Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά
25/03/2010

Τρεις ιστορίες από την εποχή των αφεντάδων

Αριστερά τού δρόμου από τον Ασπρογέρακα προς τις Φανιές διακρίνει κανείς δίπλα στο εκκλησάκι της Βαγγελίστρας κρυμμένα μέσα στα πουρνάρια και τις βαλανιδιές τα ερείπια από ένα μεγάλο κτίσμα. Δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου σεισμού όπως εύκολα θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, απλά το χτίσιμο τού παλατιού όπως αναφέρεται από τούς ντόπιους δεν τέλειωσε ποτέ.

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση κατά τη διάρκεια του κτισίματος ο αφέντης ανέβηκε στο ψηλότερο σημείο τού τοίχου ή κατ΄ άλλους αφού το κτίσιμο των τοίχων τελείωσε ανέβηκε για να κρεμάσει όπως ήταν το έθιμο το δώρο τού αρχιμάστορα.

Άσχετα με την αιτία που ανέβηκε, από το ύψος του πύργου βλέποντας την κοιλάδα της Φουκαλίδας να απλώνεται μπροστά του ευχήθηκε επικαλούμενος την γειτόνισσα του:

Κάμε Βαγγελίστρα μου ότι βλέπω να γένη δικό μου

Κάποιος απ' τους χτίστες ακούγοντας την ανίερη ευχή ψιθύρισε αυθόρμητα:

Μπα που να μη φτάσεις να κατεβείς ανεχόρταε

Από τις δύο ευχές η μια εισακούστηκε και το χτίσιμο του παλατιού δεν τέλειωσε ποτέ.

------------------------------------

Αριστερά του κάποτε πλακόστρωτου δρόμου από την Κoρωνή προς του Κουρνέλου βρίσκεται λίγο μετά την εκκλησία της Παναγίας στο Βράχο πεσμένη μια μεγάλη στρογγυλή πέτρα Όπως μου αφηγήθηκαν η πέτρα χρησίμευε σαν τραπέζιi όπου γύρω της συναζόταν το αρχοντολόι τα καλοκαιριάτικα δειλινά.

Έθιμο και νόμος απαράβατος οι χωρικοί πού περνούσαν να βγάνουνε τη σκούφια τους να τη βάνουνε κάτου από την αμασκάλη και να προσκυνάνε: προσκυνώ αφεντάδες.

Οι παραβάτες του νόμου θα λογαριάζονταν την επομένη με τους μπράβους των αφεντάδων.

-------------------------------------

Ιστορία τρίτη όπως την άκουσα από τον μπάρμπα Νικόλα Σεριάτο αυτόπτη μάρτυρα.

Ήταν παραμονές Χριστουγέννων μία από τις λίγες φορές το χρόνο πού το καφενείο μπακάλικο διέθετε βοδινό κρέας.

Φαίνεται πως η σταφίδα εκείνη τη χρονιά ήταν καλή γιατί στο χέρι του Κoρωνισιάνου της ιστορίας μας βρέθηκε ένα από τά μεγαλύτερα χαρτονομίσματα της εποχής, πιθανότατα και το μοναδικό πού διέθετε και με το οποίο θέλησε να πλερώση το ψώνι του για τη Χριστουγεννιάτικη σούπα.

Ένας από τους αφέντες πού βρισκόταν στο καφενείο εκείνη την ώρα θεώρησε προσβλητικό το ότι στα χέρια του χωρικού βρέθηκε τόσο μεγάλο χαρτονόμισμα και επήρε το ραβδί του και εβγήκε από το μαγαζί φωνάζοντας ε.. ε, επέρασε η εποχή των αφεντάδων.



Είχε δίκιο ευτυχώς.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Συζητούν 3 παπάδες Ράσο - άβατο & τα συναφή... »

Youtube Feed

Instagram Feed

Copyright © 2002 - 2018 kefalonitis.com
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του kefalonitis.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Dual Design Agency