Το Ληξούρι χαιρετίζει την Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου

γράφει ο Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

Η πόλη του Ληξουρίου έχει κάθε λόγο να χαιρετίζει θερμά την Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου, ιδίως επί της Επετείου των 200 χρόνων της Εξόδου, λόγω που, ιστορικοί δεσμοί, άρρηκτοι στους αιώνες, ύφαναν κοινές στιγμές και γεγονότα, μέσα από την Εργατιά, τον Πατριωτισμό και το εξαιρετικό ήθος του Αγώνα, για την Ύψωση του αγαθού της Ελευθερίας του Ανθρώπου και του Συνόλου, που έγινε με την Ηρωική Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων.

Με την παρούσα πρώτη λογοτεχνική αναφορά μνήμης, επιδιώκεται η προβολή άγνωστου ή ξεχασμένου υλικού, που σε τακτά χρονικά διαστήματα θα φανερώνεται, και που βεβαιώνει τις δυνατές και καλές επαφές, που είχαν αμφότερα και οι δυο ιστορικοί τόποι.

Ο Ληξουριώτης εκδότης και λόγιος του 20 ου αιώνα, Σπύρος Σκηνιωτάτος, ένθερμος υποστηρικτής του Πολιτιστικού παλιού Συλλόγου των Κεφαλλήνων του Μεσολογγίου, ο «Άγιος Γεράσιμος», εμπνεύστηκε από τον ηρωικό αγώνα των Εξοδιτών, και έγραψε ποιητικές συνθέσεις που αφορούσαν την Ιερά Πόλη της Ελευθερίας.

Δυστυχώς, η καταστροφή του αρχείου του από πυρκαγιά, μας στερεί μια πλατύτερη εικόνα αυτού του υλικού, αλλά ικανά σπαράγματα μας βοηθούν να σκιαγραφήσουμε, το απολεσθέν ανέκδοτο, έργο του. Ο Σκηνιωτάτος λόγω των εκδόσεων που πραγματοποίησε, πάνω από μια δεκαετία, μας έδωσε μέρος του πολύτιμου υλικού του, μελοποιημένο από φίλους του μουσικούς, γιατί πίστευε πως, η μουσική θα κάνει το έργο του, στερεό στη μνήμη και τραγουδιστικό στα χείλη.

Το Μεσολόγγι

Μεσολόγγι παινεμένο-Μεσολόγγι ξακουστό,
τόσα χρόνια καρφωμένο στο Σταυρό, σαν το Χριστό.

Είπες πρώτα στον Καψάλη-με μια μόνη κουμπουριά,
στην υφήλιο να ψάλλει -«Χαίρε-χαίρε Λευτεριά».
Και στης νύχτας το σκοτάδι –και χωρίς χρονοτριβή
ξεπετιέσαι από τον Άδη-σα λιοντάρι απ’ το κλουβί.

Και σκορπάς στο πέρασμά σου-φοβερή καταστροφή1

«Λευτεριά» φωνάζεις «στάσου –
στου Σταυρού μου την κορφή!»

Κι’ αντιλάλησαν οι λόγοι- κι’ οι σπηλιές και τα βουνά

«Χαίρε-χαίρε , Μεσολόγγι –
μες στο Φως παντοτινά!

Σπύρου Σκηνιωτάτου

1935