλα ήταν ήδη πολύ δημοφιλή. Το 1863, ορίστηκαν οι πρώτοι επίσημοι κανονισμοί και ξεκίνησαν πρωταθλήματα που αρχικά γίνονταν μόνο σε ιδιωτικά σχολεία και πανεπιστήμια. Από τότε κιόλας, το σπορ άρχισε να εμπνέει τους εικαστικούς καλλιτέχνες, οι οποίοι, -με ποικίλους τρόπους και από διαφορετικές οδούς, όσον αφορά την τεχνική και το στυλ-, δεν έπαψαν ποτέ να το απεικονίζουν, επιμένοντας κυρίως στο στοιχείο της έντονης δράσης που προσφέρει το άθλημα. Τι είναι όμως αυτό που σήμερα κάνει έναν κλασικό ζωγράφο να ασχοληθεί στα έργα του με το ποδόσφαιρο;






«Μελετώντας την ιστορία της ρομαντικής ζωγραφικής καταλαβαίνει κανείς αμέσως ότι το ενδιαφέρον της περιστρεφόταν γύρω από τον πόλεμο, τη μάχη, την ανδρεία, το ιδανικό της υπεράσπισης των πάτριων, τη νίκη σε κάθε αγώνα για ανεξαρτησία και ελευθερία. Με δυο λόγια, η ρομαντική ζωγραφική αναζητούσε γενικότερα ό,τι είχε να κάνει με την ηρωική υπόσταση του ανθρώπου. Σήμερα λοιπόν, νομίζω ότι δεν υπάρχει καλύτερο –πιο απτό, πιο εύληπτο- πεδίο από τα γήπεδα του ποδοσφαίρου, όπου να συνυπάρχουν και να αποκτούν μια πραγματική ουσία όλα όσα συνθέτουν την έννοια «ηρωισμός».

Ίσως ακούγεται περίεργο σΆ εκείνους που θεωρούν αναπόσπαστη την έννοια του Υψηλού από τη ρομαντική αναζήτηση, αλλά πραγματικά πιστεύω ότι για τον περισσότερο κόσμο το γήπεδο είναι η μόνη γοητευτική «αρένα» στην οποία μάχονται αληθινοί ήρωες.

Συγχρόνως, όλη αυτή η χρωματική παλέτα που μας περιβάλει, -τα χρώματα του 21ου αι., όπως τα γνωρίζουμε από τη γραφιστική παραγωγή, την τηλεόραση, τα βίντεο κλιπς, το σινεμά κ.λπ.-, κυριαρχεί παντού στον κόσμο του ποδοσφαίρου, για να μην πω ότι γιΆ αυτόν δημιουργείται και απΆ αυτόν καταξιώνεται. Ζούμε στην εποχή που τα οπτικά ερεθίσματα που προσφέρει το ποδόσφαιρο έχουν υπεραυξηθεί, παρουσιάζουν τεράστια ποικιλία, είναι εξεζητημένα και ανανεώνονται συνεχώς. Αυτό είναι πολύ προκλητικό για ένα ζωγράφο. Είναι αδύνατο όλη αυτή η πολυχρωμία που μας βομβαρδίζει, –που σχεδόν δυναμιτίζει το μυαλό μας-, στο γήπεδο ή στις οθόνες, να μην καρποφορήσει από κάποιον που ασχολείται και ερευνά τις τεχνικές της κλασικής ζωγραφικής. Πρόκειται για μια ακαταμάχητη πρόκληση για το ανθρώπινο χέρι, δεδομένου ότι η ζωγραφική είναι μια χειρωνακτική εργασία -και ως εκ τούτου πιο κοντά στο ανθρώπινο μέτρο. Είναι αδύνατο για το χέρι ενός ζωγράφου να μην “λιγουρεύεται” να “πιάσει” κάτι, μέσα απΆ αυτά τα ερεθίσματα.

Οπότε, εμένα, ως σύγχρονο κλασικό ζωγράφο, -πιστό στις αρχές, τις τεχνικές και τις προθέσεις που αυτό προϋποθέτει-, ο κόσμος του ποδοσφαίρου με συναρπάζει και με ωθεί να πειραματιστώ τόσο πάνω στην ουσία του, όσο και στη σύγχρονη χρωματική πανδαισία του», λέει ο ζωγράφος Michael Grigg, που τα τελευταία 10 χρόνια ζει και εργάζεται στην Ελλάδα.

Γεννήθηκε πριν 52 χρόνια, στο Γουίνιπεγκ της επαρχίας Μανιτόμπα του Καναδά και σπούδασε αρχιτεκτονική τοπίου. Γρήγορα όμως στράφηκε στη ζωγραφική που τον ενδιέφερε από πολύ νεαρή ηλικία. Μαθήτευσε στο ατελιέ του ζωγράφου Τζον Έιντζελ, στο Τορόντο, ο οποίος λόγω της καλλιτεχνικής επαφής του με τον διάσημο, σύγχρονο κλασικό Ιταλό ζωγράφο Πιέτρο Αννιγκόνι, μεταφέρθηκε στη Φλωρεντία. Έτσι ο Michael Grigg βρέθηκε κι αυτός στην Φλωρεντία, όπου έμεινε 4 χρόνια και ασχολήθηκε αποκλειστικά με τις τεχνικές ζωγραφικής που βασίζονται στις φόρμες και τους κανόνες των Γαλλικών ατελιέ του 19ου αι. Μετά από αυτό το στάδιο, εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.

«Εδώ άρχισα να καλλιεργώ την εικαστική “φωνή” μου και να διαμορφώνω προσωπικό στυλ. Ασχολήθηκα κυρίως με προσωπογραφίες. Πειραματιζόμουν με πολλά και διάφορα στοιχεία, ζωγραφίζοντας κυρίως πορτρέτα ανθρώπων των οποίων τα πρόσωπα για κάποιο λόγο μου κέντριζαν το ενδιαφέρον. Και φυσικά ζούσα από παραγγελίες πορτρέτων». Όλη αυτή η σπουδή τού γεννούσε νέες ιδέες για πειραματισμούς. Και επειδή χρειάζεται πολύ χρόνος για να δημιουργήσει κανείς κάτι πειραματιζόμενος, -ειδικά όταν ακολουθεί τους κανόνες της κλασικής ζωγραφικής-, η μακρά αυτή περίοδος αναζήτησης και σπουδής τον οδήγησε κάποια στιγμή στο να θέλει να εστιάσει σε ένα θέμα, δηλαδή σε κάτι που θα κρατούσε μία τουλάχιστον παράμετρο σταθερή. Πίστεψε δηλαδή, ότι αν πειθαρχούσε σε ένα θέμα, αυτό θα του επέτρεπε να καταλήξει ευκολότερα και γρηγορότερα στον πυρήνα της αναζήτησής του. «Αποφάσισα λοιπόν να ασχοληθώ με τους παίκτες του ποδοσφαίρου, όχι τόσο από προσωπικό ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο σπορ, όσο για την ρομαντική πτυχή που ανακάλυπτα στο άθλημα. Δουλεύω αυτή τη σειρά τα τελευταία τρία χρόνια και μόλις τώρα αισθάνομαι ότι έχω βρει τη “φωνή” μου.

Δηλαδή, αισθάνομαι ότι τώρα κατακτώ ό,τι σχετίζεται με την ισορροπία της σύνθεσης, το χρώμα, το φως, την υφή και τα υπόλοιπα στοιχεία που διερευνά η κλασική φόρμα της ζωγραφικής. Και αυτή η κατάκτηση της τεχνικής, μου επιτρέπει να προχωρήσω λίγο πιο βαθιά στην ουσία, καθότι πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι πίνακες με τους ποδοσφαιριστές περιγράφουν την ανθρώπινη κατάσταση τώρα.

Αλλωστε, αυτός είναι ο κύριος στόχος της ζωγραφικής: να σε πηγαίνει κάπου αλλού. Ο Tiziano, ο Rembrandt, ο Vermeer, ο Σάρτζεντ, ένας λιγότερο γνωστός, αλλά εξαιρετικός, Σκοτσέζος ζωγράφος του 19ου αι., ο Χένρι Ρέιμπερν, για να αναφέρω μόνο μερικούς από τους καλλιτέχνες για τους οποίους νιώθω ένα βαθύ θαυμασμό, αλλά και πολλοί άλλοι κλασικοί ζωγράφοι, όπως και σπουδαίοι Έλληνες σαν τον Ιακωβίδη, τον Γύζη και τον Λύτρα, όλοι τους αυτό αποζητούσαν και πετύχαιναν: είχαν την ικανότητα να σε πηγαίνουν σε έναν άλλο κόσμο. Στο περαιτέρω αυτού που βλέπεις.

Δεν σταμάτησαν ποτέ να σκαλίζουν το πώς η ζωγραφική θα καταφέρει να αποδώσει αισθήσεις και συναισθήματα, εξελίσσοντας και τελειοποιώντας τεχνικά ζητήματα.





Αυτό είναι που ενδιαφέρει κι εμένα. Και το γήπεδο παρέχει πλούσια τέτοια “τροφή” σε ένα καλλιτέχνη. Εκεί αναδύονται, -ως ένα θεαματικό ανάγλυφο-, τα περισσότερα από τα βασικά μας συναισθήματα, οι αρετές και οι αδυναμίες της ανθρώπινης ψυχής: η χαρά της επιτυχίας και της προσδοκίας, η ανυπομονησία, ο φόβος, η αγωνία, ο θυμός, ο πόθος για εκδίκηση, η περηφάνια, η αλαζονεία, η ματαιοδοξία, η υποκρισία, ο ναρκισσισμός, η συγχώρεση, ο πόνος της απώλειας, της ήττας, της ματαίωσης των προσδοκιών, η στιγμιαία πραγματική ευτυχία.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι στους πίνακές μου αυτούς υπάρχει και μια προβολή της δικής μου συναισθηματικής κατάστασης, – δηλαδή, συναισθήματα που εγώ βιώνω και μου επιτρέπουν να ταυτίζομαι με το θέμα μου, τους ποδοσφαιριστές. Αλλά και η προβολή συναισθημάτων, που τα γνώρισα όπως αποδίδονται σε ζωγραφικούς πίνακες. Εκείνα δηλαδή, που μου “δίδαξε” η ιστορία της τέχνης – αν δεχτούμε πως το συναίσθημα είναι κάτι που διδάσκεται. Η προσωπική μου συναισθηματική εμπλοκή σΆ αυτά τα έργα είναι μάλλον και ο λόγος που ζωγράφισα τόσους ποδοσφαιριστές. Όμως, επειδή ο στόχος μου, με αυτή τη σπουδή, έχει εξελιχθεί να είναι μια πανοπτική ματιά στην ανθρώπινη κατάσταση, πολύ σύντομα, πιστεύω ότι θα ξεκινήσω μια ανάλογη σειρά με γυναίκες – το νιώθω να έρχεται».

Πώς όμως αυτή η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο μπορεί να μεταβάλει τη γνώμη του καλλιτέχνη για το άθλημα, ή τη σχέση του μΆ αυτό; «Για να είμαι ειλικρινής ποτέ δεν υπήρξα φίλαθλος ή οπαδός. Τώρα όμως, όταν βλέπω έναν αγώνα στην τηλεόραση, ή φωτογραφίες στον τύπο το βρίσκω πραγματικά πολύ συναρπαστικό. Πάντως, πιστεύω ότι εξακολουθώ να παρακολουθώ το ποδόσφαιρο ως καλλιτέχνης και όχι ως φίλαθλος.

Αυτό που πραγματικά με απορροφά είναι η ένταση των συναισθημάτων τη στιγμή της ”φάσης“ του αγώνα, όλα αυτά που μέσα στο γήπεδο συμπυκνώνονται με μοναδικό τρόπο, στη μικρότερη μονάδα του χρόνου και γίνονται πολύ πιο δυνατά και κάπως δραματικά».

  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU

ΑΡΧΕΙΟ

Ακόμη ένα Σαββατόβραδο γέμισε το My Way από κόσμο γεμάτο κέφι και τρελή διάθεση για χορό! Ρίξτε μ…
Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιήσει το Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 19:00 στην αίθουσα…
γράφει ο Σωτ. Γαλανός Τα ακόλουθα λόγια της γραφή μου ας είναι από καρδιάς για τον αγαπητό μας σ’…
Ο Α.Σ. Κεφαλονιά μπορεί να περηφανεύεται για άλλη μια χρονιά για την πρόοδο των αναπτυξιακών…
Σε κλίμα ευφρόσυνο, με πολλά παραδοσιακά κεράσματα και ευχές, πραγματοποιήθηκε , 29 Δεκέμβρη…
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

18 Ιουλίου 2024
Για μια ακόμα φορά τα Βλαχάτα στο πανηγύρι της Αγίας Μαρίνας τα έσπασαν… Από νωρίς ξεκίνησε ν…
17 Ιουλίου 2024
Μια εξαιρετική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σήμερα το βράδυ στο εξαίσιο χώρο του Βοτανικού κήπου. …
16 Ιουλίου 2024
Με μεγάλη μας χαρά για ακόμη μια χρόνια, παρευρεθήκαμε στην έκθεση ζωγραφικής της Μιμίκας Μηλάτο…
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Ανακαλύψτε το Μέλλον της Μετακίνησης στην Νippy eco mobility
17 Ιουλίου 2024
Eίναι το νέο σημείο αναφοράς για e-bikes, e-scooters και αξεσουάρ, την οδό Σουηδίας 125. Εκεί θα…
«Τρυπώσαμε» στις πρόβες της θεατρικής παράστασης «Το θεριό του ταύρου»
11 Ιουλίου 2024
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΤΟ ΘΕΡΙΟ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ» Σάββατο 13 & Κυριακή 14 Ιουλίου και ώρα 21:00, σ…
«Παραδοσιακό Μαγειριό» η νέα επιχείρηση στην οδό Σιτεμπόρων στο Αργοστόλι
8 Ιουλίου 2024
Το νέο παραδοσιακό μαγειρείο στην οδό Σιτεμπόρων Αργοστόλι άνοιξε και σας περιμένει! Μια νέα …
Tzannatos Jewellers Corner : Το νέο κόσμημα του Λιθοστρώτου
21 Ιουνίου 2024
Ο στόχος μας πάντα είναι να προσφέρουμε ποιοτικά, διαχρονικά αλλά και μοντέρνα σχέδια για την το…
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU