Κοσμάς Κρούσσος: 32 χρόνια καλλιτεχνικής δημιουργίας

Ο Κοσμάς Κρούσσος αποτελεί μία από τις πιο αναγνωρίσιμες καλλιτεχνικές παρουσίες της Κεφαλονιάς. Ήρθε στο νησί σε μικρή ηλικία, εγκαταστάθηκε μόνιμα και από τότε ζει και δημιουργεί ανάμεσά μας, αποτελώντας σταθερό σημείο της τοπικής πολιτιστικής ζωής. Με αφετηρία τα πρώτα του βήματα και την γνωριμία του με την τέχνη, μέχρι τη μελέτη των μεγάλων δημιουργών της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού, έχει διαμορφώσει μια ξεχωριστή καλλιτεχνική ταυτότητα, περνώντας από διάφορα στάδια και δημιουργώντας κάτι μοναδικό.

Με αφορμή την πρόσφατη αναδρομική του έκθεση «PORTFOLIO», μιλά για τους σταθμούς της πορείας του, τις στιγμές που τον καθόρισαν και την αέναη έμπνευσή του από τον άνθρωπο.

Φέτος παρουσιάσατε την αναδρομική σας έκθεση, σηματοδοτώντας 32 χρόνια καλλιτεχνικής πορείας. Θα θέλατε να μας ταξιδέψετε λίγο πίσω, από τα πρώτα σας βήματα μέχρι το σήμερα; Ποιοι ήταν οι σταθμοί που διαμόρφωσαν τη δημιουργική σας ταυτότητα;

Πρώτος σταθμός ήταν το πολυπολιτισμικό Δημοτικό σχολείο στην Arusha της Τανζανίας. Εκεί ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τις τέχνες. Καθώς στην έκτη δημοτικού κέρδισα έναν διαγωνισμό ζωγραφικής, ως έπαθλο έκανα ατομική έκθεση στη γιορτή της αποφοίτησής μας.

Έπειτα, η άφιξή μου στην Ελλάδα με την οικογένειά μου το 1978, η οποία μου προσέφερε καινούργιες εικόνες και ερεθίσματα.

Τέλος, η μελέτη και ενασχόλησή μου με τους μεγάλους καλλιτέχνες της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού.

Έχετε συμμετάσχει σε πλήθος δράσεων και εκθέσεων όλα αυτά τα χρόνια. Αν έπρεπε να ξεχωρίσετε τρεις στιγμές που σας καθόρισαν ως καλλιτέχνη, ποιες θα ήταν και γιατί;

Σίγουρα η πρώτη μου έκθεση στο Αργοστόλι, που δεν θα γινόταν χωρίς την απεριόριστη παρότρυνση και στήριξη από τη ζωγράφο Ελευθερία Βερολίνη.

Η ανακάλυψη της Ιχνοψηφίδας, που το θεωρώ ευλογία, γιατί είναι σπάνιο στην τέχνη να έχεις την τύχη να δημιουργήσεις κάτι εντελώς καινούργιο.

Καθοριστική στιγμή, επίσης, η πρώτη μου συμμετοχή στην Μπιενάλε της Φλώρινας το 2007, όπου είχα την ευκαιρία να δω για πρώτη φορά όλους τους δασκάλους της Αναγέννησης. Ό,τι είχα διαβάσει, ό,τι είχα μελετήσει, ό,τι είχα ακούσει, ό,τι είχα φανταστεί, ήταν μπροστά μου. Απίστευτη εμπειρία.

Κάθε έκθεσή σας έχει έναν ξεχωριστό χαρακτήρα και συναισθηματικό αποτύπωμα. Ποια είναι τα συναισθήματα ή οι σκέψεις που θα θέλατε να «πάρει μαζί του» ο θεατής φεύγοντας από το έργο σας;

Θέλω τα έργα μου να εκπέμπουν μια οικουμενικότητα. Να δημιουργούν γέφυρες κοινής αισθητικής της ζωής ανάμεσα σε ανθρώπους με διαφορετικό υπόβαθρο, παρελθόν και πολιτισμό.

Ανατρέχοντας συνολικά στο έργο σας, τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σας εμπνέει ή να σας ενθουσιάζει ακόμη και σήμερα;

Ο άνθρωπος και η δομή της ψυχής του πάντα με εκπλήσσουν, είτε θετικά είτε αρνητικά. Πιστεύω στην ψυχική καλλιέργεια του ανθρώπου, που μπορεί να τον οδηγήσει σε άπιαστα επίπεδα ομορφιάς.

Κλείνοντας, ποια είναι τα επόμενα βήματά σας; Υπάρχουν νέες ιδέες ή καλλιτεχνικές κατευθύνσεις που θα θέλατε να εξερευνήσετε στο άμεσο μέλλον;

Η αναδρομική μου έκθεση «PORTFOLIO» ήταν αναγκαία να γίνει, για να κλείσει ένας κύκλος καλλιτεχνικός και ζωής, για να προχωρήσω παραπέρα. Οι νέες προκλήσεις είναι μπροστά μου. Θα δούμε, ο καιρός τι μπορεί να φέρει…