Gen Z: H κρίση εργασίας σε Ευρώπη και Αμερική είναι βαθύτερη από όσο πιστεύαμε

Η νέα γενιά εργαζομένων, η περίφημη Generation Z, μπαίνει δυναμικά στην αγορά εργασίας — αλλά δεν μένει για πολύ. Παρά τη διάθεση, την εκπαίδευση και την ευελιξία της, δείχνει να συγκρούεται με ένα εργασιακό περιβάλλον που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της. Και αυτό το χάσμα φαίνεται να έχει συνέπειες όχι μόνο επαγγελματικές, αλλά και βαθιά ψυχολογικές.

Η «γενιά της αστάθειας»

Μελέτες σε Ευρώπη και Αμερική καταγράφουν ένα ανησυχητικό φαινόμενο: οι εργαζόμενοι της Gen Z εγκαταλείπουν τις θέσεις τους ταχύτερα από οποιαδήποτε προηγούμενη γενιά. Οι λόγοι είναι πολλοί — από τη χαμηλή ποιότητα των θέσεων εργασίας μέχρι τη δυσκολία εξισορρόπησης επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Η Αμερικανική Μελέτη Ποιότητας Εργασίας (AJQS) της Gallup αποκάλυψε ότι μόλις 4 στους 10 εργαζόμενους στις ΗΠΑ κατέχουν ποιοτικές θέσεις εργασίας, δηλαδή δουλειές που προσφέρουν δίκαιη αμοιβή, σταθερότητα, ευκαιρίες εξέλιξης και σεβασμό. Το υπόλοιπο 60% βιώνει συνθήκες χαμηλής ποιότητας, με αποτέλεσμα απώλεια κινήτρων και ψυχική κόπωση.

Εργασία χωρίς ποιότητα = δυστυχία

«Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ των θέσεων εργασίας χαμηλής ποιότητας και των αυξημένων ποσοστών απελπισίας», επισημαίνει η Stephanie Marken της Gallup. Οι δείκτες ευημερίας καταγράφουν μια διαρκή “παλίρροια δυστυχίας” που διαπερνά όχι μόνο τους νέους, αλλά και το σύνολο του εργατικού πληθυσμού.

Η εικόνα είναι ζοφερή: περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους δεν έχουν πρόσβαση σε εκπαίδευση ή καθοδήγηση, ενώ το 25% δηλώνει πως δεν βλέπει προοπτική εξέλιξης. Παράλληλα, η πλειονότητα εργάζεται με απρόβλεπτα ωράρια, γεγονός που εντείνει το άγχος και την ψυχική εξάντληση.

Το οικονομικό αδιέξοδο

Η οικονομική ανισότητα επιδεινώνει το πρόβλημα. Στην Ευρώπη, οι νέοι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με εκρηκτική αύξηση του κόστους ζωής.

• Το ενοίκιο σε μεγάλες πόλεις όπως η Βαρκελώνη, το Παρίσι και το Άμστερνταμ απορροφά πλέον έως και 60% του εισοδήματος, όταν το 2006 αντιστοιχούσε στο 20%-25%.
• Οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι, με τους νεοεισερχόμενους να αμείβονται συχνά με 18.000-26.000 ευρώ ετησίως.
• Ο πληθωρισμός, οι αυξήσεις σε ενέργεια και είδη πρώτης ανάγκης, και το χρέος των νέων αποφοίτων, διαμορφώνουν μια καθημερινότητα χωρίς περιθώρια ασφάλειας ή αποταμίευσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, η επαγγελματική σταθερότητα μοιάζει άπιαστο όνειρο — και η αναζήτηση «ποιοτικής ζωής» μετατρέπεται σε μάχη επιβίωσης.

Η ψυχική διάσταση

Οι αριθμοί μεταφράζονται σε συναισθήματα: άγχος, απομόνωση, στρες και μοναξιά. Πάνω από το 50% των εργαζομένων αναφέρει ότι εργάζεται περισσότερες ώρες από το συμφωνημένο, ενώ το 24% νιώθει ότι αντιμετωπίζεται άδικα ή με διακρίσεις.

Δεν είναι τυχαίο ότι η Gen Z ζητά από τους εργοδότες πράγματα που οι προηγούμενες γενιές δεν τολμούσαν να απαιτήσουν:

• ψυχική υγεία,
• νόημα στη δουλειά,
• ελευθερία έκφρασης,
• και μια ισορροπία ζωής που δεν εξαντλεί το σώμα και το μυαλό.

Κι όμως, πολλοί διευθυντές στην Ευρώπη παραδέχονται ότι απολύουν τη Gen Z συχνότερα από άλλες ηλικιακές ομάδες, αποδίδοντας το σε «έλλειψη αντοχής» ή «δυσκολία προσαρμογής». Η πραγματικότητα, ωστόσο, δείχνει ότι οι νεότεροι εργαζόμενοι δεν ανέχονται πλέον τοξικές ή απάνθρωπες συνθήκες.

Η νέα εξίσωση ευτυχίας

Οι μελέτες είναι ξεκάθαρες: όσοι εργάζονται σε ποιοτικές θέσεις έχουν διπλάσιες πιθανότητες να δηλώνουν ικανοποιημένοι από τη ζωή τους. Η εργασία, για τη Gen Z, δεν είναι απλώς μέσο βιοπορισμού. Είναι καθοριστικός παράγοντας ευτυχίας, υγείας και ταυτότητας.

Αν η αγορά δεν μπορέσει να προσφέρει αυτό το νέο μοντέλο ισορροπίας — δουλειά με αξία και αξιοπρέπεια — τότε το φαινόμενο της «σιωπηλής παραίτησης» και των μαζικών αποχωρήσεων θα συνεχιστεί.

Η Gen Z δεν είναι αδιάφορη. Είναι απλώς ανυπόμονη για αλλαγή. Και αυτή η αλλαγή, όπως όλα δείχνουν, έχει ήδη ξεκινήσει.

Πηγή: https://www.in.gr