Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά
24/03/2010

Αργοστόλι - πρωτεύουσα της Κεφαλληνίας

Φέτος, το Αργοστόλι εορτάζει τα 250 χρόνια από τη μεταφορά της πρωτεύουσας του νησιού σε αυτό. Για την πόλη αυτή τόσα έχουν γραφτεί, η επέτειος αυτή όμως αποτελεί ιδανική ευκαιρία για να παραθέσουμε συνοπτικά ορισμένα πράγματα από την ιστορία του, αλλά και να μάθουμε κάποια άλλα λιγότερο γνωστά στους περισσότερους.

A. Το γεννησιμιό μιας πολιτείας - πρωτεύουσας


Με την οριστική κατάληψη της Κεφαλονιάς από τους Ενετούς ορίζεται ως κέντρο διοίκησης του νησιού το παλιό Κάστρο του Αγίου Γεωργίου στη Λειβαθώ. Από τις πρώτες κινήσεις για σταθερότητα και εδραίωση όσο και ασφάλεια των κατακτητών ήταν να αποκτήσουν κέντρο διοίκησης και το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου προσφερόταν τουλάχιστον αρχικά για αυτό.

Το 1504 η Γαληνότατη ενίσχυσε το Κάστρο με ένα εξωτερικό τοίχος με τρεις προμαχώνες, έτσι ώστε να αποτελέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα πρωτεύουσα του νησιού. 

Συγχρόνως, με αυτή την ενέργεια μεγάλωσε το εσωτερικό του Κάστρου και έτσι μπορούσε να εξυπηρετήσει την οίκηση των κατακτητών και των ευγενών της Νήσου.

Επιβλέπων μηχανικός και σχεδιαστής του όλου έργου ήταν ο Νικολός Τσιμάρας, που πέρα από το περιτοίχισμα κόσμησε το Κάστρο με τρεις πεταλοειδείς προμαχώνες. Το Κάστρο έκλεινε οικίες αρχόντων, διοικητικά κτήρια και αποθήκες υλικών.

Ωστόσο, το μεγάλο νησί της Κεφαλονιάς που από τη φύση του ποικίλει στη γεωφυσική του διαμόρφωση μαστιζόταν από παλιά από τους πειρατές, οι οποίοι δυσκόλευαν τους κατοίκους στο εμπόριο και στην ήσυχη κατοίκησή τους στα πεδινά. Έτσι, ήταν απαραίτητο να βρεθεί μέρος που να μπορεί να γεννηθεί μια πόλη που να εξυπηρετήσει πολλούς λόγους και σκοπούς, να εγκαθιδρύσει τη διοίκηση και να παρέχει την ασφάλεια των κατοίκων της.

Πριν από τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου, οι λεηλασίες και οι καταστροφές που προξενούσαν οι πειρατές ήταν μεγάλες. Δεν ξέφυγε και η περιοχή γύρω από το μυχό του Κουτάβου και η ευρύτερη περιοχή του κόλπου του Αργοστολίου, που στα 1538 με αρχηγό το ναύαρχο Χαϊρεδίν Βαρβαρόσσα ήλθε και στο τότε μέρος που αργότερα θα κτιζόταν το Αργοστόλι και αναζήτησε νερό ανοίγοντας πηγάδια.

Ήδη, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν έπειτα από τη Ναυμαχία της Ναυπάκτου 1571 που έκοψε την ορμή των πειρατών και άρχισε να προβαίνει μια νέα περίοδος2. Στην Κεφαλονιά άρχισε να αναπτύσσεται το εμπόριο και να δημιουργείται γοργά μια αξιόλογη ναυτιλία με ικανό αριθμό πλοίων που θα περιχαρακώνουν όλη τη Μεσόγειο.

Ο κόσμος που είχε αποτραβηχτεί στα απόκρημνα και οχυρωμένα μέρη όπως στα περίχωρα του Κάστρου του Αγίου Γεωργίου, άρχισε να νιώθει την ανάγκη να κατοικήσει κοντά στα παράλια μέρη και ιδιαίτερα σε λιμάνια ασφαλή για να νιώθει προστασία. Το άνοιγμα της θέας προς τη θάλασσα που έβλεπαν προς τα βόρεια προκαλούσε τους Κεφαλονίτες που έμεναν εκεί στο οχυρωμένο Κάστρο και σιγά σιγά κατοίκησαν στον Κούταβο και στη μικρή χερσόνησο των Αγίων Θεοδώρων.         

Βέβαια κατά καιρούς κάποιοι προβλεπτές Ενετοί παρουσίαζαν στις εκθέσεις τους το πρόβλημα της οικιστικής κατάστασης του Κάστρου του Αγίου Γεωργίου και πρόβαλαν το σκεπτικό ότι σε περίπτωση που θα γίνει πολεμική διένεξη ο χώρος του Φρουρίου δε θα ήταν ένα ασφαλές καταφύγιο για τους κατοίκους. Ακριβώς μια τέτοια αναφορά στην έκθεσή του πρόβαλε ο Ενετός προβλεπτής στα 1584 Hieronimo Tiepolo.

Παρόλο που οι Βενετοί είχαν δύναμη και εξουσία, δεν έβλεπαν ότι το μέσα μέρος της χερσονήσου των Αγίων Θεοδώρων και η περιοχή του Κουτάβου προσφερόταν ως η πιο κατάλληλη για να κτιστεί μια νέα πόλη. Αυτό άργησε να κατανοηθεί από τους Βενετούς και μόνο όταν έλεγξαν τις δοσοληψίες τους και τις ενοικιάσεις τους που είχαν κάνει σε ιδιώτες αυτών των παραλιακών χώρων κατάλαβαν την αξία τους.

Θα πρέπει να τονιστεί πως αρκετοί Προνοητές εκδήλωσαν διάφορες προτάσεις για αξιοποίηση του χώρου από τον Κούταβο έως και το Φανάρι των Αγίων Θεοδώρων, αλλά δεν πραγματοποιήθηκαν τα σχέδια τους.

Βέβαια τα επόμενα χρόνια η Ενετική Σύγκλητος αποφάσισε να φτιάξει το Κάστρο της Άσσου για να προφυλάξει τους κατοίκους της βόρειας Κεφαλονιάς από τους πειρατές και τους Τούρκους.

Από το 1600 περίπου φαίνεται πως άρχισε να οικίζεται η περιοχή κοντά στον Κούταβο και ιδιαίτερα από τη μεριά που σήμερα είναι η περιοχή της Γέφυρας και η Σισιώτισσα. Η λύση για μια νέα πόλη που να έχει όσο δυνατό καλύτερες προδιαγραφές με πρώτη αυτή του ασφαλή λιμένα θα προκύψει αργότερα, όταν το 1757 θα αποφασιστεί να μεταφερθεί η πρωτεύουσα από το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου εκεί κοντά στον Κούταβο, όπου υπήρχε ένας οικισμός επί το πλείστον από ψαράδες, ένα επίνειο του Κάστρου που ονομαζόταν Tener della Scala di Cefalonia6. Παλαιότερα το λιμάνι του νησιού υπήρχε εκεί στον Κούταβο, το Porto de la Zephalonia ή Porto de lʼ Arsenal, στο μυχό. 

Από κώδικα της Μόνης του Αγίου Γερασίμου, καθώς και από άλλα έγγραφα, βεβαιώνεται πως το Αργοστόλι ήταν μια μικρή πόλη αρκετά πριν από το 1757, που μετατέθηκε σε αυτό η πρωτεύουσα του νησιού. Μάλιστα ο οικισμός αυτός είχε το όνομα Αργοστόλι και όχι κάποιο άλλο παρεμφερές όνομα.

Οι λόγοι που οδήγησαν στο να κτιστεί και να μεγαλώσει σταδιακά εκεί στο μυχό του Κουτάβου ο μικρός οικισμός των ψαράδων είναι: α) η θέση του λιμανιού και το ασφαλές του κόλπου β) οι ανάγκες για οργάνωση της ζωής των ψαράδων γ) το εμπόριο και δ) η ανάγκη για κοινωνική και επικοινωνιακή ζωή.

Η ζωή και οι ανάγκες των ψαράδων στον οικισμό τους ανάγκασαν να οργανωθούν, να φτιάξουν την αποβάθρα τους8, τα καλύβια τους, να δένουν κοντά στο μόλο τα πλοιάρια τους και σιγά σιγά να φτιάχνουν όλο και καλύτερα τα σπίτια τους και τις εκκλησίες τους.

Το 1705 κτίστηκε το λοιμοκαθαρτήριο9, κάπου στο Μαϊστράτο, εκεί που κάποιοι προβλεπτές ήθελαν να μεταφέρουν το κέντρο της διοίκησης. Στην πορεία του χρόνου ο οικισμός άρχισε να μεγαλώνει και γύρω στα 1755 ο Γενικός Προβλεπτής, Αύγουστος Σαγρέδος, που σκοπό είχε να χτυπήσει τους ευγενείς «συνήργησεν ίνα μετατεθή το σύνταγμα εις Αργοστόλιον». Πρώτος δε πρεβεδούρος που εγκαταστάθηκε εκεί ήταν ο Αλβέρτος Μάγνος, έπειτα από το διάταγμα του Δόγη Φραγκίσκου Λαουρεδάνου, τις 11 Ιουνίου 175710.

Η απόφαση για τη νέα πρωτεύουσα βρήκε αντιδράσεις από τους άρχοντες του Κάστρου αλλά υπερίσχυσε η απόφαση για λόγους «φιλανθρωπίας, οικονομίας και καλής διοικήσεως…».11 Η νέα διοίκηση εγκαταστάθηκε στο σπίτι του Νικόλα Λοβέρδου στην Πλάκα, περιοχή στα βόρεια του Αργοστολιού.

Η Καθολική μονή παραχώρησε κτήματα όπου έγιναν διάφορες κατασκευές12 και άρχισαν να κτίζονται οικίες και μεγάλα αρχοντικά. 

Β. Το όνομα «Αργοστόλι»

Έχουν ειπωθεί πολλές απόψεις και θέσεις για το από που να προέρχεται η λέξη Αργοστόλι. Είναι σίγουρο πως το όνομα πρέπει τουλάχιστο να υπήρχε από τους υστεροβυζαντινούς χρόνους. Ο Ιωσήφ Πάρτς μας λέει πως το όνομα Αργοστόλι, έχει καταγωγή από τα μεσαιωνικά χρόνια, όμως η πολίχνη είναι νεότερη. Το όνομα, σύμφωνα με τον Πάρτς αναφέρεται σε έγγραφo του προβλεπτή Nic. Maripietri το 1528 έστω και παραφθαρμένο «...il rasso di Pallichia Regostogni.....» και η επόμενη αναφορά αμέσως μετά στα 1548 σε επίσημο έγγραφο για μεταφορά ανθρώπων από το Αργοστόλι στο Δράπανο, «…el traghetto del Argostoli..».

Επίσης, συναντάμε το όνομα Αργοστόλι σε προϋπολογισμούς των ετών 1579,1580, 1587 σε φορολογικά έγγραφα που αφορούν την εκμίσθωση των ιχθυοτροφείων. 

Υπάρχει δε σε αναφορά του Nic Bragadin το 1603 που λέει ότι «Ο λιμήν Αργοστολίου, ο κάλλιστος της νήσου και δη και πάσης της Ανατολής….»  

Ακολουθεί ένας πίνακας με αναφορά στις ποιο γνωστός και σημαντικές απόψεις για τη προέλευση του ονόματος Αργοστόλι:  

1. Μουστοξύδης: α) Παραφθορά από το Ειργοστόλιον και β) αργείος στόλος δηλαδή από το αργός στόλος (αργάς διανέμειν τας ναυς).

2. Ο ιστορικός Λοβέρδος α) από τη λέξη ακροστόλιον (ακρόπρωρο) και να έγινε η παραφθορά σε Αργοστόλιον. β) Μπορεί να προήλθε από το στόλο του Άργους.

3. Ο Νικόλαος Τζουγανάτος πιστεύει πως είναι η λόγια ονομασία της λέξης Καραβοστάσι.

4. Ο Φώτιος Κονιδάρης πιστεύει πως το όνομα βγήκε από τη λέξη ERGOSTOLΟ16, που θα ερμηνευτεί ως κάτεργο, τιμωρία, ποινή και τόπος φυλάκισης.

5. Ο Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος παραθέτει το αργός στόλος, με την έννοια του αργός που στα αρχαία χρόνια σήμαινε ταχύς, γρήγορος. Αναφέρεται δε για το στόλο των Κρανίων.

6. Κωνσταντίνος Άμαντος, που υποστηρίζει πως το όνομα προήλθε από κάποιον Κρητικό που κατοίκησε στην περιοχή και είχε το επίθετο Αργοστόλης.

 

Τελικά το όνομα Αργοστόλι ανιχνεύεται σε παλιά έγγραφα της Ενετοκρατίας και σε ελάχιστες περιπτώσεις αναφέρεται παραλλαγμένο.

 

Γ. Η πρωτεύουσα

Ο Γάλλος Πρόξενος Andre Grasse Saint Sayveur19 μας δίνει μια περιγραφή για την κατάσταση της νέας πρωτεύουσας 15 χρόνια από τότε που ορίστηκε:

«Η θέση του Αργοστολίου είναι ανθυγιεινή και δυσάρεστη. Δε μπορεί να συγκρίνει κανείς τη μικρή αυτή πόλη παρά με ένα από τα χωριά μας. Χαμηλά σπίτια και κακοχτισμένα με πολλές βλάβες από τους σεισμούς...».

Αν και το κείμενο του Γάλλου προξένου όπως λένε οι ιστορικοί δεν είναι αντικειμενικό, ωστόσο μας δίνει πολλές πληροφορίες για το πώς ήταν αυτή η πόλη. Η «υποκειμενικότητα» του Προξένου Andre Grasse Saint Sauveur έγκειται στο ότι έπρεπε να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της πατρίδας του, γιʼ αυτό εκφράζεται με αντιβενετική προπαγάνδα. Με αυτή τη θέση όμως, δεν απορρίπτουμε στο σύνολο τα όσα λέει για την πόλη ότι είναι λανθασμένα ή υπερβολικά.

Βέβαια μετά από λίγα χρόνια, όπως ήταν φυσικό, κατά το 1800 και μετά το Αργοστόλι αναπτύχθηκε περισσότερο και έγινε μια αξιόλογη πόλη. Στο βιβλίο του Μάρκου Θεοτόκη «Ο Ιωάννης Καποδίστριας εν Κεφαλληνία… και αι στάσεις αυτής εν έτεσι 1800, 1801, 1802» παρουσιάζεται μια καλύτερη πόλη του Αργοστολίου ως πρωτεύουσα, που μπορεί πέρα από την κτιριακή και αρχιτεκτονική εμφάνιση της να έχει και ικανή διοίκηση.

Δ. Οι αντίζηλες πόλεις

Κατά τις αρχές του 19ου αιώνα επικρατούσε μεγάλος αναβρασμός στο νησί. Είχε ξεσπάσει διαμάχη μεταξύ του λαϊκού στοιχείου και του αρχοντολογιού. Συγχρόνως δε και μεταξύ των δύο πόλεων Αργοστολίου και Ληξουρίου.

Το Ληξούρι είχε χάσει τα πρωτεία και όπως ήταν φυσικό, λόγω του λιμανιού και της διοίκησης τα πήρε το Αργοστόλι. Οι Ληξουριώτες πρόβαλλαν σθεναρά τις θέσεις τους και απαιτούσαν να γίνει πρωτεύουσα το Ληξούρι. Μέσα στις αξιώσεις που πρόβαλλαν οι Ληξουριώτες ήταν ότι η πόλη τους ήταν πολυπληθής, είχε ωραία κτίρια, ήταν σε καλύτερη θέση με εύφορα και καρποφόρα εδάφη και είχε αξιόλογους πνευματικούς ανθρώπους...

Τελικά η διοίκηση δόθηκε οριστικά στο Αργοστόλι, με αποτέλεσμα να γίνουν βαρβαρότητες, άσχημες εξελίξεις μεταξύ των οικογενειών, πυρπολήσεις πλοίων και κάθε λογής εγκλήματα. Πάντα υπήρχε μια αντιζηλία μεταξύ των δύο αυτών πόλεων, συνηθισμένο φαινόμενο και σε άλλες πόλεις του ελλαδικού χώρου. Δε θα πρέπει να αγνοηθεί ότι αντιζηλίες και διαμάχες είχαν έως τον 19ον αιώνα στην Κεφαλονιά και τα χωριά μεταξύ τους.

Σήμερα, η διαμάχη Ληξούρι Αργοστόλι δεν υφίσταται, απλά κάποια καμώματα πολιτιστικού και οικονομικού περιεχομένου καλύπτονται χαριτωμένα κάτω από το προσωπείο της σάτιρας.

Ε. Μεγάλες στιγμές για το Αργοστόλι

Το Αργοστόλι ακολούθησε τις κατακτήσεις όπως όλο το νησί μας. Κατά την Αγγλική περίοδο, όταν διοικητής ήταν ο Κάρολος Δε Βοσσέτ, φτιάχτηκε η Γέφυρα που ενώνει την πόλη του Αργοστολιού με την απέναντι όχθη, το Δράπανο. Η Γέφυρα στάθηκε έργο μεγάλο και σήμερα σημαντικό μνημείο του νησιού και απλοποίησε τη δύσκολη μετάβαση από τη γύρα του ελώδους Κουτάβου. Ο Κάρολος Δε Βοσσέτ κόσμησε την πόλη με αξιόλογα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια έργα. 

Επίσης, η πόλη του Αργοστολίου αξιοποιήθηκε αρκετά από τον Κάρολο Νάπιερ που ήλθε στην Κεφαλονιά στα 1822, ως Στρατιωτικός Διοικητής μαζί με τον μηχανικό Κέννεντυ.

Η πόλη του Αργοστολίου έτυχε καλής δράσης και πορείας αυτών των άξιων ανδρών που πραγματοποίησαν έργα ρυμοτομίας, έφτιαξαν αξιόλογα διοικητικά κτίρια, ιδρύματα, το φάρο των Αγίων Θεοδώρων, δρόμους, έργα που τα είχε ανάγκη το Αργοστόλι και η γύρω περιοχή του. Ο Νάπιερ είναι ο αναμορφωτής της πόλης του Αργοστολίου.

Το άνοιγμα της πρώτης Ελληνικής Τράπεζας, της Ιονικής στο Αργοστόλι το 1840, έδωσε άλλη ώθηση στην οικονομική πορεία την πόλης. Την ίδια εποχή ιδρύθηκαν και οι Βινάριες από την οικογένεια Πινιατώρου και απετέλεσαν σπουδαίο οικονομικό παράγοντα του Αργοστολίου.



Οι Άγγλοι κατακτητές όμως εξασκούσανε σκληρή διοίκηση και ως αντίδραση ξέσπασαν ταραχές εναντίων τους. Η πρώτη και σημαντική λαϊκή εξέγερση ενάντια στην ξένη εξουσία ήταν αυτή του 1833, με αφορμή την καθοδηγούμενη από τους Άγγλους εκλογή των αντιπροσώπων στη Δ΄ Βουλή των Επτανήσων.

Ακολούθησαν και άλλες εξεγέρσεις εναντίων των κατακτητών κατά την περίοδο του 1848, χρονιά που θα ιδρυθεί στο Αργοστόλι το Δημοτικό Κατάστημα, το Αναγνωστήριο «Ο Κοραής», που βασικός σκοπός του ήταν «πιστόν πάντοτε και άγρυπνον εις παν ό,τι αφορά την πατρίδα και τον λαόν». Οι αντιφρονούντες προς την Αγγλική Κυριαρχία μαστιγώνονταν στην Πλατεία της Ελευθερίας του Αργοστολίου και γιʼ αυτό μετονομάσθηκε «Πλατεία Μαστιγώσεων».

Το 1838 ιδρύθηκε η Φιλαρμονική σχολή Κεφαλληνίας, η ιστορική σχολή που πάντοτε κρατούσε τη μουσική παράδοση της πόλης, αλλά και ολόκληρου του νησιού σε υψηλό επίπεδο, με πολλές διακρίσεις και ιδιαίτερες εμφανίσεις.

Τις 21 Μαΐου 1864, το Αργοστόλι, όπως και η υπόλοιπη Επτάνησος, θα ενσωματωθεί με την Ελλάδα και θα κυματίζει η Ελληνική σημαία στην πλατεία του στρατώνα. 

ΣΤ. Από την Ένωση του 1864 έως την ώρα μηδέν του 1953

Από τη χρονιά της Ένωσης τα πράγματα για το Αργοστόλι και φυσικά για όλη την Επτάνησο, ήταν να ακολουθήσουν το άρμα της ελληνική πολιτικής και μοίρας. Με το Β. Δ. της 17ης /12/1864 σχηματίστηκε ο Νομός Κεφαλληνίας με μια μόνο επαρχία που είχε την έδρα του στο Αργοστόλι. Το επόμενο χρόνο ο Νομός το 1865 χωρίστηκε σε τρεις επαρχίες: Κραναίας, Σάμης, Πάλης και αμέσως το 1866 προσετέθη και η Ιθάκη.

Δήμαρχοι20 (Εκλεγμένοι) που υπηρέτησαν το Αργοστόλι έως το 1953 ήταν: Παναγής Βινιεράτος – Κομποθέκρας, Βικέντιος Καρύδης, Γεράσιμος Δρακόπουλος, Σπύρος Ραζής - Λουκάτος, Σπύρος Φωκάς – Κοσμετάτος, Λουκάς Νιφοράτος, Διονύσης Βινιεράτος, Πέτρος Χωραφάς, Κωνσταντίνος Καραντινός, Βασίλειος Βανδώρος, Κωνσταντίνος Γεράκης, Παναγής Αντύπας, Γεώργιος Πινιατώρος.

Τα έργα που έγιναν σε αρκετές Δημαρχίες ήταν αξιόλογα στολίζοντας την πόλη του Αργοστολίου, καλαίσθητα δίνοντάς της μια αίγλη και ομορφιά. Το 1894 ιδρύθηκε ο Εργατικός Σύνδεσμος Αργοστολίου «Η Αλληλοβοήθεια»21 και ανασυστάθηκε ο αθλητικός σύλλογος «Ο Κέφαλος» και αργότερα κατά το 1923 ιδρύθηκε ο αθλητικός σύλλογος «Παγκεφαλληνιακός».

Είναι δε το Αργοστόλι μια από τις πρώτες πόλεις στην Ελλάδα που ηλεκτροφωτίστηκαν και χάρηκε αυτή την πρόοδο του Πολιτισμού.

Το Αργοστόλι είχε πολλά ιδρύματα τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά. Επίσης, πλήθος ευαγών ιδρυμάτων και ευεργετικών κληροδοτημάτων. Παρουσίαζε δε την εικόνα μιας όμορφης και άνετης Ευρωπαϊκής πόλης που ζούσε μέσα στην παράδοση, στην τέχνη, στο δικό της εμπόριο και στους ανθρώπους της που τους χαρακτήριζε η αρχοντιά του για ζωή και πρόοδο.

 

ΠΗΓΕΣ:
1 Βλ. Αγγελο-Διονύσης Δεμπόνος,, Η Γένεση και τα πάθη μιας Πολιτείας, Αργοστόλι 1981,σελ. 15
2 Νικόλας Τζουγανάτος, «Το Αργοστόλι», Μηνιαία Εικονογραφημένη Επιθεώρηση «Ηώς» Αριθ 58-60, 1962,σ.σ.122-127
3 Βλ. Γεωργίου Ν. Μοσχόπουλου, Ιστορία της Κεφαλληνίας, Τ. 1ος. σελ. 138
4 Ιωσήφ Πάρτς, Κεφαλληνία και Ιθάκη, Αθήνα 1892, σελ 214
5 Βλ. Ι. Πάρτς, Κεφαλληνία και Ιθάκη, σ.σ. 211-216
6 Βλ. Κ. Σάθα Munymenta, Τόμ. Ε΄ και Ιωσήφ. Πάρτς Κεφαλληνία και Ιθάκη, μετάφραση Α Παπανδρέου. Αθήνα 1892
7 Γ. Α. Κ. Αρχεία Νομού Κεφαλληνίας, Γεώργιος Ν, Μοσχόπουλος «Ένας Κώδικας της Μονής Αγίου Γερασίμου, στα Ομαλά της Κεφαλληνίας,» 1675-1753, Αθήνα 1998
8 Ήδη από το 1560 ο Προνοητής Alv. Balbi ανήγειρε μια αποβάθρα για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των πλοίων, που ως ήταν φυσικό αγκυροβολούσαν εκεί για τις εμπορικές τους δοσοληψίες. Βλ. Ιωσήφ Πάρτς, σελ. 214
9 Το συγκεκριμένο κτίριο εικονίζεται δεξιά σε ελαιογραφία που υπάρχει στο Μουσείο Μπενάκη και δείχνει το Αργοστόλι της εποχής εκείνης.
10 M Pignatorre, Memorie storiche e kritiche dellʼ isola de Cefalonia T. 1ος, Πρβλ άρθρο του Νικόλα Τζουγανάτου όπως παραπομπή 1, Ηλίας Τσιτσέλης, Κεφααλληνιακά Σύμμικτα Τ. 2ος, Αθήνα 1960, σελ 432
11 Ο Π, σελ 197
12 Εύη Λειβαδά- Ντούκα, Αργοστόλι, έκδοση 1999
13 Βλ. Νικόλαος Τζουγανάτος, «Ο Πόντες», περ, «Να η Κεφαλονιά» τεύχος 3ο
14 Αγαθαγγέλου Ξηρουχάκη, Η Βενετοκρατούμενη Ανατολή, Κρήτη, και Επτάνησος, Αθήνα 1934, σελ. 190
15 Βλ. Ιωσήφ Πάρτς, Κεφαλληνία και Ιθάκη, σ.σ. 214 -215
16 Φώτης Κονιδάρης, «άρθρο για το Αργοστόλι», Περιοδ, «Ηχώ του Ιονίου», Αριθ. Φυλ. 144-145
17 Ηλία Ζερβού Ιακωβάτου, Συλλογή Αρχαιολογικών λειψάνων της νήσου Κεφαλληνίας, 1861
18 Βλ. «Λεξικογραφικόν Αρχείον της Μέση και της Νέας Ελληνικής», Τ. 5Ος σελ. 59, Για το επίθετο Αργοστόλης πρβλ Σπύρου Λάμπρου, «Νέον Ελληνομνήμονα», Τ 10ος, σελ 448.
19Andrè-Grassè Saint Sauneur, Voyage historique, Litteraire et pittoresque dans les ilew et possessions ci-devant Venitiennes du Le vant, Paris, An VIII
20 Βλ. Αγγελο-Διονύσης Δεμπόνος, Η Γέννηση και τα πάθη μιας πολιτείας, Αργοστόλι 1981
21.Ό Π σελ 305,

 

 

Youtube Feed

Instagram Feed

kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)

Copyright © 2002 - 2018 kefalonitis.com
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του kefalonitis.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Dual Design Agency