10 Δεκεμβρίου 2020, έφυγε ο συνθέτηςτου περίφημου άσματος“Το Φεγγάρι τώρα βγαίνει από τον Αίνο”

Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

Πριν ακολουθήσει το βιογραφικό του σπουδαίου μουσικοπαιδαγωγού Ανδρέα Σανγβινάτσου, (αυτό το βρίσκουμε ακόμη πιο εμπλουτισμένο σ’ ανάλογη σελίδα στο Διαδίχτυο), θέλω να ειπώ προς στους μουσικούς, χορωδούς και μαέστρους του νησιού μας, της Κεφαλονιάς μας, να τολμήσουν και να ανανεώσουν ποικίλα το ρεπερτόριο των μουσικών σχημάτων τους, είτε με νέα έργα, είτε με παλιά Κεφαλλήνων συνθετών και δημιουργών, που δυστυχώς δεν έχουν ακουστεί, δεν τα έχουμε προσέξει, δεν τα έχουμε εκτιμήσει ή ακόμη δεν τα γνωρίζουμε …! Παρελαύνουν δυστυχώς όλο τα ίδια μουσικά ακούσματα. Σαφώς και όλα πρέπει να τα διατηρούμε και να τα μαθαίνουμε, αλλά και να εμπλουτίζουμε με στοιχεία δικά μας, κεφαλονίτικης γραφής και παράδοσης, τις μουσικές μας δράσεις.. Εν προκειμένω, αφορά τραγούδια, που δεν έχουν ακουστεί σχεδόν ποτέ και είναι γραμμένα από Κεφαλονίτες συνθέτες..
Αυτός ήταν ο στόχος της έκδοσης του δίτομου έργου της « Λόγιας Κεφαλληνιακής Μούσας», να φανερώσει το ξεχασμένο μουσικό υλικό και συγχρόνως να τιμήσει όλους τους παλιούς δημιουργούς, που μας χάραξαν μια ιστορία, μια παράδοση, μια ταυτότητα. … Μια περίπτωση τέτοιας προσωπικότητας ήταν και ο Ανδρέας Σανγβινάτσος, που μας άφησε αξιόλογο πιανιστικό και τραγουδιστικό ρεπερτόριο, που εκφράζει πολλές ιδιότητες και χαρές της ζωής. Πάνε χρόνια που έχω να ακούσω από μια κεφαλονίτικη χορωδία, δυο τραγούδια του Ανδρέα Σανγβινάτσου .
Ας τραγουδηθούν κάποια τραγούδια του… έστω το υπέροχο άσμα του: “Το Φεγγάρι τώρα βγαίνει από τον Αίνο” ή τον « Ληξουριώτη».. κι άλλα δικά του τόσο ομορφοσύνθετα…

Ανδρέας Σπυρίδωνος Σανγβινάτσος (Σαγκουινάτσος) 1927 – 2020.

Γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1927. Η πρώτη του επαφή με τη μουσική έγινε στην ηλικία 11 ετών, όταν ασχολήθηκε με τις χειρόγραφες παρτιτούρες για μαντολίνο του πατριού του Αντωνίου Πετρίτση. Του δόθηκε έτσι η δυνατότητα να κατανοήσει τον τρόπο αντίληψης της μουσικής γραφής και ανάγνωσης.
Η επίδοσή του με βαθμό άριστα, από το ήδη πρώτο μάθημα της ωδικής στο Πρώτο Πρότυπον Οκτατάξιο Γυμνάσιο Αθηνών, απέφερε την προτροπή της Κυριαζοπούλου, καθηγήτριάς του στη μουσικής, προς την μητέρα του για την άμεση εγγραφή του σε κάποιο ωδείο (1939). Με τη φροντίδα της θεία του Μαρίας Μικρού που ήταν συνταξιούχος καθηγήτρια της κλασικής μονωδίας του Ωδείου Αθηνών, γράφτηκε στο Μουσικό Λύκειο, όπου διδάχτηκε πιάνο από τον καλλιτεχνικό διευθυντή του, τον συνθέτη τετράφωνης εκκλησιαστικής μουσικής Πλάτωνα Ρούγκα (1887-1966) και την Παπαχρίστου.

Με την κήρυξη του Ελληνο-Ιταλικού πολέμου του 1940 συνέχισε για ένα έτος τα μαθήματα μουσικής στο εκπαιδευτήριο της Ανθούλας Σακελαριάδου, που βρίσκονταν κοντά στην οικία του. Αυτά διεκόπησαν για τα τρία επόμενα χρόνια λόγω των πολλών δυσκολιών που επέφερε η Κατοχή. Το 1945 φοίτησε στο Ελληνικό Ωδείο κοντά στον καθηγητή θεωρητικών Γεώργιο Τζουανέα για ένα έτος αλλά επήλθε και πάλι τριετής διακοπή λόγω πολιτικών καταστάσεων (Εμφύλιος). Το 1949, κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας του, παρακολούθησε θεωρητικά δευτέρας αρμονίας κοντά στον Θεσσαλονικιώτη καθηγητή, μουσουργό και μαέστρο Γεώργιο Βακαλόπουλο (1889-1956) με τη συνδρομή του λοχαγού του, Διοικητή του Λόχου Στρατιωτικής Αστυνομίας Κιλκίς, Νικολάου Λατσούδη. Το 1953, με το πέρας της στρατιωτικής του θητείας και λόγω της σεισμοπληξίας της Κεφαλονιάς, συνέχισε δωρεάν τα μαθήματα μουσικής στο Ελληνικό Ωδείο Αθηνών. Ευτύχησε να έχει καθηγητές τον Αντίοχο Ευαγγελάτο (μουσική μορφολογία), τον Μάριο Βάρβογλη (ιστορία της μουσικής) και τον Μιλτιάδη Κουτούγκο (αρμονία). Το 1955 έλαβε πτυχίο ωδικής με γενικό βαθμό άριστα. Το 1958 δίδαξε μουσική στο Πετρίτσειο Γυμνάσιο Ληξουρίου. Επίσης, ίδρυσε το παράρτημα του Ελληνικού Ωδείου στο Ληξούρι εκτελώντας καθήκοντα καλλιτεχνικού διευθυντή. Το 1960 πήρε το πτυχίο από τη Σχολή Π.Α.Λ.Μ.Ε.Ρ. του σχεδιαστή οικοδομικού έργου. Το 1976 ίδρυσε του μουσικό σωματείο «Εταιρεία Προβολής Ελλήνων Καλλιτεχνών» ( Ε.Π.Ε.Κ.), με αριθμό απόφασης 30 του Π.Π. Αθηνών. Το 1991 ίδρυσε τη Μουσική Εταιρεία «Σανγβινάτσειος Μουσική Παιδεία» (ΣΑ.Μ.ΠΑ.) με αριθμό απόφασης 3320 του Π.Π. Αθηνών. Το 1994 διεύθυνε, ως αρχιμουσικός, τη Φιλαρμονική του συλλόγου «Τετράπολις Κεφαλληνίας» στα εγκαίνια του θεάτρου ‘Κέφαλος’, αλλά και σε διάφορες εκδηλώσεις και παρελάσεις.

Δίδαξε θεωρητική και ενόργανη μουσική σε ιδιαίτερα μαθήματα (πιάνο, βιολί, ακορντεόν, μαντολίνο, μαντόλα και κιθάρα). Επίσης, στην Αθήνα, δίδαξε θεωρητική και οργανική μουσική στους Συλλόγους: «Αδελφότητα Κεφαλλήνων και Ιθακησίων Πειραιά» όπου σχημάτισε μαντολινάτα, «Παιδική Μαντολινάτα Αθηνών», «Μικτή Χορωδία Συλλόγου ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΑ» υπό τη διεύθυνση της κόρης του,
υψιφώνου και δ/ντριας χορωδιών Παναγιώτας Σανγβινάτσου. Διοργάνωσε και διεύθυνε τη Μικτή Χορωδία των Υπαλλήλων του Υπουργείου Βιομηχανίας και του Ι.Γ.Μ.Ε (Ινστιτούτο Γεωλογικών και
Μεταλλευτικών Ερευνών, εξαρτώμενο από το Υπουργείο Βιομηχανίας και Ενέργειας, όπου σχημάτισε Μικτή Χορωδία).

Επιπλέον δίδαξε στα σωματεία «Χριστόφορος Ιωάννου», «Παλιά Γραφική Πλάκα», «Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος» στο Ελληνικό Αττικής. Στον τελευταίο δημιούργησε παιδική χορωδία και ορχήστρα. Δημιούργησε επίσης, παιδική χορωδία στο παράρτημα της «Χριστιανικής Αδελφότητος Νέων Νικαίας Πειραιώς». Πρόσφερε σημαντικές υπηρεσίες στη γενέτειρά του βοηθώντας στη μουσική παιδεία τα μέλη των Συλλόγων: α) «Ανδρέας Λασκαράτος» στο Ληξούρι, β) «Αριέττα» στους Σουλλάρους Παλικής Κεφαλονιάς, όπου δημιούργησε μικτή χορωδία. Επίσης και στο χωριό Τουλιάτα έκανε προσπάθεια για τη δημιουργία χορωδίας. Έλαβε μέρος σε συναυλιακά προγράμματα ως αυτοδίδακτος στο βιολί και βιόλα, και ως τακτικό μέλος στην ορχήστρα της «Μουσικής Εταιρείας Επιστημόνων», με μαέστρους τον Στέλιο Καφαντάρη, τον Κωνσταντίνο Νόνη και τον Αλέξανδρο Αθανασιάδη. Διετέλεσε αρμονίστας στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως Θεοτόκου Χρυσοκαστριωτίσσης, συμμετέχοντας στις λειτουργίες και σε άλλες ακολουθίες.

Συνέθεσε και διασκεύασε αρκετά έργα για ποικίλο ρεπερτόριο. Επίσης, είχε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας «Παγκόσμιο Ορολόγιο». Ο Ανδρέας Σανγβινάτσος έφυγε από τη ζωή στις 10-12-2022. Επάξια και δυναμικά συνεχίζει τη μουσική ιστορία του Ανδρέα, η κόρη του, Παναγιώτα (Γιώτα) Σανγβινάτσου, ως εξαιρετική μουσικός, ως καλλίφωνη αοιδός και δεινή μαέστρος σε χορωδίες της Αθήνας.

Για περισσότερες πληροφορίες και για τον κατάλογο των έργων που συνέθεσε, αλλά και παρτιτούρες του: Βλέπετε «Λόγια Κεφαλληνιακή Μούσα έργα Κεφαλλήνων συνθετών 19ου και 20ου αιώνα» δίτομο έργο των : Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός και Λαμπρογιάννης Πεφάνης. Έκδοση από το Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Ιονίων Νήσων 2015 και 2016.