Ρομπόλα, Βοστιλίδι ή Μαυροδάφνη; Γνωριμία με τον υπερήφανο αμπελώνα της Κεφαλονιάς

Στην Κεφαλονιά, νησί με ιδιαίτερο terroir, καλλιεργείται ένας δυναμικός αμπελώνας που δεν ακολουθεί τις μόδες, αλλά τις δημιουργεί.

Αν η ελληνική οινοποιία ήταν ορχήστρα, η Κεφαλονιά θα ήταν το σόλο ενός αναπάντεχου βιολιού: έντονο, δωρικό και βαθιά θαλασσινό. Ένα terroir που δεν χαρίζεται, αλλά απαιτεί την αφοσίωση του παραγωγού.

Το ταξίδι ξεκινά αναπόφευκτα από τις πλαγιές του Αίνου. Εδώ, η Ρομπόλα, το «κρασί των βράχων» κατά τους Ενετούς, δίνει τον ορισμό της μεταλλικότητας. Στις εμβληματικές Wild Paths του Gentilini (32€) η ποικιλία αποκτά μια ηλεκτρική ενέργεια, ενώ στην αυτόρριζη εκδοχή του Sarris Robola Ungrafted (23,20€) η καθαρότητα του φρούτου αγγίζει το απόλυτο. Παράλληλα, ο ιστορικός Συνεταιρισμός (Orealios Gaea), με ετικέτες όπως το San Gerasimo (14€), κρατάει ζωντανή τη σύνδεση με την παράδοση. Δεν είναι κρασιά «εύκολα»· είναι κρύσταλλοι που κλείνουν μέσα τους την αλμύρα του Ιονίου και την αυστηρότητα του ασβεστόλιθου.

Όμως η κρυφή γοητεία του νησιού κρύβεται στις λεπτομέρειες των σπάνιων ποικιλιών του. Το Βοστιλίδι, ο παλαιός σοφός του αμπελώνα, επιστρέφει θριαμβευτικά. Στο Μεταγειτνίων του Ευρυβιάδη Σκλάβου (39€) η ποικιλία αποκτά μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση – ένα κρασί με βάθος, κερί και ώριμο κυδώνι. Το σπάνιο Ζακυνθινό στο Gold του Πετρακόπουλου (23,70€) ντύνεται με μια αρχοντική δομή, που θα ζήλευαν μεγάλα λευκά του Ροδανού.

Και μετά, είναι η Μαυροδάφνη. Ξεχάστε τη γλυκύτητα που γνωρίζατε. Εδώ η Μαυροδάφνη είναι ξηρή, στιβαρή και «άγρια». Το Μωβ του Πετρακόπουλου (51,70€) είναι μια σπουδή στην κομψότητα της ξηρής Μαυροδάφνης. Ένα κρασί με βαθύ πορφυρό χρώμα και εκρηκτική μύτη από άγρια βύσσινα, δάφνη και νότες ευκαλύπτου. Στο στόμα, η βελούδινη υφή του και οι δουλεμένες τανίνες αποδεικνύουν πως η Κεφαλονιά μπορεί να παράγει ερυθρά παγκόσμιας κλάσης με απόλυτη φινέτσα. Μια αριστοκρατική φρέσκια Μαυροδάφνη δεξαμενής, η περίφημη πια Mademoiselle Haritatos (16,10€), που φλερτάρει με αρώματα τριαντάφυλλου και φραγκοστάφυλου, μας θυμίζει πως το κεφαλονίτικο κρασί μπορεί να έχει και μια αριστοκρατική, κοσμοπολίτικη φινέτσα.

Στην Κεφαλονιά σήμερα καλλιεργείται ένας αμπελώνας υπερήφανος, που δεν ακολουθεί τις μόδες, αλλά τις δημιουργεί. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στον Σπύρο Κοσμετάτο, οραματιστή και δημιουργό, το 1984, του Gentilini, πρωτεργάτη στα ελληνικά fine wines. Σήμερα, μια νέα γενιά οινοποιών, μπολιασμένη με γνώση και κοσμοπολιτισμό, επενδύει στις ήπιες παρεμβάσεις και στα κρασιά «φυσικής» φιλοσοφίας. Με αποτέλεσμα, κρασιά σαν το ίδιο το νησί: υπερήφανα, λίγο απότομα στην αρχή, αλλά με βάθος και αρχοντιά που σε κερδίζουν.

Πηγή: https://www.gastronomos.gr