Το online περιοδικό για την Κεφαλονιά
01/03/2010

Αδερφοί Καραβιώτη: Οι συνεχιστές της μουσικής μας παράδοσης

Αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής μας παράδοσης αποτελεί χωρίς αμφιβολία το στοιχείο της λαϊκής καντάδας. Οι πλέον αξιόλογοι εκφραστές στις μέρες μας αυτού του είδους είναι οι γνωστοί σε όλους μας Αδελφοί Καραβιώτη, που έχουν αναλάβει να σηκώσουν στις πλάτες τους το βαρύ φορτίο της συνέχειας μιας μεγάλης παράδοσης σε δύσκολους καιρούς. Σε μια εκ βαθέων συνέντευξη μας αποκάλυψαν πολλά στοιχεία για την μέχρι τώρα πορεία τους και μας έδωσαν κάτι από τα μελλοντικά τους σχέδια. Βέβαια, δεν παρέλειψαν να μιλήσουν για όλους και για όλα...

 Καταρχήν χαίρομαι που βρίσκομαι κοντά σας. Νομίζω ότι έχετε να μας πείτε πολλά ενδιαφέροντα πράγματα. Τι ήταν αυτό που σας ώθησε στην ενασχόλησή σας με την παραδοσιακή μας μουσική;

Κι εμείς χαιρόμαστε που έχουμε την ευκαιρία να επικοινωνήσουμε με το αναγνωστικό σας κοινό με αυτό τον τρόπο. Καταρχάς, θα έλεγα ότι μας ώθησε η οικογένειά μας! Είμαστε ευτυχείς, που γεννηθήκαμε σε μια μουσική οικογένεια που της άρεσε η καντάδα και το bell canto (= ωραίο τραγούδι) και το μουσικό μας αισθητήριο καλλιεργήθηκε με τους ήχους της Επτανησιακής αρμονίας. Πρωταγωνιστικό ρόλο σ` αυτό, έπαιξε η γιαγιά μας η Δωροθέα Καραβιώτη το γένος Γνεσούλη, που καταγόταν από τα Σβορωνάτα, γνωστή σε όλη τη Λειβαθώ για τα ταλέντα της στο μαντολίνο, στο χορό και στο τραγούδι. Επίσης, ο πατέρας μας Δημήτρης Καραβιώτης θαυμάσιος βαρύτονος και ιεροψάλτης, γνώστης της Βυζαντινής μουσικής, μας μύησε στο χώρο της Κεφαλονίτικης εκκλησιαστικής αρμονίας. Χωρίς, λοιπόν, να καταλάβουμε το πώς, αρχίσαμε και μεις – η νεότερη γενιά της οικογένειας - να τραγουδάμε πρίμο – σεκόντο Κεφαλονίτικες καντάδες και να ψάλλουμε κομμάτια από τη λειτουργία του Ι. Σακελλαρίδη.

Ποιος όμως σας ώθησε στην ωδειακή παιδεία; Ποιοι ήταν οι πρώτοι σας δάσκαλοι;

Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η μητέρα μας, η οποία μας ώθησε στην ωδειακή παιδεία. Συγκεκριμένα, τα πρώτα μας μουσικά μαθήματα διδαχτήκαμε από το δάσκαλο του ακορντεόν Διονύση Πολλάτο -γνώστη οργάνων της μπάντας και των θεωρητικών της μουσικής- και κατόπιν από το δάσκαλο κλασικής κιθάρας Κώστα Χαριτάτο, σημερινό συνθέτη σύγχρονων τραγουδιών.

Ποιοι μουσικοί, τραγουδιστές και γενικότερα καλλιτέχνες, αποτέλεσαν για σας πρότυπα στο ξεκίνημά σας;

Τα πρότυπά μας ήταν οι τρεις Κεφαλονίτες μαέστροι που διέσωσαν και προέβαλλαν επάξια το είδος της Κεφαλονίτικης και γενικότερα της Επτανησιακής και Αθηναϊκής καντάδας: Διονύσης Αποστολάτος, Φώτης Αλέπορος και Νικόλαος Τσιλίφης.

Μιλήστε μου για τη γνωριμία σας με το Φώτη Αλέπορο.

Αρχικά, γνωρίσαμε το μαέστρο Φώτη Αλέπορο στο ξενοδοχείο Meriterannėe, ο οποίος ερχόταν κάθε χρόνο στην εορτή του Αγίου Γερασίμου με τη χορωδία και μαντολινάτα, προσκεκλημένος του ζεύγους Γεράσιμου και Λίας Μεταξά. Οι φιλόξενες αίθουσες του ξενοδοχείου πάντοτε ανοιχτές σε όλους του Κεφαλονίτες, αποτέλεσαν και αποτελούν ένα σημαντικό πολιτισμικό κέντρο του νησιού. Εκεί, θαυμάζαμε το Φώτη Αλέπορο, να διευθύνει τη θαυμάσια χορωδία του και σε κάποια χρονική στιγμή του προγράμματος, παρουσίαζε και μας με τις κιθάρες –μικρά παιδάκια, τότε- θέλοντας να δείξει ότι η Κεφαλονίτικη παράδοση, θα έχει συνέχεια. Τελικά, αποδείχτηκε προφητικός…

Γνωρίζω ότι οι σχέσεις σας με το μαέστρο Διονύση Αποστολάτο και με τη σύζυγό του Καίτη, είναι ιδιαίτερες. Μιλήστε μας γι' αυτό. Είναι αλήθεια ότι σας έχει χρήσει διαδόχους του;

Κατά τα παιδικά μας χρόνια, γνωρίσαμε το ζεύγος Αποστολάτου μέσα από τις ηχογραφήσεις των έργων της χορωδίας - μαντολινάτας, που διακρινόταν για την εκφραστικότητα και την αρτιότητα των εκτελέσεων της. Η γνωριμία μας με το κ. Διονύση Αποστολάτο, έγινε ένα πρωινό Σαββάτου του 1992 στα γραφεία του Συλλόγου απανταχού Φαρακλάδων «Η Εύγερος», εκεί όπου δίδασκε για πολλά χρόνια την κιθάρα και το μαντολίνο στα Κεφαλονιτόπουλα που ζούσαν στην Αθήνα. Λίγο αργότερα, γνωρίσαμε τη σύζυγό του κ. Καίτη Αποστολάτου, που μας παρέδωσε τα πρώτα μαθήματα φωνητικής. Τα χρόνια που ακολούθησαν ζήσαμε υπέρτατες χαρές και δυνατές συγκινήσεις τα καλοκαίρια στην Κεφαλονιά. Στην πρώτη μας συναυλία με ανδρική χορωδία – μαντολινάτα που έγινε στο Μουσείο Μπενάκη στις 5 Νοεμβρίου 2006, ο κ. Αποστολάτος μας έχρησε διαδόχους του είδους της Κεφαλονίτικης καντάδας, γεγονός που μας γεμίζει ικανοποίηση, αλλά και ταυτόχρονα ευθύνη για το μέλλον.

Με τον αείμνηστο Νίκο Τσιλίφη δε γνωριστήκατε, γιατί –δυστυχώς- μας έφυγε νωρίς. Έχετε επαφές με τη σύζυγό του κ. Φωφώ Τσιλίφη;

Βεβαίως! Την επισκεπτόμαστε τακτικά και διατηρούμε πολύ καλές σχέσεις. Η κ. Τσιλίφη μας έχει μιλήσει για την προσωπικότητα του αείμνηστου Νικόλαου Τσιλίφη, που εκτός από θαυμάσιος μαέστρος, υπήρξε και κορυφαίος ενορχηστρωτής του είδους της Επτανησιακής & Αθηναϊκής καντάδας. Την ευχαριστούμε θερμά για τη πολύτιμη βοήθειά της.

Ποια ήταν η στιγμή και το γεγονός, που καθόρισε την ενασχόλησή σας με την παραδοσιακή μας μουσική;

Η πρώτη μας επαφή με την αρμονική πολυφωνία ήταν τον Δεκέμβριο του 1988 σε μια πρόβα της εκκλησιαστικής χορωδίας του ιεροψάλτη και χοράρχη Ι. Αρβανιτάκη, στο φουαγιέ της Φιλαρμονικής Αργοστολίου, για την καθιερωμένη –τότε- εκδήλωση των Χριστουγέννων που διοργάνωνε η Μητρόπολη Κεφαλληνίας. Εμείς συμμετείχαμε με την κιθάρα και το ακορντεόν συνοδεύοντας τη χορωδία –στο τέλος της εκδήλωσης- στα Κεφαλονίτικα κάλαντα. Η χορωδία μόλις είχε τελειώσει την πρόβα και καθώς ανεβαίναμε την πλατιά μαρμάρινη σκάλα στο εσωτερικό του κτιρίου, ακούγαμε τις ουρανογέννητες φωνές των κανταδόρων να τραγουδούν:

«Στις νύχτας τη σιγαλιά, σαν γέρνει η ζωή…»

Οι πλούσιες και γεμάτες ανδρικές φωνές, σχηματισμένες σε αυτοσχέδια τετραφωνία, κατέκλειαν την ψυχή και το σώμα μας, καθώς οι καταβολές μας έρχονταν για πρώτη φορά να συναντήσουν τη μαγεία της αρμονίας. Ακόμα θυμόμαστε κάποιες ωραίες φωνές: στους πρίμους ο Σωτηράκης ο Καραβάς, στους σεκόντους ο Νιόνιος ο Αρβανιτάκης μαζί με το Γερασιμάκη το Σκουτελά και το Νιόνιο Μελισσαράτο, στους βαρύτονους ο Διονύσης Κωνσταντάκης και ο Δημήτρης Καραβιώτης και στους μπάσους ο Μίμης ο Φωκάς με το Σπύρο τον Πολλάτο…


Από τη στιγμή εκείνη και μετά, μία και μόνη επιθυμία διαπερνούσε τη σκέψη μας:

«Να μας αξιώσει ο Άγιος Γεράσιμος να διευθύνουμε και μεις –κάποια μέρα-, μια τέτοια χορωδία».

Και η συνέχεια; Πως αρχίσατε να γίνεστε γνωστοί στο Αργοστόλι και σιγά-σιγά σε ολόκληρο το νησί;

Η πρώτη μας επαγγελματική εμφάνιση έγινε στις 14 Φεβρουαρίου του 1997 στο κέντρο «Captain`s table», του συμπατριώτη μας επιχειρηματία Μάκη Σκλαβουνάκη. Από τότε ξεκίνησε και η συνεργασία μας με τον παιδικό μας φίλο και μετέπειτα μόνιμο συνεργάτη, Γρηγόρη Βλαχούλη. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς εργαστήκαμε σε διάφορα καταστήματα, όπως το εξοχικό κέντρο «Η Δροσιά», του συγχωριανού μας Σωτήρη Πετράτου.

Ο κόσμος, μας αγκάλιασε με μεγάλη αγάπη και αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό για το ξεκίνημά μας. Σύντομα, σχηματίσαμε την πρώτη μας ορχήστρα και αναλαμβάναμε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις σε όλο το νησί.

Τα χρόνια που ακολούθησαν, συνεργαστήκαμε για τρία χρόνια με το κέντρο «Μαντολίνο», του επιχειρηματία Δημήτρη Κουνάδη, που βρίσκεται κοντά στην πλατεία Βαλλιάνου στο Αργοστόλι. Εκεί, εκτός από το βασικό «τρίο» (Αδελφοί Καραβιώτη και Γρηγόρης Βλαχούλης), συμμετείχαν μαζί μας και οι Πάτροκλος Βικάτος, Άγγελος Μουρελάτος στο μαντολίνο, ο πατέρας μας Δημήτρης Καραβιώτης και ο πολυτάλαντος – πολυμήχανος Γεράσιμος Γαλιατσάτος ή Μιχάλης Ραζής, κατά το καλλιτεχνικότερον. Μαζί μας επίσης, ήταν κάποιες φορές και ο Γεράσιμος Παγουλάτος.

Η σύνθεση της συντροφιάς ήταν επιτυχημένη. Ο κόσμος ήταν πολύ ενθουσιασμένος και μας το έδειχνε με την παρουσία του κάθε φορά που τραγουδούσαμε. Από κει πέρασαν προσωπικότητες από όλους τους χώρους. Αλλά, βέβαια, όπως το καθετί κάνει τον κύκλο του, έτσι κι` αυτό. Και ξαφνικά βρεθήκαμε στην Αθήνα…

Το ξεκίνημά σας στην Αθήνα ήταν δύσκολο; Ποιοι σας στήριξαν στο νέο σας ξεκίνημα;

Κάθε νέα αρχή είναι δύσκολη. Η παρουσία, βέβαια, των Κεφαλλήνων της Αθήνας μέσω των διαφόρων σωματείων, καθώς και κάποιων φίλων του Φώτη Αλέπορου, που μετά το θάνατό του αναζητούσαν τις Κεφαλονίτικες καντάδες, μας στήριξαν στις πρώτες εμφανίσεις στην πρωτεύουσα (όπως εξακολουθούν και μέχρι σήμερα) και έτσι μπορέσαμε να οργανώσαμε την καινούργια μας ζωή. Ο κάθε φίλος που ερχόταν με την συντροφιά του, περνούσε τόσο όμορφα που το διέδιδε και σε άλλους. Με τον τρόπο αυτό, γρήγορα ο κύκλος των φίλων της μουσικής μας άρχισε να μεγαλώνει.

Η πρώτη εκδήλωση διοργανώθηκε την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου του 2004 στην αίθουσα δεξιώσεων «A Modo Mio palace», που βρισκόταν στον περιφερειακό του Αττικού Άλσους. Η προσέλευση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, που η αίθουσα γέμισε με 250 άτομα, τρεις συνεχόμενες βραδιές. Με κάποιους από τους ανθρώπους αυτούς, δεθήκαμε πολύ συναισθηματικά και με αυτόν τον τρόπο καλύφθηκε κατά ένα μεγάλο μέρος η νοσταλγία του νησιού μας, που μας πονούσε πολύ. Τους ευχαριστούμε για την μεγάλη τους καρδιά και την πάντοτε ανοιχτή αγκαλιά τους.

Μάκη, το νέο σας ξεκίνημα στην Αθήνα, ποιους βασικούς σταθμούς μπορείς να πεις ότι περιλαμβάνει;

Οι βασικότεροι σταθμοί στην καριέρα μας, είναι:

    • Αύγουστος 2005: Συμμετοχή σε εκδήλωση στην αρχαία Ολυμπία για τα ογδοντάχρονα του Μίκη Θεοδωράκη
    • Νοεμβρίου 2005: Συναυλία ανδρικής χορωδίας-μαντολινάτας στο νέο κτίριο του μουσείου Μπενάκη με τίτλο: «Η μουσική των Κεφαλλήνων»
    • Φεβρουάριος 2006: Συναυλία ανδρικής χορωδίας-μαντολινάτας στο δήμο Μοσχάτου με τραγούδια του κρασιού και της παλιάς Αθήνας, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την αποκριά
    • Αύγουστος 2006: Διοργάνωση πολιτιστικού δεκαημέρου στην Κεφαλονιά και στην Ιθάκη με την στήριξη της τοπικής αυτοδιοίκησης: «Μουσικός Αύγουστος 2006»
    • Ιανουαρίου 2007: Διήμερο συναυλιών ανδρικής χορωδίας-μαντολινάτας στο θέατρο Ιλίσια-Ντενίση με τίτλο: «Τραγουδώντας την Επτάνησο»
  • Φεβρουάριος 2007: Τηλεοπτική εμφάνιση στην πολιτιστική εκπομπή «Έχει γούστο» της κ. Μπήλιω Τσουκαλά, με θέμα: «Αποκριά στην Κεφαλονιά και στη Ζάκυνθο».

Μίλησε μας Σπύρο για τις ανώτερες μουσικές σπουδές σας. Έχετε ασχοληθεί και με άλλες επιστήμες πλην της μουσικής;

Καταρχάς, σπουδάσαμε αρμονία στο Ελληνικό Ωδείο της Πάτρας, γνωστό με το όνομα του ιδρυτή του «Δημήτρης Συνούρης», με την καθηγήτρια των ανωτέρων θεωρητικών Χρυσούλα Τζελάτη. Με την εγκατάστασή μας στην Αθήνα, όμως, συνεχίσαμε τις σπουδές του πτυχίου της Αρμονίας στο Ελληνικό ωδείο Αθηνών, στην τάξη του μαέστρου Γιώργου Αραβίδη. Μαζί του σπουδάσαμε Αντίστιξη, Φυγή και παρακολουθήσαμε διετή σεμινάρια διεύθυνσης χορωδίας και ορχήστρας.

Παράλληλα με τις μουσικές σπουδές, ο Μάκης είναι απόφοιτος σχολής οικονομικών και εγώ τεχνολόγος πολιτικός μηχανικός έργων υποδομής. Παρόλο που σπουδάσαμε και δύο άλλες επιστήμες, δε μπορέσαμε ποτέ να σκεφτούμε ότι θα ασχοληθούμε επαγγελματικά με κάτι άλλο πέρα από τη μουσική. Ότι σπουδάζει, βέβαια, κανείς στη ζωή του, τον βοηθά να αποκτά ορθή σκέψη και γενικότερη μόρφωση. Συνεπώς, συμβάλλει στην περαιτέρω διεύρυνση και καλλιέργεια των στοιχείων του χαρακτήρα του.

Με άλλα λόγια Μάκη, κατορθώσατε να κάνετε το χόμπι σας επάγγελμα;

Βεβαίως, αφού με τον αδελφό μου έχουμε ιδρύσει την καλλιτεχνική εταιρία «Μελωδίες & Ηχοχρώματα», με σκοπό την οργάνωση καλλιτεχνικών εκδηλώσεων. Αυτό πιστεύω πως είναι η συνταγή κάθε επιτυχημένου επαγγελματία: να κάνει την ευχάριστη απασχόληση, επάγγελμα!

Σπύρο, εκτός από την εταιρία σας, γνωρίζω ότι ηγείσθε και ενός μη κερδοσκοπικού- πολιτιστικού σωματείου. Ποιοι είναι οι βασικοί του σκοποί και ποια η επωνυμία του.

Το σωματείο μας, ιδρύθηκε στο τέλος του 2005 από όλους τους φίλους που, συμμετείχαν στις εκδηλώσεις μας και ζητούσαν την συμμετοχή τους σε ένα σωματείο που βασικό σκοπό θα είχε τη συνέχεια της Κεφαλονίτικης καντάδας και του καλού Ελληνικού τραγουδιού. Η επωνυμία του σωματείου είναι: «Η χορωδία των Κεφαλλήνων και Επτανησίων». Οι περαιτέρω σκοποί του σωματείου είναι οι ακόλουθοι:

    • Σύσταση ανδρικής χορωδίας μαντολινάτας με σκοπό τη διάσωση, διάδοση και ερμηνεία έργων Κεφαλλήνων και Επτανησίων συνθετών
    • Περισυλλογή αξιόλογων μουσικών έργων της Επτανήσου και η διάσωσή τους μέσω έντυπων ή ηλεκτρονικών μέσων
    • Οργάνωση εκδηλώσεων με (ή χωρίς) τη συνεργασία άλλων συλλόγων ή προοδευτικών Ελληνικών (ή ξένων) φορέων με σκοπό την πνευματική, πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη της Κεφαλονιάς και των Επτανήσων γενικότερα
    • Απόδοση τιμών σε πρόσωπα που προσέφεραν αξιόλογο μουσικό έργο
    • Οι περισσότεροι από τους ανωτέρω σκοπούς, έχουν υλοποιηθεί μέσω των διαφόρων εκδηλώσεων του σωματείου μας. Θέλουμε, βέβαια, οικονομική ενίσχυση για να μπορούμε να κάνουμε ακόμη περισσότερες εκδηλώσεις για την Κεφαλονίτικη καντάδα, όχι μόνο στην Αθήνα, αλλά και στην Κεφαλονιά και σε αυτό θα συμβάλει η έκδοση ενός δικού μας CD που θα κυκλοφορήσει προσεχώς.

Αν θέλει κάποιος να γίνει μέλος του σωματείου σας πως μπορεί να το κάνει αυτό και ποιες είναι οι προϋποθέσεις;

Η απαραίτητη προϋπόθεση είναι να αγαπά την Κεφαλληνιακή μουσική και να δύναται να ακολουθεί το πρόγραμμα των εκδηλώσεών μας. Αυτό που χρειάζεται, είναι η συμπλήρωση μιας αίτησης προς το διοικητικό συμβούλιο του σωματείου μας, που μπορεί να τη λάβει από τα γραφεία μας καταβάλλοντας ταυτόχρονα την εγγραφή και την ετήσια συνδρομή του. Κατόπιν αυτού, θα ενημερώνεται για όλες τις εκδηλώσεις του σωματείου μας είτε γραπτώς είτε τηλεφωνικώς.

Η διεύθυνση του σωματείου μας είναι:
Σωματείο «Η Χορωδία των Κεφαλλήνων & Επτανησίων»
C/O Α/φοί Καραβιώτη
Ασκληπιού 39
106 80 Αθήνα
Τηλ.: 210 36 36 182
Fax.: 210 36 31 941

Θυμάμαι πριν ελάχιστα καλοκαίρια τις όμορφες καντάδες που μας χαρίζατε μαζί με τη χορωδία σας, στο Λιθόστρωτο. Ένας σημαντικός αριθμός πολιτισμικών εκδηλώσεων του Δ.Αργοστολίου και όχι μόνο, στηρίζονταν στη δική σας συμμετοχή. Ωστόσο, από πέρυσι νομίζω ότι αυτή σας η συμμετοχή έχει σχεδόν εκλείψει. Σε τι οφείλεται αυτό; Είναι δεδομένο κατά την άποψή μου ότι όλοι σας έβλεπαν θετικά, ως άτομα με διάθεση και ικανότητα, κανένας όμως δεν έπαιρνε την πρωτοβουλία να σας ενισχύσει οικονομικά και να σας δώσει κίνητρα να παραμείνετε στον τόπο σας.

Σε ότι αφορά τις περσινές εκδηλώσεις του Δήμου Αργοστολίου, δε μας έγινε καμία πρόταση να λάβουμε μέρος σ' αυτές. Το λόγο δεν τον γνωρίζουμε. Το μόνο που μένει σ` αυτές τις περιπτώσεις είναι μόνο η πικρία…

Ξέρεις, Ανδρέα, λείπουν σε καίριες θέσεις άνθρωποι με γνώσεις, όραμα και φαντασία, που να λατρεύουν την Κεφαλονιά. Που να κυλάει στο αίμα τους ο πόθος για την ανάδειξη των ιδιαιτεροτήτων του Κεφαλονίτικου πολιτισμού, που μας κάνει να ξεχωρίζουμε από όλους τους άλλους τόπους της Ελλάδας. Κι αν βρεθεί κάποιος ρομαντικός ιδεολόγος που επιθυμεί την προβολή του τόπου μας, αν δεν ταχθεί με τα συμφέροντα ορισμένων, φροντίζουν να του κλείνονται τις πόρτες, ώστε να αναγκάζεται να εγκαταλείψει τον τόπο του, αναζητώντας καλύτερη τύχη. Πού; μακριά δυστυχώς από τον τόπο που γεννήθηκε και λατρεύει. Έτσι είναι που η Κεφαλονιά ερημώνει.

Εκτός, βέβαια, όσων προαναφέραμε υπήρχαν και πολλοί στο νησί που μας στηρίζουν στο δύσκολο δρόμο μας. Τους ευχαριστούμε από την καρδιά μας.

Θεωρείς Μάκη ότι αυτή τη στιγμή τα πράγματα στη μουσική παράδοση του τόπου βρίσκονται πιο κάτω από εκεί που θα έπρεπε; Αν ναι, τι θα μπορούσε να βοηθήσει στην άνοδο για παράδειγμα του χορωδιακού τραγουδιού και της καντάδας;

Είναι γεγονός ότι η νέα γενιά δεν ασχολείται με την παραδοσιακή μας μουσική. Από την άλλη μεριά δε δίδονται και ευκαιρίες στους νέους να την γνωρίσουν. Ωδεία υπάρχουν πολλά, στα οποία όμως δεδιδάσκεται η παραδοσιακή μας μουσική, ούτε η λόγια Επτανησιακή. Εάν θέλουμε, όμως, πραγματικά να διασώσουμε την παράδοση του τόπου μας, θα πρέπει να ιδρυθεί ένα μουσικό γυμνάσιο, στο οποίο να διδάσκονται –εκτός των ειδικών μαθημάτων της μουσικής- η κοσμική και η εκκλησιαστική Κεφαλληνιακή μουσική. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να διδάσκονται η κιθάρα και το μαντολίνο, καθώς και έργα σημαντικών Επτανησίων συνθετών. Μέσα στο σχολείο αυτό, οι μαθητές θα μυηθούν στο χορωδιακό τραγούδι και θα μπορούμε να ελπίζουμε στο μέλλον ότι θα υπάρχουν μέλη μουσικά καταρτισμένα να απαρτίσουν ένα χορωδιακό και ορχηστρικό σύνολο. Δεν επιτρέπεται σήμερα στην Κεφαλονιά –που θεωρείται η πατρίδα του χορωδιακού τραγουδιού- να υπάρχουν ελάχιστες χορωδίες, ενώ στην Κέρκυρα σχεδόν σε κάθε χωριό να υπάρχει και μια μπάντα.

Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα διασωθεί η παράδοση. Επίσης, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας για τους μουσικούς που διαμένουν στην Κεφαλονιά χωρίς ταυτόχρονα να «εισάγουμε» καθηγητές από άλλα μέρη, αντίθετους πολλές φορές με τη μουσική μας παράδοση.

Πριν από 15 χρόνια, όταν το δημοτικό θέατρο «ο Κέφαλος» άνοιγε για πρώτη φορά τις πύλες του, όλοι έλεγαν ότι η πολιτισμική έκφραση του νησιού έβρισκε το σπίτι της. Από τότε όμως μόνο πτώση στα πολιτισμικά δρώμενα με την έννοια της παράδοσης μπορούμε να επισημάνουμε. Το Χορωδιακό φεστιβάλ του Αυγούστου αντικαταστάθηκε και σταδιακά οδηγήθηκε σε κατάργηση. Και οι εκδηλώσεις που γίνονταν σε αυτό, ακόμα και οι αλλιώτικες με τη φυσιογνωμία του Κεφαλονίτη, περιορίστηκαν στο ελάχιστο. Τι θεωρείς ότι φταίει;

Πιστεύω ότι φταίνε πολλοί λόγοι. Καταρχάς, ο σύγχρονος τρόπος ζωής, σκέψης και δράσης έχει αλλάξει σημαντικά σε σχέση με κάποιες δεκαετίες πριν. Η σημερινή ζωή είναι ελάχιστα ρομαντική. Σήμερα επικοινωνούμε μέσω της οθόνης του Η/Υ, ενώ κάποτε μέσα από τη διαπροσωπική επαφή. Δεν μπορεί, λοιπόν, ο νέος άνθρωπος να βρει έκφραση στους σύγχρονους υπαρξιακούς και κοινωνικούς προβληματισμούς του μέσα από αυτό το τραγούδι που στιχουργικά και μουσικά μας παραπέμπει σε άλλες εποχές, εκτός αν το γνωρίζει. Εκτός, αν κάποιος από τα χρόνια που ήταν πολύ μικρός του εμφύτευσε αυτά τα τραγούδια μέσα στην ψυχή του. Σε αυτό, λοιπόν, παίζουν πολύ σπουδαίο ρόλο η οικογένεια, το σχολείο, η εκκλησία, η πολιτεία και φυσικά πάνω απ' όλους ο ίδιος μας ο εαυτός, ο οποίος ανελλιπώς θα πρέπει να βελτιώνεται. Είναι από όλους παραδεκτό, ότι οι θεσμοί αυτοί υφίστανται κρίση. Με άλλα λόγια όλοι φταίμε για αυτήν την αλλοτρίωση, περισσότερο βέβαια η πολιτεία που δεν προωθεί την ποιότητα, αφήνοντας έτσι να μεγαλώνει το ρεύμα της ξενομανίας και της αλλοτρίωσης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών μας.

Σε ότι αφορά το χορωδιακό φεστιβάλ, η γένεσή του και η συνέχισή του για κάποια χρόνια, οφείλεται στον Ληξουριώτη μουσουργό Φώτη Αλέπορο, μέχρι που πέρασε σε άλλα χέρια που δυστυχώς το κατήργησαν. Κατόπιν αυτού, ιδρύθηκε ένας καινούργιος θεσμός το ΚΕ.ΧΩ.ΠΡΑ (Κέντρο Χορωδιακής Πράξης), που όπως αποδείχθηκε δεν εξέφρασε το Κεφαλονίτικο αίσθημα για τη μουσική. Ο βασικότερος λόγος, πιστεύω, είναι ότι οι κύριοι εκπρόσωποι του θεσμού αυτού δεν κατόρθωσαν να επιτύχουν το όραμα της προβολής της μουσικής μας, καθώς και της ανταλλαγής πολιτισμικών στοιχείων με άλλες χώρες, όπως συνέβαινε τα χρόνια του χορωδιακού φεστιβάλ. Άλλωστε δεν υπήρχε και ο χρόνος, όταν οι επτά μέρες του φεστιβάλ έγιναν μόνο μία! Η γνώμη μου είναι πως ο θεσμός αυτός όχι μόνο ήταν μη λειτουργικός, αλλά δε βοήθησε και τον τόπο γενικότερα.

Πιστεύεις Μάκη ότι η πολιτική κατάσταση στη χώρα μας έχει επηρεάσει και την καλλιτεχνική εξέλιξη και αν ναι, πώς;

Βεβαίως και την έχει επηρεάσει και αρνητικά μάλιστα, διότι δεν υπάρχει αξιοκρατία. Για να υποστηριχθείς σε οποιαδήποτε περίπτωση, δεν παίζουν τόσο ρόλο οι ικανότητες, αλλά οι πεποιθήσεις. Αυτά είναι πράγματα που καταδικάζουμε, διότι η τέχνη δεν έχει χρώμα. Απευθύνεται σε όλον τον κόσμο ανεξάρτητα από του πού πρόσκεινται ο καθένας πολιτικά. Ελπίζω, η νέα γενιά των Ελλήνων να είναι απαλλαγμένη από αυτήν την νοοτροπία, που σε τελική ανάλυση δε βοήθησε την πρόοδο του τόπου μας, όπως άλλωστε μας έχει δείξει και η νεότερη ιστορία.

Σπύρο, θα μου μείνει χαρακτηριστική η εικόνα που με την κιθάρα σου διέσχιζες το Λιθόστρωτο τραγουδώντας και άρπαζες όποια όμορφη κοπέλα βρισκόταν στο δρόμο σου προσκαλώντας την σε χορό. Γενικά όμως εμείς οι νεότεροι έχουμε γίνει πιο κλειστοί και διστακτικοί σε κάτι αντίστοιχο. Φοβόμαστε να δοκιμάσουμε και στο τέλος καταλήγουμε πεζοί. Όμως... η εικόνα σου εκείνες τις όμορφες στιγμές σχολιάστηκε από όλους θετικά και κανένας δεν τόλμησε να πει το παραμικρό. Μήπως τελικά η καντάδα έχει σήμερα ακόμα μεγάλη αξία, για να τονώσει τα ήθη και να φανερώσει μια άλλη καλύτερη εσωτερική μας διάσταση;

Συμφωνώ απόλυτα! Το τραγούδι της πατρίδας μας είναι αλέγρο (Allegro= ζωηρό, εύθυμο) και όποιος το νιώθει τον κάνει να χαίρεται και να ξεχνά τα προβλήματα και τις λύπες τις ζωής. Μας γεμίζει αισιοδοξία και μας κάνει να βλέπουμε τη ζωή από άλλη οπτική γωνία.

Όσον αφορά τις «χορευτικές μου επιδείξεις», ποτέ δε δίστασα να κάνω αυτό που νιώθω, ακόμα και μπροστά σε πλήθος κόσμου. Πιστεύω, πως η επικοινωνία με το κοινό είναι χάρισμα και ότι θα πρέπει να κάνουμε αυτό που νιώθουμε, γιατί μόνο έτσι είμαστε αληθινοί. Και η αλήθεια είναι κάτι, που το κοινό μπορεί να διακρίνει.

Μάκη, ποια άλλα θεωρείς κύρια στοιχεία της πολιτισμικής μας παράδοσης; Πιστεύεις ότι αυτά σήμερα απειλούνται με εξαφάνιση;

Δυστυχώς, ναι. Η τοπική διάλεκτος για παράδειγμα δε διδάσκεται στα σχολεία σαν ειδικό μάθημα, ή έστω κάποια στοιχεία της διαλέκτου μας, που είναι το μεγαλύτερο μνημείο του πολιτισμού μας. Συγχρόνως, τα ήθη και έθιμά μας τελούν προς εξαφάνιση μπροστά στην νέα σύγχρονη απειλή της παγκοσμιοποίησης. Η θρησκεία μας, βλάπτεται από τον ορθολογισμό των επιστημόνων, που προσπαθούν να δώσουν απάντηση σε όλα όσα θεωρούν πως η θεολογική προσέγγιση υστερεί. Ο βασικότερος των θεσμών, η οικογένεια, έχει κλονισθεί, αφού η σύγχρονη ζωή προάγει το «εγώ» και όχι το «εμείς».Πώς, λοιπόν, μέσα σε ένα κλίμα γενικότερης έντασης, άγχους και αβεβαιότητας να κρατηθούν τα πολιτισμικά μας στοιχεία;

Η πολιτεία ως φορέας και οι κατά τόπο αντιπρόσωποί της τι θα μπορούσαν να κάνουν προς την κατεύθυνση της διάσωσης της ιστορίας και του πολιτισμού μας;

Θα μπορούσαν να γίνουν τα ακόλουθα:

    • Διανομή εντύπων στα σχολεία με θέματα που αφορούν την παράδοση
    • Διανομή οπτικοακουστικών μέσων (cd, dvd), από διάφορες αξιόλογες εκδηλώσεις προβολής των ηθών και εθίμων μας σε όλη την πόλη
    • Οργάνωση διεθνών φεστιβάλ για την ανταλλαγή πολιτιστικών στοιχείων μεταξύ διαφόρων χωρών
    • Ίδρυση πολιτιστικών συλλόγων - σωματείων από νέους με στόχο την ανάδειξη του πολιτισμού μας ή συμμετοχή τους σε ήδη υπάρχοντες προσφέροντας και μαθαίνοντας τις ιδιαιτερότητες του τόπου μας
    • Ομιλίες – παρουσιάσεις στα σχολεία, αλλά και σε άλλους χώρους (πνευματικά κέντρα, γραφεία – έδρες συλλόγων, βιβλιοθήκες) με τη χρήση οπτικοακουστικών μέσων για την καλύτερη παρουσίασή τους

Αυτές είναι μερικές ιδέες, που μπορούν εύκολα να πραγματοποιηθούν. Αρκεί να υπάρχει διάθεση και κλίμα συνεργασίας μεταξύ μας. Γεγονός, βέβαια, δύσκολο για την Ελληνική φύση μας. Θα πρέπει όμως να προσπαθήσουμε, για το καλό όλων μας.

Σπύρο, πρόσφατα ενημερώθηκα για μια μεγάλη συναυλία σας στο θέατρο Ιλίσσια Ντενίση, πάνω στο χορωδιακό τραγούδι και την καντάδα την οποία διοργανώσατε μαζί με τον αδερφό σου αποκλειστικά μόνοι σας. Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο εγχείρημα, το οποίο όμως υλοποιείτε για δεύτερη φορά, μετά το μουσείο Μπενάκη. Ποιες οι εμπειρίες σας από κάτι τέτοιο; Θεωρείς ότι ανάλογες ενέργειες έχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα και αγκαλιάζονται από το κοινό;

Με λίγες λέξεις θα σου πω, ότι η οργάνωση συναυλιών μας γέμισε τόσες εμπειρίες και γνώσεις, σαν να τελειώναμε ένα δεύτερο πανεπιστήμιο. Χρειάζεται να μπορείς να παίρνεις αποφάσεις σε γρήγορο χρόνο, εκμηδενίζοντας ταυτόχρονα την πιθανότητα του λάθους. Ένα λάθος, μπορεί να σημάνει οικονομική καταστροφή. Αυτό που μας γεμίζει ελπίδα, είναι η αγάπη και συμμετοχή του κόσμου όποια εκδήλωση πραγματοποιήσουμε.

Ποια η άποψή σας για τις ιστοσελίδες μας; Φαντάζομαι θα σας αγγίζει περισσότερο το πολιτισμικό κομμάτι του kefalonitis.com...

Και οι δύο σελίδες είναι ιδιαίτερες. Είναι πολύ εύστοχο το γεγονός ότι η κάθε σελίδα έχει και το δικό της αντικείμενο. Το «mykefalonia» είναι ενημερωτικό και το «kefalonitis» πολιτιστικό. Όταν, μπαίνω στο διαδίκτυο, επισκέπτομαι τις σελίδες σας και διαβάζοντας τα ενδιαφέροντα θέματά σας, ανακαλύπτω κάποια στιγμή, κοιτάζοντας το ρολόι, ότι έχουν περάσει… πολλές ώρες!

Με δεδομένο ότι αυτή η συνέντευξη θα διαβαστεί και θα συζητηθεί, θα ήθελες από αυτό εδώ το βήμα να μεταφέρετε κάποιο μήνυμα προς τη νεολαία της Κεφαλονιάς;

Το μήνυμα που θα θέλαμε να μεταφέρουμε περικλείεται στο στίχο του Οδυσσέα Ελύτη:
«…Μη παρακαλώ σας μη λησμονάτε τη χώρα μου…»

Για να γίνει αυτό βέβαια, χρειάζονται δύο βασικά στοιχεία να υιοθετήσουμε ως Έλληνες:
Πρώτον, γνώση και άποψη για το ότι συμβαίνει σήμερα, ειδάλλως θα μας εξουσιάζουν κατά το κοινώς λεγόμενον «λαός αμόρφωτος, λαός ευδιοίκητος» και κατά δεύτερον, αλληλοβοήθεια και αλληλοϋποστήριξη μεταξύ μας. Βοηθώντας κάποιον να ανέβει, ανεβαίνουμε και μεις μαζί του. Τραβώντας τον κάτω, ζημιώνουμε τον εαυτό μας και το έθνος. Ας βοηθήσουμε όλοι μαζί για ένα καλύτερο αύριο. Από εμάς τους ίδιους εξαρτάται…

 

 

Youtube Feed

Instagram Feed

kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)
kefalonitis (kefalonitismag)

Copyright © 2002 - 2018 kefalonitis.com
Το σύνολο του περιεχομένου και των υπηρεσιών του kefalonitis.com διατίθεται στους επισκέπτες αυστηρά για προσωπική χρήση.
Απαγορεύεται η χρήση ή επανεκπομπή του, σε οποιοδήποτε μέσο, μετά ή άνευ επεξεργασίας, χωρίς γραπτή άδεια του εκδότη.

Dual Design Agency