Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά
10/06/2010

Μιχάλης Κρητικός: Ένας διακεκριμένος Κεφαλονίτης...

Πριν από λίγους μήνες ο Μιχάλης Κρητικός ως φοιτητής του London School of Economics (LSE) κατέκτησε μια μεγάλη διάκριση. Βραβεύτηκε από το UACES (University Association for European Studies) ως ο συγγραφέας της καλύτερης διδακτορικής διατριβής στην Ευρώπη σε ζητήματα ευρωπαϊκής ενοποίησης, έπειτα από συμμετοχή του σε σχετικό διαγωνισμό. Ο διαγωνισμός UACES (University Association for European Studies) έχει καταστεί θεσμός για τα ευρωπαϊκά ακαδημαϊκά δεδομένα και θεωρείται αρκετά «σκληρός» - λόγω του εύρους της θεματολογίας του, της πανευρωπαϊκής του διάστασης, αλλά και της αίγλης του οργανισμού που τον διοργανώνει. Η πρωτιά του ιδίου σηματοδότησε το τέλος της πολύχρονης κυριαρχίας ερευνητών της Δυτικής και Βόρειας Ευρώπης στο συγκεκριμένο διαγωνισμό, και μάλιστα με αντικείμενο ένα αρκετά αμφιλεγόμενο ζήτημα, όπως αυτό της κανονιστικής ρύθμισης της χρήσης και εμπορίας γενετικά τροποποιημένων προϊόντων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως αναφέρεται και σε σχετικό άρθρο της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, της 29ης Οκτωβρίου 2008.

Για εμάς τους Κεφαλονίτες αυτή η διάκριση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς ο ίδιος κατάγεται από την πλευρά της μητέρας του από τα Χαβριάτα και φυσικά δε σταματάει να το δηλώνει με κάθε ευκαιρία. Εξάλλου, οι συμπατριώτες μας διαπρέπουν στο εξωτερικό, κάτι που όπως και ο ίδιος πιστεύει δεν είναι τυχαίο. Μια συζήτηση μαζί του δεν μπορεί παρά να είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, για το λόγο αυτό τον αναζητήσαμε και με ιδιαίτερη χαρά συνομιλήσαμε μαζί του...

Πού γεννηθήκατε; Μιλήστε μας για τα παιδικά σας χρόνια.

Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στο Μαρούσι όπου και διέτρεξα όλες τις βαθμίδες της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η μητέρα μου, Ευαγγελία Μοσχοπούλου, ωστόσο κατάγεται από τη Κεφαλονιά. Το οικογενειακό μου περιβάλλον αποτέλεσε καθοριστικό παράγοντα στην εξέλιξη μου, καθώς ενέπνευσε και στήριξε τη φιλομάθεια μου, ενίσχυσε την ευρύτερη πνευματική μου περιέργεια και μου παρείχε πολλαπλά ερεθίσματα. 

Πείτε μας μερικά πράγματα για τις σπουδές σας. Απ' όσο βλέπω το βιογραφικό σας είναι εξαιρετικά πλούσιο...

Αποφοίτησα από τη Νομική Αθηνών και απέκτησα με βαθμό άριστα δυο μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών σε δυο διαφορετικά θεματικά αντικείμενα: στη Διαχείριση και βιώσιμη ανάπτυξη περιβαλλοντικών πόρων και περιοχών και σε σύγχρονα ζητήματα ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου. Στο πλαίσιο και των δυο αυτών μεταπτυχιακών προγραμμάτων, απέσπασα ισάριθμα βραβεία για τις διπλωματικές εργασίες που εκπόνησα και παρουσίασα ενώπιον ακαδημαϊκών επιτροπών. Στη συνέχεια πρώτευσα στις εξετάσεις του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για τις Διδακτορικές Υποτροφίες Εξωτερικού και έγινα δεκτός στο δικτατορικό κύκλο σπουδών του Τμήματος Νομικής του «London School of Economics and Political Science». Παράλληλα με τα ερευνητικά μου καθήκοντα εξελέχθηκα βοηθός καθηγητή σε ζητήματα Ευρωπαϊκού Δικαίου και Πολιτικής LSE, όπου συνέχισα να διδάσκω μέχρι κι πριν από λίγους μήνες. Μετά την ολοκλήρωση της διδακτορικής μου διατριβής, εκλέχτηκα Λέκτορας στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου του Exeter, όπου και ήμουν υπεύθυνος διδασκαλίας για μια σειρά μαθημάτων και σεμιναρίων με έμφαση στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο και στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς, στο διεθνές και κοινοτικό δίκαιο Βιοτεχνολογίας. Ταυτόχρονα εκλέχτηκα μέλος αρκετών ευρωπαϊκών και διεθνών οργανισμών που ειδικεύονται σε ζητήματα ενεργειακής και περιβαλλοντικής νομοθεσίας και πολιτικής, βιοτεχνολογίας, διαχείρισης τεχνολογιών και πράσινης ανάπτυξης.

Πώς αποφασίσετε να συνεχίσετε στο εξωτερικό; Αισθανθήκατε και εσείς ότι η κατάσταση της παιδείας στο εσωτερικό περιορίζει τους ορίζοντες ενός νέου που διψά για μάθηση και επιθυμεί να τους διευρύνει;

Η απόφαση μου αποτέλεσε προϊόν ενός τριπλού συνδυασμού: 1) της επιθυμίας μου να συνεχίσω τις σπουδές μου σε ένα περιβάλλον που θα μου παρέχει τόσο την την υλικοτεχνική υποδομή όσο και την κατάλληλη καθοδήγηση για να αναπτύξω τη σκέψη μου και να διευρύνω τους ορίζοντες μου, 2) της παρότρυνσης των καθηγητών μου να ανοίξω τα φτερά μου εκτός Ελλάδας και 3) του γεγονότος ότι πρώτευσα στις εξετάσεις για τις διδακτορικές υποτροφίες εξωτερικού. Η κατάσταση στο εσωτερικό προφανώς δε βοηθάει και στρέφει πολλούς νέους ερευνητές σε ερευνητικά ιδρύματα του εξωτερικού, καθώς υπάρχουν τόσο δομικά εμπόδια όσο και σοβαρά ζητήματα νοοτροπίας.

Θεωρώ όμως ότι τα πανεπιστήμια εξωτερικού είναι καλύτερα σε ζητήματα οργάνωσης, ερευνητικού περιβάλλοντος και ποιότητας μεταπτυχιακών σπουδών, όχι όμως απαραίτητα και σε προπτυχιακό επίπεδο. Εκεί εν πολλοίς το ελληνικό πανεπιστήμιο, παρά τα όποια προβλήματά του, παράγει αξιόλογους ερευνητές και επαγγελματίες και προσφέρει ένα αρκετά αξιόλογο επίπεδο σπουδών. Δυστυχώς όμως πολλά παιδιά καταλήγουν να μεταναστεύουν σε μικρή ηλικία για σπουδές σε πανεπιστήμια αμφιβόλου ποιότητας που βρίσκονται αρκετά χαμηλά στις αξιολογήσεις ακόμα και σε εθνικό επίπεδο. Ο συνδυασμός της υποτίμησης του ελληνικού και της υπερτίμησης του ξένου πανεπιστημίου μάλιστα οδηγεί σε τραγελαφικές καταστάσεις, όπως την οικονομική εξάρτηση ολόκληρων πόλεων και χωριών σε διάφορα μέρη της Ευρώπης από το φοιτητικό συνάλλαγμα Ελλήνων και Κινέζων φοιτητών. Ο Έλληνας θεωρεί ότι ό,τι είναι ξένο είναι και καλό, ενώ στην ουσία δεν είναι πάνω από 20 έως 30 πανεπιστήμια στον ευρωπαϊκό και αμερικάνικο χώρο στα οποία αξίζει κάποιος να εμπιστευτεί το μέλλον των παιδιών του. Στην Ελλάδα παρά τις όποιες στρεβλώσεις και την οικονομική στενότητα, υπάρχουν πανεπιστημιακά τμήματα, ερευνητικά ινστιτούτα και επιστήμονες οι οποίοι παράγουν σημαντικότατο έργο μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και οι οποίοι αντιστέκονται στην διαρκώς εντεινόμενη υποβάθμιση της δημόσιας παιδείας. Ας μην αφορίζουμε λοιπόν συλλήβδην.

Πώς αποφασίσατε να συμμετάσχετε σε αυτό το διαγωνισμό; 

Η συμμετοχή μου δεν ήταν προϊόν δικής μας απόφασης, καθώς δεν υπάρχει η δυνατότητα αυτοπρότασης και αυτοπρόσωπης υποβολής υποψηφιότητας. Οι επιβλέποντες καθηγητές μου, σε συνεργασία με την επιτροπή εξεταστών ήταν εκείνοι οι οποίοι πρότειναν το έργο μου ως υποψήφιο για το συγκεκριμένο βραβείο.



Μπορείτε να μας πείτε συνοπτικά μερικά πράγματα για τη βραβευμένη πλέον εργασία σας;

Η εργασία μου αναφέρεται στο δικαιοπολιτικό καθεστώς που διέπει την αδειοδότηση και εμπορία γενετικά τροποποιημένων προϊόντων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Συνοπτικά θα έλεγα ότι η διατριβή μου επικεντρώνεται στην άσκηση μιας πρωτότυπης διεπιστημονικής κριτικής στον τεχνοκρατικό χαρακτήρα των σχετικών κανονιστικών ρυθμίσεων. Με κεντρικό άξονα το κοινοτικό ρυθμιστικό πλαίσιο για τις εφαρμογές της βιοτεχνολογίας, η διατριβή εξετάζει τη διαπλοκή αγοράς και κοινωνικών κανόνων, επιλογών και παραδόσεων, τις σχέσεις κοινοτικού και εθνικού δικαίου, το ρόλο των περιφερειών στο σύγχρονο κοινοτικό οικοδόμημα και προτείνει νέα μοντέλα και πλατφόρμες εμπλοκής της «κοινωνίας» στο κοινοτικό γίγνεσθαι και ενδυνάμωσης της κοινωνικής νομιμοποίησης των παραγόμενων κοινοτικών κανόνων υπό το πρίσμα της νέας αγροτικής πολιτικής, των ταχέως μεταβαλλόμενων δεδομένων στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον και των αλλεπάλληλων διατροφικών κρίσεων στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Πώς αισθανθήκατε κατακτώντας το πρώτο βραβείο;

Μεγάλη ανέλπιστη χαρά και περιφάνεια. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, μόλις πληροφορήθηκα το συγκεκριμένο νέο, το μυαλό μου οδηγήθηκε κατευθείαν στους δικούς μου ανθρώπους που στερήθηκαν την παρουσία μου για τόσα χρόνια και οι οποίοι επέδειξαν αξιοζήλευτη υπομονή και καρτερία, ενισχύοντας με ψυχολογικά πάμπολλες φορές.

Φαντάζομαι ότι η επιτυχία αυτή σας άνοιξε πολλές πόρτες...

Ναι, είναι η αλήθεια με κυριότερη την πόρτα της ευρωπαϊκής επιτροπής, η οποία κατόπιν διπλών γραπτών εξετάσεων και μιας σειράς συνεντεύξεων – μου πρόσφερε τη θέση του ειδικού νομικού συμβούλου σε ζητήματα ρύθμισης και κανονιστικού ελέγχου νέων τεχνολογιών και ηθικοδικαιικής αξιολόγησης ερευνητικών προτάσεων που κατατίθεται απ' όλες τις γωνιές του πλανήτη. Ταυτόχρονα δέχτηκα προτάσεις και από ξένα Α.Ε.Ι., αλλά η προοπτική ενασχόλησης με τα ίδια ακριβώς ζητήματα από μια θέση που παρέχει τη δυνατότητα άμεσης παρέμβασης στα πράγματα και συνδιαμόρφωσης των σχετικών εξελίξεων – όπως αυτής στην Ευρωπαϊκή Ένωση – υπερτέρησε των υπόλοιπων επιλογών.

Με ποιόν τρόπο το αντιμετώπισαν οι γύρω σας;

Με μεγάλη χαρά και συγκίνηση, κυρίως το γεγονός ότι είδαν τους κόπους μου να ανταμείβονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Οι τέως συνάδελφοί μου μάλιστα προέβλεψαν ότι το βραβείο θα μου «ανοίξει τις πόρτες» μεγάλων διεθνών οργανισμών και πανεπιστημίων, όσο για τους νυν, το βραβείο διευκόλυνε κατά κάποιον τρόπο την αποδοχή μου και την αφομοίωση μου στο νέο – αρκετά ανταγωνιστικό οφείλω να ομολογήσω – εργασιακό περιβάλλον.

Ποια η ανταπόκριση της χώρας σας; Είστε ικανοποιημένος ή θα περιμένατε κάτι περισσότερο;

Δεν περίμενα κάτι συγκεκριμένο για να είμαι ειλικρινής. Προς μεγάλη μου έκπληξη, ο ελληνικός -έντυπος και ηλεκτρονικός– τύπος με αναζήτησε για να προβάλλει τη συγκεκριμένη διάκριση και μου πρόσφερε βήμα για να εκφράσω τις απόψεις μου, σε θεσμικό όμως επίπεδο δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση και επικοινωνία. Θα ήθελα π.χ σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές να υπήρχε η δυνατότητα να επισκεφθώ τα σχολεία του νησιού και να μεταφέρω στα παιδιά τις εμπειρίες μου από το εξωτερικό κάποια στιγμή στο μέλλον.

Το ζητούμενο πάντως δεν είναι αυτό. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι τέτοιου είδους διεθνείς διακρίσεις θεωρούνται ψηλά γράμματα για τα ελληνικά δεδομένα και δυστυχώς άλλοι εξωθεσμικοί παράγοντες υπερτερούν και εν τέλει επικρατούν.

Η χώρα δίνει τις ευκαιρίες που αναζητάτε έχοντας ήδη κατακτήσει μια αντίστοιχη διάκριση ή η Ελλάδα δεν μπορεί να κρατήσει το υψηλό δυναμικό της εντός των συνόρων της;

Όχι δυστυχώς. Θα συνεχίσει να αποτελεί όλο και βαθύτερη πληγή για την Ελλάδα το γεγονός ότι όλο και περισσότεροι νέοι επιστήμονες που πραγματοποιούν τις βασικές τους σπουδές στην Ελλάδα αποφασίζουν να μεταναστεύσουν για να αναζητήσουν εργασία που θα σχετίζεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με το αντικείμενο των σπουδών τους (ή και με την κλίση τους), η οποία θα αμείβεται ικανοποιητικά και θα παρέχεται σε ένα υγιές – επαγγελματικά – περιβάλλον που θα αναγνωρίζει και θα εκτιμά τον κόπο και τα προσόντα τους. Το πρωτογενές υλικό υπάρχει και είναι πολλές φορές υψηλής ποιότητας, το ζήτημα είναι το πώς το διαχειρίζεσαι και τι κίνητρα του παρέχεις για να εξελιχθεί και όχι να παραμείνει συνεχώς «πολλά υποσχόμενο».

Γνωρίζω συναδέρφους που εργάζονται στα μεγαλύτερα ευρωπαϊκά και αμερικάνικα πανεπιστήμια, αλλά και ερευνητικά ινστιτούτα, καθώς και σε διεθνείς οργανισμούς που θα επέστρεφαν στην Ελλάδα αύριο κιόλας εάν θεωρούσαν ότι θα εντάσσονταν σε ένα εργασιακό περιβάλλον το οποίο θα εκτιμούσε πάνω απ' όλα αυτό που κάνουν και θα τους παρείχε τις κατάλληλες ευκαιρίες και δυνατότητες που θα τους επέτρεπαν να βελτιώνονται και να εξελιχθούν. Και δυστυχώς είναι πάρα πολλές οι ιστορίες ανθρώπων που μετάνιωσαν την απόφαση της επιστροφής τους στα πάτρια, γιατί πολύ απλά συνειδητοποίησαν πως λόγω του ότι δε γνώριζαν τους κατάλληλους ανθρώπους και συστήματα, έμειναν εκτός αγοράς. Και αναγκάστηκαν να γίνουν μετανάστες για δεύτερη φορά στα 35 και 40 τους... Θα μείνω στο εξωτερικό όσο θα συνεχίσουν να μου παρέχονται οι ανάλογες ευκαιρίες και θα διατηρείται το γόνιμο εκείνο περιβάλλον που θα μου δίνει συνεχώς νέα ερεθίσματα, θα μου υποβάλλει συνεχώς καινοτόμα ερωτήματα και παράλληλα θα μου προσφέρει τα «εργαλεία» εκείνα για να εφαρμόσω τα όσα έχω αποκομίσει ως γνώση και εμπειρία, αλλά και για να εξελίσσομαι ως σκεπτόμενος Ευρωπαίος πολίτης. Αυτό δε σημαίνει ασφαλώς ότι η ιδέα του επαναπατρισμού μου είναι εκτός προγράμματος. Μακάρι να προκύψει αυτή η δυνατότητα κάποια στιγμή.

Από την πρώτη επικοινωνία μας μου φανερώσατε την καταγωγή σας και αντιλήφθηκα ότι είστε ιδιαίτερα υπερήφανος για αυτήν. Ποια η σχέση σας με την Κεφαλονιά; Την επισκέπτεστε συχνά;

Η Κεφαλονιά κατέχει μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου. Ιδιαίτερα η Παλική, το Ληξούρι και το μπαλκόνι του Ιονίου, η γενέτειρα του Βικέντιου Δαμωδού, τα Χαβριάτα, είναι μέρη που επισκέπτομαι κάθε καλοκαίρι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Θα ήθελα να την επισκέπτομαι πιο συχνά, αλλά τόσο το γεγονός ότι δεν υπάρχει οικογενειακό σπίτι όσο και ο λιγοστός χρόνος που έχω στη διάθεση μου για διακοπές και ταξίδια στο νησί δεν μου επιτρέπουν μια πιο συχνή παρουσία. Και η αλήθεια είναι ότι θα το ήθελα πολύ...



Η Κεφαλονιά και τα τοπία της αποτελούν πηγή έμπνευσης για πολλούς συμπατριώτες μας, ειδικά όταν βρίσκονται στο εξωτερικό και αναπολούν την ύπαρξη της... 

Είναι αλήθεια, άλλωστε πρόκειται έναν τόπο προικισμένο από την φύση και τα τοπία της και οι ομορφιές της σου χαράσσονται για πάντα στο μυαλό, κυρίως για τη μοναδικότητά τους. Η Κεφαλονιά πάντως για μένα δεν είναι μια απλή σύνθεση άψυχων πραγμάτων, είναι κάτι περισσότερο. Ένας τόπος που εκπέμπει τεράστια ενέργεια και πολιτισμό με χαρισματικούς ανθρώπους και με τρομερές προοπτικές.

Πιστεύετε ότι είναι τυχαίο το γεγονός ότι αρκετοί Κεφαλονίτες έχουν διακριθεί και μάλιστα σε όλους τους τομείς της επιστήμης, της τέχνης, ακόμα και του εμπορίου;

Όχι καθόλου. Το αίμα του Οδυσσέα ρέει ακόμα στις φλέβες μας, το ανήσυχο πνεύμα, η φιλομάθεια, η αιρετική στάση και η κρητική μάτια απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα είναι συστατικά επιτυχίας και προόδου. Χωρίς να θέλω να μιλάω με όρους κεφαλονίτικου DNA, τα προαναφερόμενα υλικά συνιστούν μια προνομιακή βάση για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και για την επιδίωξη υψηλών στόχων. Απλά θα ήθελα να δω όλους αυτούς τους ανθρώπους να επιστρέφουν στο νησί κάποια στιγμή για να αναζωογονήσουν και να εμπλουτίσουν τον τόπο μας. Είναι κρίμα για το νησί να στερείται της παρουσίας ενός τόσο σημαντικού ανθρώπινου δυναμικού που είναι διεσπαρμένο σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη. Κάτι πρέπει να γίνει γι' αυτή την επανένωση και οι τοπικές αρχές πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο σ' αυτή τη διαδικασία.

Ποιο είναι το μυστικό της επιτυχίας;

Εργατικότητα, υψηλή αυτοσυγκέντρωση και υπομονή.

Τι θα θέλατε να συμβουλέψετε αυτούς που διαβάζουν αυτή την συνέντευξη;

Να μην τα παρατάνε εύκολα, να ακολουθούν την κλήση τους και να μην παρασύρονται από κλισέ και στερεότυπα.

Τι θα λέγατε στους νέους και ιδιαίτερα σε αυτούς που πολλές φορές απορρίπτουν τον τομέα των επιστημών ακούγοντας καθημερινά τις τηλεοράσεις να αναφέρονται στην ανεργία που κυριαρχεί στο χώρο;

Να μην τρέφουν αυταπάτες για την αγορά εργασίας στην Ελλάδα, γιατί όντως υπάρχει μεγάλο πρόβλημα ανεργίας και επαγγελματικού προσανατολισμού, αλλά ταυτόχρονα να σκέφτονται ότι ο καθένας χαράσσει τη δική του πορεία. Η πορεία αυτή δεν πρέπει απαραίτητα να είναι επιστημονική, οι επαγγελματικές επιλογές που έχουν στα χέρια τους οι σημερινοί νέοι είναι περισσότερες σε σύγκριση με το παρελθόν. Η τηλεόραση όμως δυστυχώς συνεχίζει να αναπαράγει αναχρονιστικά στερεότυπα και δεν αποτελεί τον καλύτερο σύμβουλο για την αναζήτηση του «διαφορετικού».

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Όμορφη Κεφαλονίτισσα - Ελένη Ευαγγελάτου Calu Cacu! »

Youtube Feed

Instagram Feed

kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)

Copyright © 2002 - 2018 kefalonitis.com
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του kefalonitis.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Dual Design Agency