Μακροζωία και οικονομική πραγματικότητα: ποιοτικό ή ακριβό γήρας;

Στο συνέδριο του ΟΟΣΑ και του Φόρουμ των Δελφών «Economics of Longevity And Age», διακεκριμένοι ομιλητές ανέλυσαν το πώς η μακροζωία και η γήρανση του πληθυσμού επηρεάζει την οικονομία.

Καθώς η ανθρωπότητα ζει περισσότερο, η οικονομία καλείται να προσαρμοστεί σε μια νέα δημογραφική πραγματικότητα. Το διήμερο συνέδριο «Economics of Longevity and Aging», που συνδιοργανώνεται από τον ΟΟΣΑ και το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών και ολοκληρώνεται στις 18 Ιουνίου, επιχειρεί να απαντήσει στα καίρια ερωτήματα που γεννά η μακροζωία: Τι σημαίνει η γήρανση του πληθυσμού για τα δημόσια οικονομικά, την αγορά εργασίας, την υγεία και το ασφαλιστικό σύστημα;

Σύμφωνα με τις τοποθετήσεις διακεκριμένων οικονομολόγων, στελεχών διεθνών οργανισμών και κυβερνητικών αξιωματούχων, το δημογραφικό δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως απειλή. Αντίθετα, η λεγόμενη «ασημένια οικονομία» μπορεί να αποτελέσει κινητήριο δύναμη για την ανάπτυξη, εφόσον υπάρξει ο κατάλληλος σχεδιασμός.

Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, μίλησε για μια «επανάσταση μακροζωίας», συνδέοντας τη γήρανση με τις απαιτήσεις της 4ης βιομηχανικής επανάστασης και την ανάγκη για συνεχή επανακατάρτιση (reskilling) του ανθρώπινου δυναμικού. Παράλληλα, προώθησε αλλαγές όπως η παραμονή των συνταξιούχων στην εργασία και η ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων ως αναγκαίες προσαρμογές στο νέο τοπίο.

Ο επικεφαλής οικονομολόγος του ΟΟΣΑ, Αλβάρο Περέιρα, προειδοποίησε ότι χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία, η γήρανση μπορεί να οδηγήσει σε μείωση του ΑΕΠ – φέρνοντας ως παράδειγμα την Ισπανία, όπου προβλέπεται πτώση έως και 20% σε βάθος χρόνου. Επισήμανε, όμως, ότι η τεχνολογία –από τα ρομπότ μέχρι την τεχνητή νοημοσύνη– μπορεί να αντισταθμίσει την πτώση της παραγωγικότητας.

Ο καθηγητής Άντριου Σκοτ (London Business School) υπογράμμισε τη σημασία της υγιούς μακροζωίας, σημειώνοντας ότι η επένδυση στην πρόληψη και την υγεία αυξάνει τη συμμετοχή στην εργασία, μειώνει τις δημόσιες δαπάνες και ενισχύει τα φορολογικά έσοδα.

Ωστόσο, η ελληνική πραγματικότητα φανερώνει την άλλη όψη του νομίσματος: συνταξιούχοι επιστρέφουν στην εργασία όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη, ενώ τα εργατικά ατυχήματα σε μεγαλύτερες ηλικίες αυξάνονται. Η «ενεργός γήρανση» μοιάζει περισσότερο με υποχρέωση παρά με ευκαιρία.

Το συνέδριο, πρωτοβουλία διεθνών ερευνητικών και πολιτικών οργανισμών, με τη στήριξη της Τράπεζας της Ελλάδος και της Περιφέρειας Αττικής, θέτει επί τάπητος μια από τις πιο κρίσιμες προκλήσεις του μέλλοντος: Πώς θα σχεδιάσουμε μια οικονομία που δεν θα στηρίζεται μόνο στην αύξηση των ετών ζωής, αλλά και στην ποιότητα αυτών των ετών – για όλους.

Πηγή: https://www.in.gr