Προσεχώς το θεατρικό έργο «Καμπαρέ οι Δούλες» σε σκηνοθεσία Πάνου Βαρδάκου

Το Θεατρικό Εργαστήρι Σύγχρονης Τέχνης Κεφαλονιάς στα τέλη Μαΐου 27-28-29 θα παρουσιάσει το Θεατρικό έργο ‘’ΚΑΜΠΑΡΕ ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ’’ του Ζάν Ζενέ σε σκηνοθεσία και διασκευή του Πάνου Βαρδάκου. Ένα έργο που θεωρείται από τα καλύτερα της σύγχρονης δραματολογίας, εμπνευσμένο από πραγματικά γεγονότα ο Ζενέ ξετυλίγει τους χαρακτήρες των ηρωίδων του όπου εκεί ο κάθε θεατής θα αναγνωρίσει στοιχεία του εαυτού του, θα περιηγηθεί στην ανθρώπινη ψυχή, θα παρακολουθήσει τον αγώνα λύτρωσης από την καταπίεση, τον αγώνα ύπαρξης τους. Αυτές οι γυναίκες έχουν χαρακτηριστικά από όλους μας έχουν τα πάντα.

ΟΙ ΔΟΥΛΕΣ ΤΟΥ ΖΕΝΕ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΟ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ!

Το θεατρικό εργαστήρι δουλεύει όλο αυτό τον καιρό εντατικά για το ανέβασμα του, μεταφέροντας το έργο χρονικά στην Γερμανία την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρη και στα περίφημα καμπαρέ του Βερολίνου πριν την άνοδο του Χίτλερ, σε μία πόλη όπου οι τέχνες και η ελεύθερη έκφραση και η πολιτική σάτιρα δεν είχαν ποτέ άλλοτε τόση ελευθερία. Έτσι σε μια σκηνή ενός καμπαρέ με τα τραγούδια και τα χορευτικά ξετυλίγεται η ιστορία μας.

ΠΑΙΖΟΥΝ:

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ EDWARDS

ΑΛΚΙΣΤΗ ΚΑΤΣΟΥΝΗ

ΠΟΠΗ ΒΙΤΣΕΝΤΖΑΤΟΥ

ΧΟΡΕΥΟΥΝ:

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΑΓΟΥΛΑ

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΛΙΠΙΑΤΟΥ

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΠΑΝΟΣ ΒΑΡΔΑΚΟΣ

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΡΙΤΑΤΟΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΈΡΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

Κανένα πρόβλημα, όταν τεθεί, δεν επιτρέπεται να λύνεται μέσα στον χώρο του φανταστικού, κυρίως γιατί η δραματική αυτή λύση υπηρετεί μία κοινωνική κατάσταση.

Αντιθέτως ας εκραγεί το κακό επί σκηνής. Ας μας γυμνώνει. Ας μας αφήσει μετέωρους και χωρίς άλλο καταφύγιο από την συνείδηση μας. Ο καλλιτέχνης- και ο ποιητής-δεν έχουν σαν αποστολή την πρακτική λύση των προβλημάτων του κακού. Ας δεχτούν να είναι καταραμένοι. Το πολύ- πολύ να χάσουν την ψυχή τους, αν έχουν ψυχή. Δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Αλλά το έργο τους θα παραμείνει μια συνεχής έκρηξη, μια πράξη απέναντι στην οποία το κοινό θα αντιδράσει όπως θέλει, όπως μπορεί.

Αν το «καλό» επιτρέπεται να παρουσιάζεται μέσα στο έργο τέχνης ας φανερωθεί μόνο στην σαγήνη του τραγουδιού. Η ίδια η ρωμαλεότητα του τραγουδιού θα μεγαλώνει το «κακό», που το έργο εκθέτει.

ΖΑΝ ΖΕΝΕ Θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης

Η λέξη Θέατρο προέρχεται από το αρχαίο ρήμα θεώμαι που σημαίνει παρατηρώ. Παρατηρώ και όχι βλέπω. Γιατί η λέξη παρατηρώ σημαίνει νιώθω, συμπάσχω, καταλαβαίνω αυτό που είναι κρυμμένο στις ψυχές των χαρακτήρων. Για να αποκτήσω δικιά μου άποψη, μίας και στο θέατρο υπάρχουν πολλές απόψεις, πολλές οπτικές γωνίες. Τελικά το θέατρο αυτό είναι, το άγνωστο, αυτό που αγνοούμαι και που υπάρχει μέσα μας μέχρι επί τέλους να έλθουμε αντιμέτωποι.

Το θέατρο είναι ένας ζωντανός οργανισμός με σάρκα και οστά που ζει και αναπνέει, ανθίζει και δημιουργεί μια ιδιαίτερη σχέση με τους θεατές που συμπάσχουν με τους ηθοποιούς και η σχέση αυτή δίνει την δυνατότητα στο κοινό να εξάρει και δώσει χρώμα στην φαντασία τους, έχοντας προσθέσει την προσωπική τους χροιά. Τελικά το θέατρο δεν είναι μια απλά μορφή διασκέδασης αλλά μια μορφή ψυχαγωγίας!

Πάνος Βαρδάκος Σκηνοθέτης-ηθοποιός