Σαν σήμερα έφυγε από τη ζωή ο Μικελής Άβλιχος, ο ιδιόρρυθμος σατιρικός των Επτανήσων

Σαν σήμερα, το 1917, πέθανε ο Μικελής Άβλιχος, μια από τις πιο ιδιαίτερες λογοτεχνικές μορφές της Κεφαλονιάς. Γεννημένος στο Ληξούρι το 1844, ο Άβλιχος υπήρξε σατιρικός ποιητής που απέφευγε το στόμφο και συχνά παρωδούσε τον υπερβολικό λόγο, ακόμη και όταν τον συναντούσε σε αναγνωρισμένους ποιητές όπως ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Παρέμεινε πιστός στη Σολωμική παράδοση και στη γενικότερη επτανησιακή ποιητική γραμμή.

Παρά τις πνευματικές του δυνατότητες, επέλεξε συνειδητά τη ζωή μακριά από τη δημοσιότητα και γι’αυτο το λόγο η ζωή του είναι ένα «άγραφο βιβλίο». Απέφευγε την αλληλογραφία, την οποία χαρακτηρίζε χιουμοριστικά «γραμματοαγραφία», ενώ συχνά παρεξηγήθηκε για τη συμπεριφορά και την ιδιοσυγκρασία του. Η μετριοφροσύνη του ήταν τέτοια ώστε συνήθιζε να λέει πως «ούτε η τωροφημία ούτε η υστεροφημία με γνοιάζουνε». Για πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του το έργο του παρέμεινε διάσπαρτο, γεγονός που οφείλεται τόσο στη μικρή έκτασή του όσο και στην αυστηρότητα με την οποία αντιμετώπιζε τους στίχους του, δυσκολευόμενος να θεωρήσει κάτι άξιο δημοσίευσης.

Από νεαρή ηλικία βρέθηκε σε περιβάλλον πνευματικής ζύμωσης, δίπλα στον Ανδρέα και Ιωσήφ Μομφεράτο, τον Λασκαράτο, τους Ιακωβάτους και τους Ριζοσπάστες. Το 1859 κυκλοφόρησε συγκεντρωμένο το έργο του Σολωμού από τον Ιάκωβο Πολυλά.

Ο Μικέλης Άβλιχος θα συνεχίσει την μεγάλη παράδοση των Επτανησίων. Σπούδασε στο Πετρίτσειο Γυμνάσιο Ληξουρίου και στη συνέχεια σε κορυφαία πνευματικά κέντρα της Δύσης (1867–1877). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήρθε σε επαφή με τον Ρώσο αναρχικό Μπακούνιν, υιοθετώντας ορισμένες από τις ιδέες του, τις οποίες αντιλαμβανόταν κυρίως ως απελευθέρωση από προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες. Παράλληλα γνώρισε κύκλους της Παρισινής Κομμούνας και πιθανότατα τότε συναντήθηκε για πρώτη φορά με τον Ιωάννη Ψυχάρη, με τον οποίο θα διατηρούσε επαφή, καθώς συνέκλιναν στις απόψεις τους για τη δημοτική γλώσσα.

Το 1888 θα εμφανιστεί ο Ψυχάρης στα ελληνικά γράμματα του οποίου τα διδάγματα θα ακολουθήσει ο Κωστής Παλαμάς. Είναι μια κρίσιμη περίοδος για την ελληνική γλώσσα και το γλωσσικό ζήτημα, με
αποκορύφωση το κάψιμο της μετάφρασης του Ευαγγελίου το 1901.

Το 1878, σε ηλικία 34 ετών, ο Μικελής Άβλιχος επέστρεψε οριστικά στο Ληξούρι, όπου έζησε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας για τα επόμενα 40 χρόνια, μέχρι τον θάνατό του το 1917.