Κένεθ Κόλεϊ: Από το Old Vic στον Πόλεμο των Άστρων

Στην κινηματογραφική του σταδιοδρομία που διήρκεσε περισσότερα από εξήντα χρόνια, ο Κένεθ Κόλεϊ κατάφερε να «χωρέσει» σε τεράστια γκάμα από ρόλους: από ναύαρχος έως μαφιόζος και Ναζί.

Η καριέρα του Κένεθ Κόλεϊ ξεδιπλώνεται σαν μια πυκνή αφήγηση του βρετανικού θεάτρου και κινηματογράφου των τελευταίων εξήντα ετών — μια πορεία που ξεκινά από τις πιο απαιτητικές σκηνές του Λονδίνου και φτάνει μέχρι τις γαλαξιακές εκτάσεις του Star Wars, όπου ο ίδιος καθιερώθηκε ως ο εμβληματικός Ναύαρχος Πίετ.

Η θεατρική απαρχή ενός μεγάλου καλλιτέχνη

Γεννημένος στο Μάντσεστερ στις 7 Δεκεμβρίου 1937, ο Κόλεϊ ξεκίνησε την υποκριτική του πορεία το 1961. Γρήγορα βρήκε θέση σε ιστορικά θεατρικά σχήματα όπως το Old Vic, το Royal Court Theatre και η Royal Shakespeare Company, κατακτώντας την εκτίμηση των θεατών με την αυθεντικότητα και τη θεατρική του πειθαρχία.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο Κόλεϊ έκανε και τις πρώτες του εμφανίσεις στη μεγάλη οθόνη, συμμετέχοντας σε ταινίες όπως «How I Won the War» και «Oh! What a Lovely War».

Η γόνιμη συνεργασία με τον Κεν Ράσελ

Ένα από τα πιο σταθερά νήματα στην κινηματογραφική του πορεία ήταν η συνεργασία του με τον αινιγματικό και τολμηρό σκηνοθέτη Κεν Ράσελ. Ο Κόλεϊ υποδύθηκε τον δραματουργό Μοντέστε Τσαϊκόφσκι, μικρότερο αδελφό του διάσημου συνθέτη, στην ταινία The Music Lovers (1971), ανοίγοντας έτσι μια συνεργασία που θα περιλάμβανε άλλες έξι ταινίες: The Devils (1971), The Boy Friend (1971), Mahler (1974), Lisztomania (1975) – όπου ενσάρκωσε τον Frédéric Chopin –, The Rainbow (1989) και Prisoner of Honor (1991). Η χημεία του με τον Ράσελ και η προσαρμοστικότητά του σε δύσκολους και συχνά συμβολιστικούς ρόλους τον ανέδειξαν ως έναν από τους πιο ουσιαστικούς συνεργάτες του σκηνοθέτη.

Κωμωδία, σάτιρα και Monty Python

Η ευελιξία του Κόλεϊ εκδηλώθηκε και στη συνεργασία του με τους Monty Python. Συμμετείχε στο σατιρικό έπος του Tέρι Γκίλιαμ Jabberwocky (1977) και εμφανίστηκε επίσης σε επεισόδιο της σειράς Ripping Yarns του Μάικλ Πέιλιν και Τέρι Τζόουνς, αποδεικνύοντας την ικανότητά του να κινείται με άνεση ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία.

Ο Ναύαρχος Πίετ: Ένας ρόλος, ένας γαλαξίας

Η στιγμή που ο Κόλεϊ θα άγγιζε τη μαζική κουλτούρα ήρθε το 1980, όταν υποδύθηκε τον Ναύαρχο Πίετ στην ταινία The Empire Strikes Back. Στην αρχή, ο χαρακτήρας του υπηρετεί υπό τον Kendal Ozzel (Μάικλ Σερντ), όμως μετά τον θάνατο του τελευταίου, ο Πίετ αναλαμβάνει τον έλεγχο της ναυαρχίδας Star Dreadnought Executor. Αν και δεν αναμενόταν να επιστρέψει στο «Return of the Jedi», ο ίδιος θυμόταν πώς ένα τηλεφώνημα ανέτρεψε τα δεδομένα:

«Μου τηλεφώνησε ο ατζέντης μου και μου είπε ότι πολύς κόσμος ζητά αυτόν τον χαρακτήρα και ότι ο Τζορτζ [Λούκας] αποφάσισε να τον βάλει στο επόμενο. Είπα βέβαια, ναι. Ποιος δεν θα ήθελε;».

Ο ρόλος του τον καθιέρωσε ως αγαπημένο πρόσωπο της geek κοινότητας, οδηγώντας τον σε φεστιβάλ και συνέδρια Star Wars ανά τον κόσμο. Το 2012, επανήλθε στον ρόλο, δανείζοντας τη φωνή του στην τηλεταινία Lego Star Wars: The Empire Strikes Out.

«Αν αφεθείς, γίνεται τρόπος ζωής», δήλωσε κάποτε. «Νομίζω ότι είμαστε τώρα στην τρίτη γενιά ανθρώπων, που δεν έχουν γεννηθεί, και αυτό το κρατάει ζωντανό… Νομίζω ότι αυτό μπορεί να με ξεπεράσει».

Πολυσχιδής παρουσία στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο

Πέρα από τον Πίετ, ο Κόλεϊ άφησε ανεξίτηλο στίγμα και σε άλλους ρόλους. Υποδύθηκε τον Δούκα της Βιέννης στο «Measure for Measure» για το BBC (1979), έναν Σοβιετικό συνταγματάρχη στο Firefox του Κλιντ Ίστγουντ (1982), τον Adolf Eichmann στην τηλεταινία Wallenberg του NBC (1985), τον πειρατή Ben Gunn στη μίνι σειρά της Disney Return to Treasure Island (1986), ενώ μέχρι και το 2016 εμφανίστηκε ως μαφιόζος στη σειρά Peaky Blinders του BBC.

Ο Κένεθ Κόλεϊ δεν υπήρξε ποτέ απλώς ένας «ηθοποιός χαρακτήρων». Υπήρξε ένας μεταμορφωτικός καλλιτέχνης, που κατάφερε να φέρει βάθος, κύρος και συγκίνηση ακόμα και στους πιο απρόσμενους ρόλους. Από τη σαιξπηρική αυστηρότητα έως τα βαθιά νερά της διαστημικής όπερας, ο Κόλεϊ μας θύμισε ότι κάθε ρόλος, όσο μικρός ή μεγάλος, μπορεί να γράψει ιστορία — αν δοθεί στα σωστά χέρια.

Πηγή: https://www.in.gr