Εντοπίστηκαν διαφορετικές «διαλέκτοι» φαλαινών σε αντίθετες πλευρές της Μεσογείου

Οι φάλαινες που μοιράζονται την ίδια «διάλεκτο», σύμφωνα με τους επιστήμονες, ανήκουν στην ίδια «φωνητικη φυλή»

Ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι φάλαινες φυσητήρες σε διαφορετικές πλευρές της Μεσογείου παρουσιάζουν παρόμοιες παραλλαγές στις φωνητικές τους εκφράσεις.

Οι φάλαινες φυσητήρες επικοινωνούν φωνητικά χρησιμοποιώντας ακολουθίες σύντομων κλικ. Ωστόσο, το ρυθμικό μοτίβο αυτών των κλικ, γνωστό ως «διάλεκτος», μπορεί να διαφέρει μεταξύ διαφορετικών μητριαρχικών ομάδων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι μια ομάδα φυσητήρων θα συναναστρέφεται με μια άλλη μόνο αν μοιράζονται την ίδια διάλεκτο και, ως εκ τούτου, ανήκουν στην ίδια «φωνητική φυλή».

«Η διάλεκτος χρησιμοποιείται για τη διαμόρφωση κοινωνικών “δομών”, στο πλαίσιο των οποίων αυτά τα ζώα θα συνεργάζονται», δήλωσε ο Δρ Λουκ Ρέντελ, του Πανεπιστημίου του Σεντ Άντριους και συν-συγγραφέας της νέας μελέτης, επισημαίνοντας ομοιότητες με τον τρόπο που οι άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται πιο άνετα να ξεκινήσουν μια συζήτηση με κάποιον που ακούγεται παρόμοιος με τους ίδιους.

Τι εντόπισαν οι επιστήμονες στην διάλεκτο των φαλαινών

Ο Ρέντελ και οι συνεργάτες του αναφέρουν ότι έχουν ανακαλύψει δύο διαφορετικές «διαλέκτους» μεταξύ των μεσογειακών φαλαινών – ενός μικρού, απειλούμενου πληθυσμού λίγων χιλιάδων φαλαινών, ο οποίος πιστεύεται ότι εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αυτά τα νερά πριν από περίπου 20.000 χρόνια.

Επιπλέον, αναφέρουν ότι η ανακάλυψη αυτή προσφέρει νέες πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο προκύπτουν οι «διαλέκτοι» των φαλαινών.

Σε άρθρο τους στο περιοδικό Proceedings of the Royal Society B, η ομάδα επισημαίνει ότι γενετικές μελέτες είχαν ήδη υποδείξει ότι οι μεσογειακές φάλαινες έχουν απομονωθεί από τις υπόλοιπες φάλαινες. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η αναπαραγωγή μεταξύ των φαλαινών της δυτικής και της ανατολικής λεκάνης της Μεσογείου είναι περιορισμένη, αν και έχουν παρατηρηθεί κάποιες από αυτές να μετακινούνται μεταξύ των δύο περιοχών.

Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές ανέλυσαν ηχογραφήσεις ομαδών μεσογειακών φυσητήρων που πραγματοποιήθηκαν σε διάστημα 112 ημερών μεταξύ 2003 και 2021. Οι ηχογραφήσεις αυτές έγιναν κοντά στην Ελλάδα στην ανατολική Μεσόγειο και γύρω από τις Βαλεαρίδες Νήσους, ανοικτά των ακτών της Ισπανίας στη δυτική λεκάνη.

Ενώ η ομάδα διαπίστωσε ότι ορισμένες κωδικές ακολουθίες περιορίζονταν σε μεγάλο βαθμό είτε στις ανατολικές είτε στις δυτικές ομάδες, διαπίστωσε επίσης ότι και στις δύο περιοχές οι περισσότερες κωδικές ακολουθίες των φυσητήρων περιελάμβαναν τέσσερα κλικ.

Ωστόσο, ενώ οι φάλαινες στη δυτική λεκάνη της Μεσογείου προτιμούσαν έναν κώδικα τύπου «3+1» —που περιελάμβανε τρία κλικ σε τακτά διαστήματα, ακολουθούμενα από μια μακρύτερη παύση και στη συνέχεια ένα ακόμη κλικ—, εκείνες στην ανατολική λεκάνη χρησιμοποιούσαν μια ταχύτερη εκδοχή. Ωστόσο, παρατηρήθηκαν περιπτώσεις αλληλεπίδρασης, καθώς οι φάλαινες στην ανατολική λεκάνη παρήγαγαν περιστασιακά τη δυτική διάλεκτο.

Ο Ρέντελ ανέφερε ότι τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι φάλαινες εγκαταστάθηκαν αρχικά στη δυτική λεκάνη της Μεσογείου, προτού εξαπλωθούν προς τα ανατολικά και αναπτύξουν μια ταχύτερη διάλεκτο.

«Οι φάλαινες στα ανατολικά θυμούνται τους παλιούς τρόπους, αλλά προχωρούν μπροστά και έχουν μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή αυτού που είναι σαφώς ο ίδιος [γενικός τύπος επικοινωνίας], αλλά την έχουν εξελίξει λίγο, την έχουν αλλάξει», είπε.

Ο Ρέντελ πρόσθεσε ότι τα αποτελέσματα όχι μόνο έδειξαν ότι η διαδικασία σχηματισμού της διαλέκτου ήταν αργή, αλλά και ότι απαιτούσε κάποιο βαθμό απομόνωσης μεταξύ των πληθυσμών – κάτι που, όπως σημειώνουν οι συγγραφείς, είναι επίσης σημαντικό στην πολιτισμική εξέλιξη των ανθρώπινων γλωσσών και των διαλέκτων του κελαηδίσματος των πουλιών.

Πηγή: https://www.lifo.gr