Skip to main content
Η κεφαλονίτικη πτυχή της ελληνικής ναυτιλίας στο πέρασμα των αιώνων – Μέρος ΙΙ
Η κεφαλονίτικη πτυχή της ελληνικής ναυτιλίας στο πέρασμα των αιώνων – Μέρος ΙΙ
Η κεφαλονίτικη πτυχή της ελληνικής ναυτιλίας στο πέρασμα των αιώνων – Μέρος ΙΙ
Η κεφαλονίτικη πτυχή της ελληνικής ναυτιλίας στο πέρασμα των αιώνων – Μέρος ΙΙ
21 Ιουνίου 2010

Η κεφαλονίτικη πτυχή της ελληνικής ναυτιλίας στο πέρασμα των αιώνων – Μέρος ΙΙ

«Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό,
στάλα τη στάλα συναγμένο απ’ το κορμί σου,
σε τάσι αρχαίο, μπακιρένιο, αλγερινό,
που κοινωνούσαν πειρατές πριν πολεμήσουν.

Πανί δερμάτινο, αλειμμένο με κερί,
οσμή από κέδρο, από λιβάνι, από βερνίκι,
όπως μυρίζει αμπάρι σε παλιό σκαρί,
χτισμένο τότε στον Ευφράτη στη Φοινίκη. 

Σκουριά πυρρόχρωμη στις μίνες του Σινά.
Οι κάβες της Γερακινής και το Στρατόνι.
Το επίχρισμα. Η άγια σκουριά που μας γεννά,
Μας τρέφει, τρέφεται από μας, και μας σκοτώνει. 

Πούθ’ έρχεσαι; Απ’ τη Βαβυλώνα.
Πού πας; Στο μάτι του κυκλώνα.
Ποιαν αγαπάς; Κάποια τσιγγάνα.
Πώς τη λένε; Φάτα Μοργκάνα.»

Αν το «Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα…» είναι το σύμβολο της Χριστιανικής Ορθοδόξου Πίστεώς μας, τότε το «Θα μεταλάβω με νερό θαλασσινό…» (ΦΑΤΑ ΜΟΡΓΚΑΝΑ) θα πρέπει σίγουρα να είναι το σύμβολο της ναυτικής μας θρησκείας και παράδοσης. 

Όπως σωστά καταλάβατε, αγαπητοί συμπατριώτες, σε αυτό το άρθρο θα συνεχίσουμε την ταπεινή προσπάθειά μας, να αναδείξουμε την αμέριστη συνεισφορά της νήσου μας και των ναυτικών και ναυτανθρώπων της στην ελληνική ναυτιλία. Συγκεκριμένα, θα επιχειρήσουμε μια προσέγγιση της ναυτικής προσωπικότητας και ειδικότερα της ποίησης του Κεφαλλονίτη Ποιητή της Θάλασσας Νίκου Καββαδία, καθώς άπειρες σελίδες τα τελευταία χρόνια έχουν γραφτεί για αυτή την καθόλα ναυτική φυσιογνωμία και το έργο της. 

Ο τίτλος του συγκεκριμένου, αλλά και του προηγούμενου άρθρου μας είναι «Η ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ». Γι’ αυτό το λόγο, επιλέξαμε το Νίκο Καββαδία, επειδή θεωρούμε ότι αυτός, εκτός των άλλων, αντιπροσωπεύει διαχρονικά και με τον καλύτερο τρόπο, τον Κεφαλονίτη Ναυτικό, μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε αυτό το δύσκολο εγχείρημά μας, δε σκοπεύουμε να συμπεριλάβουμε πολλά ιστορικά στοιχεία για την προσωπικότητα του Νίκου Καββαδία, παρά μόνο τα βασικά, εφόσον οι αναγνώστες του «Kefalonitis Magazine» είχαν την ευκαιρία να πληροφορηθούν από σχετικό αφιέρωμα προηγούμενου τεύχους (Ιούνιος ’08). Η βασική ιδέα του συγκεκριμένου άρθρου επιθυμούμε να είναι ο ναυτικός χαρακτήρας του Ποιητής μας.   

Πρώτο ταξίδι έτυχε ναύλος για το Νότο,
δύσκολες βάρδιες, κακός ύπνος και μαλάρια.
Είναι παράξενα της Ίντιας τα φανάρια
και δεν τα βλέπεις, καθώς λένε με το πρώτο. (KURO SIWO)

Ο Νίκος Καββαδίας, όπως είναι γνωστό, γεννήθηκε στην Κίνα το 1910 σε μια μικρή πόλη της Μαντζουρίας, κοντά στο Χαρμπίν. Όταν έγινε τεσσάρων χρονών, έφυγε με την οικογένειά του για την Κεφαλονιά, απ΄ όπου κατάγονταν οι δικοί του. Στην Κεφαλονιά δεν έμεινε πολύ. Ενώ πήγαινε ακόμα στο Δημοτικό, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, κι εκεί ο ποιητής συνέχισε το σχολείο και τελείωσε το εξατάξιο τότε Γυμνάσιο. Το 1928, έδωσε εξετάσεις στην Ιατρική Σχολή, αλλά την ίδια χρονιά αρρώστησε βαριά ο πατέρας του κι έτσι αναγκάστηκε να δουλέψει. Στην αρχή, δούλεψε μερικούς μήνες σε ναυτικό γραφείο, κρατώντας τα λογιστικά βιβλία, αλλά η έλξη της θάλασσας ήταν ακατανίκητη και το κάλεσμά της έντονο για τον ανήσυχο νεαρό, και τον επόμενο χρόνο, αμέσως μετά το θάνατο του πατέρα του, μπαρκάρισε ναύτης στο φορτηγό «Άγιος Νικόλαος». Αρχικά, ήθελε να γίνει καπετάνιος, μα ήδη είχε χάσει αρκετά χρόνια στις περιπλανήσεις του ανά τον κόσμο και το δίπλωμα του ασυρματιστή ήταν η πιο σύντομη λύση. Έτσι, πήρε το δίπλωμα του ασυρματιστή το 1939, όμως εκείνο το χρόνο ξέσπασε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Τότε, πήγε στρατιώτης στην Αλβανία. Έπειτα, έμεινε ξέμπαρκος στην Αθήνα, τα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής, και ξαναμπαρκάρισε το 1944, όπου ταξίδεψε αδιάκοπα ως «μαρκόνης» (ασυρματιστής) σε εμπορικά και επιβατικά καράβια. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, είχε την ευκαιρία να γυρίσει όλο τον κόσμο και να γνωρίσει τις ανοιχτές θάλασσες, τα εξωτικά λιμάνια και να αντλήσει από τις άμεσες εμπειρίες του το υλικό για την ποίησή του. 

Επιστρέφοντας απ’ το τελευταίο του ταξίδι, κι ενώ ετοίμαζε την έκδοση της τρίτης συλλογής του (ΤΡΑΒΕΡΣΟ), πέθανε ξαφνικά από εγκεφαλικό επεισόδιο στις 10 Φεβρουαρίου του 1975. Αυτή ήταν με δύο λόγια η ζωή του Καββαδία για τους πολλούς.

Για αυτούς όμως, που έχουν κάποια μεγαλύτερη σχέση με τη θάλασσα και τη ναυτική ποίηση, θα επιχειρήσουμε να εισχωρήσουμε στο «ναυτικό Καββαδία». Είναι γεγονός, ότι τα ποιήματά του έχουν σαν σταθερό φόντο τη θάλασσα και η θεματολογία του, τη ζωή των ναυτικών. Ωστόσο, για τον Καββαδία, η θάλασσα και τα ταξίδια -παρ’ όλες τις πίκρες και τα βάσανα του ναυτικού- φαντάζει σαν αυτοσκοπός και όχι σαν μια καταναγκαστική, βιοποριστική διέξοδος. Η απέραντη «γαλάζια έκταση» και τα μακρινά εξωτικά λιμάνια, τον στοιχειώνουν και τον τρέφουν, τον βασανίζουν και τον συντηρούν. Η θάλασσα είναι η μάνα, η ερωμένη, η φίλη, αλλά και η δύναμη, που ακόμα κι αν ο ναυτικός καταφέρει να τιθασεύσει για λίγο, στο τέλος πάντα κυριαρχεί στον τρόπο που ζει και σκέφτεται. Η θάλασσα, είναι εκείνη, από την οποία ο ποιητής αντλεί τη λογοτεχνική του έμπνευση, αλλά και την αγάπη του για τον άνθρωπο!

Ο συγκερασμός ρεαλισμού και ποιητικής αναφοράς ίσως είναι ένα οξύμωρο σχήμα, μα ο Καββαδίας κατάφερε να ξεπεράσει αυτό το πνευματικό εμπόδιο, με το μαγευτικό του ταλέντο, παρουσιάζοντας ένα ποιητικό κόσμο τόσο λυρικό και παράλληλα τόσο απέριττο και δωρικό, όπως τα ταξίδια των ναυτικών και τα μονοπάτια που συναντούν στο δρόμο για την -ενίοτε- ψυχική αγαλλίαση. Όντας και ο ίδιος Κεφαλονίτης ναυτικός, παρουσίασε μέσα από τα ποιήματά του, προσωπικές μαρτυρίες και αληθινά συναισθήματα, σε συνάρτηση με την ομορφιά της θάλασσας και των αναρίθμητων ταξιδιών. Η θάλασσα υπήρξε αναμφίβολα γι’ αυτόν ένα συνονθύλευμα ψυχικών συγκρούσεων, το καταφύγιο στη γαλήνη και στη λατρεία, αλλά και εκείνη που τον «καταδίκασε» σε μια ατελείωτη προσωπική μοναξιά και αποξένωση. Παράλληλα όμως, αποτέλεσε και τη μούσα του, έτσι ώστε να γράψει αριστουργηματικές ποιητικές μαρτυρίες. Ο Καββαδίας αγάπησε τη θάλασσα όσο τίποτε άλλο στον κόσμο, βρίσκοντας σε εκείνη ένα λατρεμένο πρόσωπο, μια δική του «οικογένεια»!

Ο αναγνώστης, κατά γενική ομολογία, «ταξιδεύει» μέσα από τα ποιήματα του Καββαδία, σε έναν κόσμο που συνδυάζει την πραγματικότητα με την ουτοπία. Κάποτε ο ποιητής Καββαδίας είχε πει: «Είναι καλύτερο να ονειροποιείς τα πράγματα σου, παρά να πραγματοποιείς τα όνειρά σου…». Ο Ποιητής δικαιώνεται κάθε στιγμή που το ανθρώπινο μυαλό γαληνεύει στον κόσμο του ονείρου, μέσα σε καράβι που διασχίζει τον ωκεανό. Παρόλα αυτά, ο ίδιος δεν απεδέχθη από ετέρους «συναδέλφους» του, ποιητές, παρά μόνο από την καθολική αποδοχή του κόσμου των ναυτικών, που βρήκε στο πρόσωπο του τη ρεαλιστική απεικόνιση των ταξιδιών και της θάλασσας. Δυστυχώς, μετά θάνατον, ο Καββαδίας αναγνωρίστηκε από το ευρύ κοινό, και η ποίησή του, ντυμένη από τη θεσπέσια μουσική του Θάνου Μικρούτσικου –συγκεκριμένα από τις συλλογές «Ο Σταύρος του Νότου» και «Γραμμές των οριζόντων»- πέρασε στη σφαίρα του ονείρου και της πολιτισμικής δικαίωσης για τον ποιητή (ένας από τους λόγους που μας έκανε να γράψουμε αυτές τις γραμμές την περίοδο αυτή, είναι και οι υπέροχες συναυλίες του Θ. Μικρούτσικου με άλλους καλλιτέχνες και μουσικούς στο Ηρώδειο, στις 23-24/06, αφιερωμένες, εννοείται, στον Καββαδία). Αυτή την «ΠΙΚΡΙΑ», ο ποιητής μας, ως εκφραστής συναισθημάτων, εικόνων και καταστάσεων, θέλησε να την αποτυπώσει στο χαρτί ως κατάθεση ψυχής. Έτσι έκανε στο ομώνυμο ποίημά του «ΠΙΚΡΙΑ», ολοκληρώνοντάς το λίγες ημέρες πριν αναχωρήσει για το ναυτικό ταξίδι προς την αιωνιότητα…

Αξίζει να αναφέρουμε δύο στροφές από αυτό το υπέροχο ποίημα: 

Ό,τι αγαπούσα, αρνήθηκα για το πικρό σου αχείλι,
τον τρόμο που δοκίμαζα, πηδώντας το κατάρτι,                                      
το μπούσουλα, τη βάρδια μου και την πορεία στο χάρτη,
για ένα δυσεύρετο, μικρό, θαλασσινό κοχύλι.
Τον πυρετό στους Τροπικούς, του Ρίο τη μαλαφράντζα,
την πυρκαγιά που ανάψαμε μια νύχτα στο Μανάο,
τη μαχαιριά που μου ‘δωσε ο Μαγιάρος στην Κωστάντζα
και «Σε πονάει με τη νοτιά;» Όχι από αλλού πονάω.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που έχουν ασχοληθεί με το λογοτεχνικό έργο του Ποιητή της Θάλασσας, αναλύοντας με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο αυτό το ανεπανάληπτο ναυτικό και καθόλα βιωματικό έργο. Η φιλόλογος κ. Αφροδίτη Βογιατζή έχει γράψει κάποιους στίχους, αφιερωμένους στο ναυτικό χαρακτήρα του Καββαδία: 

«Αυτές οι θάλασσες! Ήρεμες, ξελογιάστρες, με χίλια μυστικά κρυμμένα. Αυτοί οι ωκεανοί! Ατέλειωτοι, θυμωμένοι. Κι εκείνος, να λαχταράει γρήγορα να τους περάσει, να βρεθεί στην αγκαλιά των λιμανιών, με ομίχλη, υγρασία, κόκκινα φώτα και ρούμι.

Το μαγνητόφωνο στο μπαρ, λέει τραγούδια ερωτικά. Τριγύρω μάτια θολά και πληρωμένες αγκαλιές. Εκείνος, στους σκοτεινούς δρόμους, στα μισοφωτισμένα στενά, αναζητάει τον έρωτα, την παρανομία. Κι ύστερα, πάλι μεσοπέλαγα, πάλι ταξίδια ατελείωτα και λόγια παθιασμένα σε πρόχειρα χαρτιά, με το τσιγάρο να μη σβήνει. Και όλη η ζωή, όλες οι τρικυμίες της καρδιάς, γραμμένες με δάκρυα, με αίμα. Πόνοι, πάθη, έρωτες, μυστικά ανομολόγητα, με την γοργόνα στην πλώρη, φιλημένη απ’ την αλμύρα και τον άνεμο, να κοιτάζει μακριά το φεγγάρι, πράσινο μεσ’ την ομίχλη. Και εκείνος, ο Καββαδίας, ποιητής και πειρατής μαζί, ψηλά στη γέφυρα του καραβιού, τη σκέψη του να οδηγεί στη Σαλονίκη που αγαπά, στη Σαλονίκη που τον περιμένει με φώτα κόκκινα, και νύχτες με βαρδάρη. Τον περιμένει για εκείνα που δεν ξέχασε, για ό,τι θυμάται ακόμη.

Τώρα, η ρότα του καραβιού για μακρινές Ινδίες και νότια Κίνα. Για θάλασσες με σελάχια και δελφίνια, δράκους και σειρήνες, και στο βαθύ ορίζοντα να σμίγει ουρανός και γη.
Και το καράβι του Καββαδία να συνεχίζει τα ατελείωτα ταξίδια του, τους ναύλους, σε θάλασσες φουρτουνιασμένες, μαζί με την ποίησή του, ταξίδι γοητευτικό σε ταραγμένους καιρούς…» 

Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία.
Παίξε στον άνεμο τη γλώσσα σου και πέρνα.
Αλλού σε λέγανε Γιουδήθ, εδώ Μαρία.
Το φίδι σκίζεται στο βράχο με τη σμέρνα. (ΓΥΝΑΙΚΑ)

Αν και δε μπορεί να χαρακτηριστεί πολυγραφότατος, ο Καββαδίας επηρέασε όσο λίγοι τη σύγχρονη Ελληνική ποίηση και λογοτεχνία. Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε με βεβαιότητα αν θα επαναληφθεί στην παγκόσμια λογοτεχνία και δη στην ποιητική προσέγγιση μια τόσο υπέροχη, ποιητική και συνάμα ρεαλιστική απεικόνιση των ψυχικών συναισθημάτων, αλλά και του κόσμου που μας περιβάλλει, όπως αυτή του Νίκου Καββαδία. Ο Κεφαλλονίτης Ποιητής της Θάλασσας είναι εκείνος, που εδώ και δεκαετίες όχι απλά επηρεάζει, αλλά σημαδεύει «με στίγματ’ ανεξάλειπτα» κάθε ναυτικό, ποιητικό κι ευρύτερα ναυτικό – καλλιτεχνικό έργο που γεννιέται. Τι μπορούμε να πράξουμε από το να μαγευτούμε και να ταξιδέψουμε με το νου μας, διαβάζοντας ή ακούγοντας τους διαχρονικούς στίχους της παραπάνω στροφής (Χόρεψε πάνω στο φτερό του καρχαρία. . .), σημειωτέον ότι ο καρχαρίας αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα έμβια όντα πάνω στον πλανήτη…

Θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά, σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.
(Ιδανικός κι ανάξιος εραστής – Mal du Depart)

Ο ποιητής μας, έχοντας πλήρη αυτογνωσία του τι κάνει, αλλά και του τι γράφει, δε δίστασε -όχι μόνο να φανταστεί- αλλά και να ασχοληθεί ποιητικά με τις τελευταίες του στιγμές. Όντας λάτρης της θάλασσας, όπως είναι γνωστό, επιθυμούσε να ταφεί σε κάποιο ωκεανό στις μακρινές Ινδίες. Όμως, η μοίρα τού είχε γράψει άλλη τύχη, ίσως για να επιβεβαιωθούν και οι δικοί του προφητικοί στίχοι («…και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές…». 

Δεν πειράζει όμως, γιατί ο Καββαδίας θα ζει αιώνια στις ψυχές όλων εκείνων, που ο φλοίσβος της θάλασσας κάτι τους λέει… Και αν κάποτε βρεθείτε νύχτα στην κουπαστή ενός πλοίου και ακούσετε το έντονο «κλάμα» της Θάλασσας, να θυμάστε ότι θρηνεί τον Ποιητή της…

Ο επίλογος αυτής της σύντομης δοκιμής δε μπορεί παρά να πλαισιωθεί από τους στίχους εκείνους (αφιερωμένους από τον Ποιητή στην ανιψιά του Έλγκα), που έχουν επηρεάσει προς το ναυτικό προορισμό τρεις γενιές νέων ανθρώπων…  

Κουφός ο Σάλαχ το κατάστρωμα σαρώνει.
– Μ’ ένα ξυστρί καθάρισέ με απ’ τη μοράβια.
Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει.
– Γιέ μου πού πας; Μάνα, θα πάω στα καράβια.

(Οι Εφτά Νάνοι στο S/S Cyrenia)
Στο επόμενο ταξίδι ελπίζουμε να συνταξιδέψουμε και πάλι…!

«…Μακριά, πολύ μακριά να ταξιδεύουμε,
κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει,
εσείς τσιγάρα «Κάμελ» να καπνίζετε,
κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουίσκι…»

(Γράμμα στον ποιητή Καίσαρα Εμμανουήλ)
«Απάνου στο γιατάκι σου φίδι νωθρό κοιμάται
και φέρνει βόλτες, ψάχνοντας τα ρούχα σου η μαϊμού.

Εκτός από τη μάνα σου, κανείς δε σε θυμάται
σε τούτο το τρομαχτικό ταξίδι του χαμού»
(Θεσσαλονίκη της συλλογής Πούσι)

Πηγές: www.geocities.com
ιστότοπος ΕΝΩΣΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΩΝ ΒΟΡΕΙΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (ένθετο ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ) ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 1999

Φωτογραφικό υλικό: Αρχείο οικογένειας Καββαδία
Αρχείο Ηλία Χ. Παπαδημητρακόπουλου
Τάσος Κόρφης «Νίκος Καββαδίας»
Κείμενα – Παρουσίαση: Κώστας Σιμωτάς,
Πόρος Κεφαλονιάς

Facebook Page: Kefalonites Karabolatres

 
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU

ΑΡΧΕΙΟ

Ακόμη ένα Σαββατόβραδο γέμισε το My Way από κόσμο γεμάτο κέφι και τρελή διάθεση για χορό! Ρίξτε μ…
Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιήσει το Σάββατο 4 Ιανουαρίου 2020 και ώρα 19:00 στην αίθουσα…
γράφει ο Σωτ. Γαλανός Τα ακόλουθα λόγια της γραφή μου ας είναι από καρδιάς για τον αγαπητό μας σ’…
Ο Α.Σ. Κεφαλονιά μπορεί να περηφανεύεται για άλλη μια χρονιά για την πρόοδο των αναπτυξιακών…
Σε κλίμα ευφρόσυνο, με πολλά παραδοσιακά κεράσματα και ευχές, πραγματοποιήθηκε , 29 Δεκέμβρη…
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

25 Ιουλίου 2024
Πραγματοποιήθηκε σήμερα για ακόμη μια χρονιά το πανηγύρι της Αγίας Άννας στην Λακήθρα με ζωντανή…
24 Ιουλίου 2024
Γιάννης Κότσιρας live στην Κεφαλονιά Κυριακή 4 Αυγούστου 2024 Αύλειος χώρος Ξενία – Αργοστόλι Μα…
23 Ιουλίου 2024
Τη Δευτέρα 29 Ιουλίου στο κατάστημα «V & V Cafe Snack Bar & More» διοργανώνεται μουσική …
22 Ιουλίου 2024
ΣΑΒΒΑΤΟ 10/8 στις 21:00 – Δημοτικό Γήπεδο Αργοστολίου «ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΕΡΓΩΤΗΣ» Ο Κωνσταντίνος Αργυρ…
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Ανακαλύψτε το Μέλλον της Μετακίνησης στην Νippy eco mobility
17 Ιουλίου 2024
Eίναι το νέο σημείο αναφοράς για e-bikes, e-scooters και αξεσουάρ, την οδό Σουηδίας 125. Εκεί θα…
«Τρυπώσαμε» στις πρόβες της θεατρικής παράστασης «Το θεριό του ταύρου»
11 Ιουλίου 2024
ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ «ΤΟ ΘΕΡΙΟ ΤΟΥ ΤΑΥΡΟΥ» Σάββατο 13 & Κυριακή 14 Ιουλίου και ώρα 21:00, σ…
«Παραδοσιακό Μαγειριό» η νέα επιχείρηση στην οδό Σιτεμπόρων στο Αργοστόλι
8 Ιουλίου 2024
Το νέο παραδοσιακό μαγειρείο στην οδό Σιτεμπόρων Αργοστόλι άνοιξε και σας περιμένει! Μια νέα …
Tzannatos Jewellers Corner : Το νέο κόσμημα του Λιθοστρώτου
21 Ιουνίου 2024
Ο στόχος μας πάντα είναι να προσφέρουμε ποιοτικά, διαχρονικά αλλά και μοντέρνα σχέδια για την το…
  • YOU
  • YOU
  • YOU
  • YOU