Σουλάτσο στα Επτάνησα, «Κωμικές επτανησιακές ιστορίες»
Η ΝΕΑ ΕΠΤΑΝΗΣΙΑΚΗ ΣΚΗΝΗ είναι μια ομάδα που μέσα από θεατρικές παραγωγές σκοπεύει στην ανάδειξη του επτανησιακού πολιτισμού. Το «ΣΟΥΛΑΤΣΟ ΣΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ» είναι μια πρώτη πολύ ενδιαφέρουσα θεατρική προσπάθεια, με επτανησιακές ιστορίες που διασώθηκαν από στόμα σε στόμα, ανεβασμένες από επαγγελματίες ηθοποιούς, «επτανήσιους και όχι μόνο»… την οποία θα έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε στο Αργοστόλι στις 6 Αυγούστου. Με αυτή την αφορμή είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τους βασικούς συντελεστές της παράστασης και να μάθουμε περισσότερα.
Ποιο είναι το κεντρικό θέμα της φετινής σας παράστασης;
ΑΡΕΤΗ ΖΑΧΑΡΙΑΔΟΥ: Η παράστασή μας «ΣΟΥΛΑΤΣΟ ΣΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ», αποτελείται από κωμικές επτανησιακές ιστορίες. Η θεματολογία είναι εμπνευσμένη από την καθημερινότητα, τον τρόπο ζωής, τις συμπεριφορές και τις κοινωνικές συνήθειες των ανθρώπων και καταγράφει τη ζωή και την επτανησιακή κουλτούρα και παράδοση μιας άλλης εποχής, μέσα από μια κωμική ματιά. Φυσικά από μια τέτοια παράσταση δε θα μπορούσε να λείπει η χαρακτηριστική επτανησιακή μουσική και οι καντάδες, που ακούγονται με συνοδεία κιθάρας και μαντολίνου.
ΤΖΕΝΗ ΠΑΠΑΔΗΜΑΤΟΥ: Παρουσιάζουμε λοιπόν παραδοσιακές ιστορίες των Επτανήσων που έχουν περάσει προφορικά από γενιά σε γενιά. Και επειδή τα διάφορα ευτράπελα δεν ήταν προνόμιο μόνο των λαϊκών τάξεων, επιλέξαμε ιστορίες απ’ όλες τις κοινωνικές τάξεις, που φωτογραφίζουν την εικόνα μιας συγκεκριμένης εποχής (αρχές του 1900).
ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΒΕΛΗ: Φυσικά κοινό χαρακτηριστικό όλων των ηρώων είναι η επτανησιακή τους διάλεκτος και η ιδιόμορφη συμπεριφορά τους. Και το εντυπωσιακό είναι ότι παρόλο που κάποιες φορές ως άνθρωποι είναι εκρηκτικοί και κάποιες φορές αρκετά αθυρόστομοι, στην ουσία λειτουργούν μέσα από μια τέτοια αγνότητα και αυθεντικότητα που τους κάνει να είναι ιδιαίτερα αγαπητοί. Έτσι πολλοί, βλέποντάς αυτή την παράσταση, σίγουρα θα ταυτιστούν, αναγνωρίζοντας και δικά τους στοιχεία και καταστάσεις που δεν απέχουν και πολύ απ’ το σήμερα.
Πως εμπνευστήκατε μια τέτοια παραγωγή;
Τ.Π.: Από μικρή γελούσα πολύ όταν άκουγα αυτές τις ιστορίες και πάντα σκεφτόμουν ότι θα ήθελα αυτή η όμορφη πλευρά των Επτανήσιων κάπως να καταγραφεί, αλλά όχι με τη συνηθισμένη αφηγηματική μορφή. Κάπως πιο παραστατικά. Ποιος θα ήταν λοιπόν ο καλύτερος τρόπος; Φυσικά το θέατρο, ώστε όποιος βλέπει μια τέτοια παράσταση να μπαίνει σ’ αυτή την ατμόσφαιρα και μέσα από έναν πιο εύπεπτο και κωμικό τρόπο παρουσίασης να νοιώσει σαν βίωμα ότι βρίσκεται σ’ εκείνη την εποχή.
Ε.Κ.: Βασικά οι ίδιες οι ιστορίες ήταν η έμπνευση. Και αυτό που πραγματικά με κέντρισε είναι ότι ακούγοντας όλες αυτές τις ιστορίες, μου έκανε μεγάλη εντύπωση το πώς αυτοί οι άνθρωποι λειτουργούσαν τόσο αυθόρμητα στην καθημερινότητά τους με μια απίστευτη εφευρετικότητα και ευφυΐα, που ακόμα και ο πιο ευφάνταστος σεναριογράφος θα έπρεπε να σκεφτεί πολύ για να δημιουργήσει χαρακτήρες με τέτοιο ταμπεραμέντο και ιστορίες με τέτοιο χιούμορ και τέτοιες ανατροπές.
Έχουμε συμμετοχές – ιστορίες από όλα τα Επτάνησα;
Α.Ζ: Υπάρχουν ιστορίες από Κεφαλονιά, Κέρκυρα, Ζάκυνθο και Λευκάδα, ενώ κλείνουμε με μια ιστορία που αντιπροσωπεύει όλα τα Επτάνησα. Σ’ αυτή την τελευταία ιστορία αναβιώνεται μια μεγάλη βεγγέρα σαν κι αυτές που διοργάνωναν στα σπίτια τους οι εύποροι Επτανήσιοι. Έτσι η παράσταση κλείνει με πολλά τραγούδια, μουσικές και χορούς και ξεσηκώνουμε το κοινό να συμμετέχει χορεύοντας και τραγουδώντας μαζί μας.
Ποιοι είναι οι συντελεστές της παράστασης;
Τ.Π: Είναι ιδιαίτερη χαρά που μου δίνεται η ευκαιρία να μιλήσω για τους συντελεστές αυτής
της παράστασης και νοιώθω πολύ τυχερή που βρέθηκαν άνθρωποι να αγκαλιάσουν το όνειρό μου και να το κάνουν και δικό τους όνειρο. Με το που είπα ότι κάνουμε αυτή τη δουλειά, όλοι οι Κεφαλονίτες στάθηκαν στο πλευρό μου. Και πραγματικά νοιώθω πολύ ευλογημένη γιατί είναι σα να συνωμότησε το σύμπαν για να γίνει αυτή η παράσταση.
Τους αναφέρω λοιπόν και τους ευχαριστώ όλους.
ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ: Αντιγόνη Χριστοφοράτου – Αντώνης Σιέμπος
ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΣΚΗΝΙΚΟΥ: Γιάννης Τσαγκάρης
ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ: Τέση Σπηλιώτη
ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Βεστιάριο Θεάτρου Κεφαλονιάς «Κέφαλος», χειροποίητα παραδοσιακά
κοστούμια και αξεσουάρ: Μαρία Σταθάτου και χειροποίητα φορέματα εποχής και αξεσουάρ Γεωργία Κουλούρη – Μεσολωρά.
ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ: Νίκος Παρασκευόπουλος
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΦΙΣΑΣ: Εύα Ιακωβάτου – Αγγελική Σπανού
ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΣΚΗΝΗΣ: Νίκος Νικολούλης – Γεράσιμος Πεφάνης
ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ: Νίκος Μάκκας με τον Καλλιτεχνικό Οργανισμό, «Τέχνης Δρώμενα»
Ποιοι έγραψαν το κάθε τι και ποιοι παίζουν.
Τ.Π.: Τα κείμενα της παράστασης τα έχω γράψει εγώ μαζί με την Ελένη, μεταφέροντας σε θεατρική μορφή όλες αυτές τις προφορικές ιστορίες, δημιουργώντας πρωτότυπα κείμενα.
Ε.Κ: Μέσα σ’ όλο αυτό το πρωτότυπο υλικό, υπάρχουν και δύο ακόμα Κερκυραϊκές ιστορίες, που έχει γράψει ο Κερκυραίος Σπύρος Χονδρογιάννης.
Α.Ζ: Και εδώ θέλω να αναφερθώ στους ηθοποιούς της παράστασης, που ο καθένας με το ξεχωριστό του ταπεραμέντο δίνει το δικό του στίγμα. Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω τον Ανάργυρο Βαζαίο, τον Νίκο Μάκκα, τον Νίκο Παρασκευόπουλο, τη Σταυριάνα Ψάλλα, που μαζί μας κάνει και την πρώτη της θεατρική εμφάνιση. Και φυσικά την Τζένη και την Ελένη που εκτός όλων των άλλων, συμμετέχουν μαζί μ’ εμένα σ’ αυτή τη δουλειά και ως ηθοποιοί.
Τ.Π: Επίσης θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους συλλόγους παραδοσιακών χορών που συμμετέχουν πλαισιώνοντας την παράσταση μας και συγκεκριμένα τον Κώστα Τουλάτο από τον Σύλλογο πολιτιστικής κληρονομιάς, «ΗΓΕΧΟΡΟΣ», τον Μάκη Παντελιό και τον χορευτικό όμιλο Ελειού Πρόννων, «Το Ξώμερο» και τον Σπύρο Μένεγο, αλλά και τη Γεωργία Μαρούλη με τον χορευτικό σύλλογο, Καμιναράτων, «Ο Αητός».
Εκτός απ’ την Τζένη που όπως όλοι ξέρουμε είναι δικό μας παιδί, Κεφαλονίτισσα, εσύ Αρετή και Ελένη, έχετε κάποια σχέση με τα Επτάνησα;
ΑΖ. Παρόλο που δεν κατάγομαι απ’ τα Επτάνησα, από μικρή έλεγα ότι είμαι Ζακυνθινιά. Κάθε καλοκαίρι πήγαινα με την οικογένειά μου διακοπές στη Ζάκυνθο και εκεί αποκτήσαμε πολλές οικογενειακές φιλίες και κουμπαριές, οι οποίες με έκαναν να νοιώθω Επτανήσια.
Αυτό ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο, όταν έκανα και τη δική μου κουμπαριά με την Τζένη που της βάφτισα τον υπέροχο Γιώργο μας. Όταν λοιπόν η Τζένη και η Ελένη μου πρότειναν να σκηνοθετήσω και να παίξω σ’ αυτή την παράσταση, ένοιωσα μεγάλη χαρά και τιμή και τις ευχαριστώ και δημόσια για αυτό, γιατί είναι σα να ενισχύω κι εγώ την κουλτούρα του μέρους που νοιώθω σαν τόπο μου.
Ε.Κ.: Η αλήθεια είναι ότι ούτε εγώ είμαι Επτανήσια, αλλά από παιδί έχω μεγαλώσει έχοντας πολύ έντονα στ’ αυτιά μου Επτανησιακά ακούσματα. Λόγω του ότι ο μπαμπάς μου ήταν μέλος κερκυραϊκής χορωδίας, τραγουδούσε και έπαιζε μαντολίνο. ‘Ηταν καθημερινότητα στο σπίτι μας οι παρέες με κιθάρες, μαντολίνα και επτανησιακά τραγούδια. Φυσικά αυτό με έκανε να ασχοληθώ από πολύ νωρίς με τη μουσική. Και επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, τόσο ο δάσκαλος μου στην κιθάρα, όσο και ο δάσκαλός μου στην τρομπέτα, ήταν Κερκυραίοι. Όπως καταλαβαίνετε, νοιώθω μ’ έναν τρόπο ότι είμαι μέρος αυτού του τόπου. Φυσικά αυτή η σύνδεση έγινε ακόμα πιο έντονη, με την επί χρόνια δυνατή φιλία μας με την Τζένη, που με έφερνε όλο και πιο συχνά στην Κεφαλονιά, έχοντας την ευκαιρία να βιώνω όλο και περισσότερο την επτανησιακή κουλτούρα.
Μέσα σε αυτό κρύβεται κάποιος μελλοντικός σκοπός – στόχος;
Α.Ζ: Κάνοντας αυτή τη δουλειά, η πρόθεσή μας είναι να δραστηριοποιηθούμε στον τομέα ανάδειξης του Ελληνικού πολιτισμού. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση στην προώθηση της Επτανησιακής κουλτούρας και παράδοσης. Θέλουμε λοιπόν αυτή η παράσταση να ταξιδέψει και να την δουν όσο πιο πολλοί άνθρωποι γίνεται. Πιστεύουμε ότι όσο πιο πολύ ερχόμαστε σε επαφή με τις ρίζες μας, είναι ως να ενώνουμε το χθες με το σήμερα κι αυτό μπορεί να αποτελέσει έναν συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις γενιές.
Η παράσταση θα ανέβει και εκτός του νησιού;
Ε.Κ.: Όπως είπε και η Αρετή στόχος μας είναι το «Σουλάτσο στα Επτάνησα», να σουλατσάρει όσο γίνεται περισσότερο. Έτσι εκτός απ’ την Κεφαλονιά, έχουμε ήδη κλείσει κάποιες παραστάσεις σε δήμους της Αθήνας και συνεχίζουμε να είμαστε και σε περαιτέρω επικοινωνίες τόσο για την Ελλάδα, όσο και για το εξωτερικό.
Να πούμε επίσης ότι η παράστασή μας έχει την αιγίδα του ομίλου για την UNESCO και του INTERNATIONALACTIONART και θα είναι ιδιαίτερη στιγμή για μας, η παρουσίαση της παράστασης στις 28 Σεπτεμβρίου στην Αθήνα, στο δήμο του Αγίου Δημητρίου, όπου θα γίνει βράβευση όλων των ηθοποιών και συντελεστών από τον πρόεδρο του ομίλου της UNESCO Πειραιώς και Νήσων κ. Ιωάννη Μαρωνίτη για την προσφορά μας στον πολιτισμό.
Α.Ζ.: Πριν κλείσουμε θα θέλαμε να πούμε ένα τεράστιο ευχαριστώ σε όλους τους χορηγούς της παράστασης. Η στήριξή τους είναι πραγματικά πολύτιμη.
Ε.Κ.: Επίσης θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε και τις υπέροχες κυρίες από τον Σύλλογο «Ριφόρτσο» και όχι μόνο, που θα βρίσκονται στην είσοδο του θεάτρου, ντυμένες με φορέματα εποχής και θα προσφέρουν στον κόσμο Επτανησιακά κεράσματα πριν την έναρξη της παράστασης.
ΤΖΕΝΗ: Και φυσικά να ευχαριστήσουμε το «kefalonitis» για τη φιλοξενία σας στο site και την ευκαιρία που μας δώσατε να μιλήσουμε για τη δουλειά μας.
