Το James Webb εντόπισε σήμα στο Σύμπαν που οι επιστήμονες δεν μπορούν να εξηγήσουν
Η ακτινοβολία προέρχεται από άγνωστη πηγή που δεν εμφανίζεται στις εικόνες των τηλεσκοπίων – Τι αποκαλύπτει νέα μελέτη
Κάτι συμβαίνει στο υπερπέραν του διαστήματος, κάτι που η ανθρωπότητα αγνοεί…
Ένα μυστηριώδες σήμα από άγνωστη πηγή στο βαθύ Διάστημα εντόπισε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, προκαλώντας νέα ερωτήματα αλλά και προβληματισμό στους αστρονόμους, καθώς η ακτινοβολία που καταγράφηκε δεν μπορεί να αποδοθεί εύκολα σε κάποιο από τα γνωστά αστροφυσικά φαινόμενα.
Το παράδοξο είναι ότι, παρότι οι επιστήμονες κατέγραψαν επανειλημμένα το σήμα, δεν μπορούν να εντοπίσουν το αντικείμενο που το εκπέμπει, ακόμη και στις εξαιρετικά λεπτομερείς εικόνες που έχουν συλλέξει τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και James Webb.
Η ανακάλυψη παρουσιάζεται σε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal, με επικεφαλής τον αστρονόμο Μέισον Χιούμπερτι (Mason S. Huberty).
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επιτρέπουν ακόμη να προσδιοριστεί η φύση της πηγής, ενώ εξετάζουν το ενδεχόμενο να πρόκειται για κάποιο ιδιαίτερα ασυνήθιστο κοσμικό φαινόμενο.
Ένα σήμα χωρίς ορατή πηγή
Η ανακάλυψη έγινε στο Υπερβαθύ Πεδίο του Hubble (Hubble Ultra Deep Field), μία από τις πιο εντατικά μελετημένες περιοχές του ουρανού. Πρόκειται για μια μικροσκοπική περιοχή, στην οποία οι αστρονόμοι έχουν πραγματοποιήσει εξαιρετικά μεγάλης διάρκειας παρατηρήσεις, αποκαλύπτοντας χιλιάδες μακρινούς γαλαξίες.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb έχει ήδη επιτρέψει στους επιστήμονες να παρατηρήσουν γαλαξίες που σχηματίστηκαν όταν το Σύμπαν βρισκόταν ακόμη στα πρώτα στάδια της ιστορίας του.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ωστόσο, οι ερευνητές δεν ανακάλυψαν έναν συνηθισμένο γαλαξία ή κάποιο άστρο.
Αντίθετα, εντόπισαν μία μοναδική γραμμή εκπομπής στο υπέρυθρο φάσμα, σε μήκος κύματος περίπου 1,60 μικρομέτρων.
Οι φασματικές γραμμές αποτελούν πολύτιμα εργαλεία για την αστρονομία, καθώς επιτρέπουν στους επιστήμονες να αναγνωρίζουν χημικά στοιχεία, να μελετούν φυσικές διεργασίες και να υπολογίζουν την απόσταση μακρινών αντικειμένων.
Συνήθως, όμως, οι αστρονόμοι διαθέτουν περισσότερες από μία γραμμές ή πρόσθετες παρατηρήσεις που τους βοηθούν να προσδιορίσουν την προέλευση της ακτινοβολίας.
Εδώ, η παρουσία μίας μόνο ισχυρής γραμμής, χωρίς αντίστοιχη ανίχνευση της πηγής στις εικόνες, δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο επιστημονικό πρόβλημα.
Γιατί οι επιστήμονες αποκλείουν το ενδεχόμενο σφάλματος
Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε μια νέα τεχνική παρατήρησης με το φασματογράφο NIRSpec του James Webb, γνωστή ως Multi-Object Coronagraphy for Slitless Spectroscopy (MOCSS).
Η μέθοδος αξιοποιεί ένα σύστημα μικροσκοπικών διαφραγμάτων, τα οποία μπορούν να ανοίγουν και να κλείνουν επιλεκτικά, περιορίζοντας το φως από ήδη γνωστά και σχετικά κοντινά αντικείμενα.
Με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες μπορούν να αναζητούν ιδιαίτερα αμυδρές πηγές ακτινοβολίας που διαφορετικά θα χάνονταν μέσα στο φως φωτεινότερων αντικειμένων.
Το μυστηριώδες σήμα καταγράφηκε σε τέσσερις διαφορετικές θέσεις παρατήρησης και από δύο διαφορετικές γωνίες.
Η επαναλαμβανόμενη ανίχνευση αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι δεν πρόκειται για τεχνητό αποτέλεσμα της διαδικασίας παρατήρησης ή για κάποιο απλό σφάλμα του οργάνου.
Ωστόσο, η επιβεβαίωση της ύπαρξης του σήματος δεν ισοδυναμεί με αναγνώριση της πηγής που το παράγει.
Οι αστρονόμοι εξέτασαν κατά πόσον η ακτινοβολία θα μπορούσε να προέρχεται από συνηθισμένες γραμμές εκπομπής που παρατηρούνται σε μακρινούς γαλαξίες.
Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται γραμμές που συνδέονται με το οξυγόνο και το υδρογόνο, οι οποίες χρησιμοποιούνται συχνά για τον προσδιορισμό της απόστασης γαλαξιών.
Η ομάδα εξέτασε συγκεκριμένα τέσσερις πιθανές ταυτοποιήσεις, οι οποίες θα αντιστοιχούσαν σε διαφορετικές τιμές ερυθρομετατόπισης, από z = 1,44 έως z = 12,16.
Η ερυθρομετατόπιση περιγράφει το πόσο έχει μετατοπιστεί το φως ενός αντικειμένου προς μεγαλύτερα μήκη κύματος, κυρίως λόγω της διαστολής του Σύμπαντος.
Όσο μεγαλύτερη είναι η τιμή της, τόσο πιο μακριά στο παρελθόν παρατηρούμε συνήθως το αντικείμενο.
Οι δυνατότητες του James Webb
Το James Webb μπορεί να εντοπίζει πηγές ακτινοβολίας οι οποίες παραμένουν αόρατες ακόμη και στις βαθύτερες εικόνες που διαθέτουν οι αστρονόμοι.
Αυτό ανοίγει νέες δυνατότητες για τη μελέτη εξαιρετικά αμυδρών ή ασυνήθιστων αντικειμένων, ιδιαίτερα σε μεγάλες κοσμολογικές αποστάσεις.
Παράλληλα, η ανακάλυψη αναδεικνύει ένα βασικό χαρακτηριστικό της σύγχρονης αστρονομίας: η ανίχνευση ενός πραγματικού σήματος δεν συνεπάγεται πάντοτε ότι γνωρίζουμε τι το προκάλεσε.
Για να προσδιοριστεί η φύση της άγνωστης πηγής θα χρειαστούν πρόσθετες παρατηρήσεις και νέα φασματοσκοπικά δεδομένα.
Μέχρι τότε, το σήμα παραμένει ένα ενδιαφέρον επιστημονικό αίνιγμα, το οποίο ενδέχεται να προσφέρει νέες πληροφορίες για τα φαινόμενα που εκτυλίσσονται στο μακρινό Σύμπαν.
Ένα μυστηριώδες σήμα από άγνωστη πηγή στο βαθύ Διάστημα εντόπισε το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb, προκαλώντας νέα ερωτήματα στους αστρονόμους, καθώς η ακτινοβολία που καταγράφηκε δεν μπορεί να αποδοθεί εύκολα σε κάποιο από τα γνωστά αστροφυσικά φαινόμενα.
Το παράδοξο είναι ότι, παρότι οι επιστήμονες κατέγραψαν επανειλημμένα το σήμα, δεν μπορούν να εντοπίσουν το αντικείμενο που το εκπέμπει, ακόμη και στις εξαιρετικά λεπτομερείς εικόνες που έχουν συλλέξει τα διαστημικά τηλεσκόπια Hubble και James Webb.
Η ανακάλυψη παρουσιάζεται σε νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal, με επικεφαλής τον αστρονόμο Μέισον Χιούμπερτι (Mason S. Huberty).
Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επιτρέπουν ακόμη να προσδιοριστεί η φύση της πηγής, ενώ εξετάζουν το ενδεχόμενο να πρόκειται για κάποιο ιδιαίτερα ασυνήθιστο κοσμικό φαινόμενο.
Η ανακάλυψη έγινε στο Υπερβαθύ Πεδίο του Hubble (Hubble Ultra Deep Field), μία από τις πιο εντατικά μελετημένες περιοχές του ουρανού.
Πρόκειται για μια μικροσκοπική περιοχή, στην οποία οι αστρονόμοι έχουν πραγματοποιήσει εξαιρετικά μεγάλης διάρκειας παρατηρήσεις, αποκαλύπτοντας χιλιάδες μακρινούς γαλαξίες.
Το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb έχει ήδη επιτρέψει στους επιστήμονες να παρατηρήσουν γαλαξίες που σχηματίστηκαν όταν το Σύμπαν βρισκόταν ακόμη στα πρώτα στάδια της ιστορίας του.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ωστόσο, οι ερευνητές δεν ανακάλυψαν έναν συνηθισμένο γαλαξία ή κάποιο άστρο.
Αντίθετα, εντόπισαν μία μοναδική γραμμή εκπομπής στο υπέρυθρο φάσμα, σε μήκος κύματος περίπου 1,60 μικρομέτρων.
Οι φασματικές γραμμές αποτελούν πολύτιμα εργαλεία για την αστρονομία, καθώς επιτρέπουν στους επιστήμονες να αναγνωρίζουν χημικά στοιχεία, να μελετούν φυσικές διεργασίες και να υπολογίζουν την απόσταση μακρινών αντικειμένων.
Συνήθως, όμως, οι αστρονόμοι διαθέτουν περισσότερες από μία γραμμές ή πρόσθετες παρατηρήσεις που τους βοηθούν να προσδιορίσουν την προέλευση της ακτινοβολίας.
Εδώ, η παρουσία μίας μόνο ισχυρής γραμμής, χωρίς αντίστοιχη ανίχνευση της πηγής στις εικόνες, δημιουργεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο επιστημονικό πρόβλημα.
Γιατί οι επιστήμονες αποκλείουν το ενδεχόμενο σφάλματος
Η ερευνητική ομάδα χρησιμοποίησε μια νέα τεχνική παρατήρησης με το φασματογράφο NIRSpec του James Webb, γνωστή ως Multi-Object Coronagraphy for Slitless Spectroscopy (MOCSS).
Η μέθοδος αξιοποιεί ένα σύστημα μικροσκοπικών διαφραγμάτων, τα οποία μπορούν να ανοίγουν και να κλείνουν επιλεκτικά, περιορίζοντας το φως από ήδη γνωστά και σχετικά κοντινά αντικείμενα.
Με αυτόν τον τρόπο, οι επιστήμονες μπορούν να αναζητούν ιδιαίτερα αμυδρές πηγές ακτινοβολίας που διαφορετικά θα χάνονταν μέσα στο φως φωτεινότερων αντικειμένων.
Το μυστηριώδες σήμα καταγράφηκε σε τέσσερις διαφορετικές θέσεις παρατήρησης και από δύο διαφορετικές γωνίες.
Η επαναλαμβανόμενη ανίχνευση αποτελεί ισχυρή ένδειξη ότι δεν πρόκειται για τεχνητό αποτέλεσμα της διαδικασίας παρατήρησης ή για κάποιο απλό σφάλμα του οργάνου.
Ωστόσο, η επιβεβαίωση της ύπαρξης του σήματος δεν ισοδυναμεί με αναγνώριση της πηγής που το παράγει.
Πηγή: https://parallaximag.gr/
