Αυτισμός: Η απλή άσκηση που βοηθά τα παιδιά να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους

Νέα θεραπεία διδάσκει σε παιδιά στο φάσμα του αυτισμού πώς να «μιλούν μέσα τους» – Φαίνεται να μειώνει τη συναισθηματική δυσφορία και να ενισχύει την ψυχική τους ευεξία

Μια νέα προσέγγιση που βασίζεται στον εσωτερικό λόγο δείχνει να βοηθά τα παιδιά στο φάσμα του αυτισμού να διαχειρίζονται καλύτερα τη συναισθηματική τους δυσφορία, σύμφωνα με πιλοτική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Autism Research.

Η θεραπεία ονομάζεται Thinking in Speech (TiS) και βασίζεται στην ενίσχυση του «νοερού διαλόγου» – δηλαδή, στην ικανότητα ενός παιδιού να μιλά στον εαυτό του με λόγια όπως «είμαι θυμωμένος», «χρειάζομαι βοήθεια» ή «μπορώ να το διαχειριστώ». Η δημιουργός της μεθόδου, λογοθεραπεύτρια Janice Nathan, που η ίδια διαγνώστηκε με αυτισμό, σχεδίασε τη θεραπεία ώστε να διδάσκει στα παιδιά πώς να μετατρέπουν τα συναισθήματα σε λέξεις.

Ο εσωτερικός λόγος έχει αποδειχθεί σημαντικός για την ψυχολογική σταθερότητα και την επίλυση προβλημάτων, όμως πολλά παιδιά με αυτισμό δυσκολεύονται να τον αναπτύξουν από μόνα τους. Η TiS έρχεται να καλύψει αυτό το κενό, με τον θεραπευτή να «δείχνει με λέξεις» πώς μπορεί κάποιος να σκέφτεται και να εκφράζεται. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί δείχνει απογοήτευση, ο θεραπευτής μπορεί να πει «αυτό φαίνεται δύσκολο» και να το καθοδηγήσει στο να πει «χρειάζομαι βοήθεια».

Πιλοτικά αποτελέσματα με αισιοδοξία

Η μελέτη περιέλαβε 22 παιδιά 7–11 ετών, χωρισμένα σε δύο ομάδες. Όσα έλαβαν τη θεραπεία εμφάνισαν σημαντική μείωση στη συναισθηματική δυσφορία – σύμφωνα με τους γονείς τους, ένιωθαν λιγότερο θλιμμένα, πιεσμένα ή ανήσυχα. Η θεραπεία περιλάμβανε 16 διαδικτυακές συνεδρίες με τη συμμετοχή και ενός γονέα. Αν και δεν υπήρξε μεγάλη αλλαγή στην αντιδραστικότητα ή στον έλεγχο συμπεριφοράς, τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά.

«Η μέθοδος δεν στοχεύει στο να καταστείλει τη συμπεριφορά, αλλά να ενισχύσει τη γλωσσική σκέψη», σημειώνει ο Barry Nathan, συν-συγγραφέας της μελέτης. «Όταν τα παιδιά αποκτούν εργαλεία σκέψης, νιώθουν λιγότερη πίεση και αυτό έχει θετική επίδραση στην ψυχική τους υγεία».

Τι έλειψε και τι έπεται

Η ομάδα των ερευνητών αναγνώρισε ότι οι θεραπευτές δεν επικοινώνησαν επαρκώς με τους γονείς για τις στρατηγικές που χρησιμοποιούσαν – ένα στοιχείο που θα βελτιωθεί σε μελλοντικές εφαρμογές. Επίσης, το δείγμα ήταν μικρό και ομοιογενές, ενώ δεν μετρήθηκε απευθείας αν τα παιδιά πράγματι ανέπτυξαν εσωτερικό λόγο, κάτι που αποτελεί αντικείμενο για περαιτέρω έρευνα.

Παρόλα αυτά, η TiS αποτελεί ένα ελπιδοφόρο παράδειγμα για το πώς η γλώσσα μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα ανάμεσα στον συναισθηματικό κόσμο των παιδιών και την ικανότητά τους να τον διαχειριστούν.

Πηγή: https://www.ygeiamou.gr