Μερικές σκέψεις για την γέφυρα που όλοι πρέπει να έχουμε στο νου

Τόσα πολλά έχουν γραφτεί για το θέμα, ατελείωτα λόγια, σκέψεις, ιδέες, προτάσεις, σχέδια αξιοποίησης. Και όμως τίποτα δεν έχει υλοποιηθεί, με αποτέλεσμα ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία του τόπου μας να καταρρέει εγκαταλελειμμένο και έρμαιο στην αδιαφορία όλων μας. Γιατί όλοι εμείς είτε μπροστά στο κοντόφθαλμο προσωπικό συμφέρον, είτε λόγο αδιαφορίας έχουμε αφήσει ένα από τα στολίδια της πόλης μας να μετατραπεί σε ντροπή για τον «υπερήφανο κατά τα άλλα Κεφαλονίτη».

Όπως όλοι καταλάβατε αναφέρομαι στην γνωστή σε όλους υπόθεση της γέφυρας Δεβοσσέτου. Όχι ότι η λέξη ντροπή δεν φέρνει στο νου την εγκληματική αδιαφορία για μύρια άλλα θέματα. Αλλά σίγουρα για όσους περνάμε από εκεί βλέποντας το τραγικό θέαμα και ταυτόχρονα θέλουμε να θεωρούμαστε πολιτισμένοι, είναι ένα από τα θέματα που καθημερινά προσβάλουν την ίδια την πνευματική μας υπόσταση.
Επιτέλους, όλοι όσοι θέλουν να κατονομάζονται αρμόδιοι επί παντός θέματος, άρα και σε αυτό, μπορούν να αισθάνονται υπερήφανοι. Τις υπόνοιες που εδώ και καιρό είχαμε αρχίσει να έχουμε, λόγω των επιφανειακών ρωγμών στις καμάρες της γέφυρας ήρθαν να επιβεβαιώσουν τα πρώτα αποτελέσματα της μελέτης. Με βάση αυτήν, υπάρχει σημείο που έχει υποστεί καθίζηση έως και ένα μέτρο. Ενώ για το μέγεθος της ζημιάς ενδεικτικά αναφέρεται ότι θεωρείται θαύμα που δεν έχει προκληθεί κατάρρευση τμήματος, ακόμα και από το βάρος ενός απλού οχήματος.
Εδώ γεννούνται κάποια εύλογα ερωτήματα. Μετά από μια τέτοια αποκάλυψη είμαστε τόσο ισχυρογνώμονες σαν λαός που να επιθυμούμε ακόμα να παραμείνει το μνημείο υπό κατάρρευση ανοικτό; Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι απαρνούμαστε έτσι απλά την πολιτισμική μας κληρονομιά και εξομοιωνόμαστε με το κοινότυπο αρνούμενοι όσα αυτή μας προσδίδει, είμαστε τόσο αφελείς, ώστε να προτιμάμε την διέλευση από έναν στενό, επικίνδυνο δρόμο, σε σχέση με μια διαδρομή 2 λεπτά μεγαλύτερη; Και για αυτό να τσακωνόμαστε και να φιλονικούμε; Και ποιος θα έχει την ευθύνη αν κατά την διέλευση οχήματος, όπως πιθανολογούν οι ειδικοί ότι θα συμβεί μια μέρα, τμήμα της γέφυρας καταρρεύσει και παρασύρει όχημα και οδηγό; Γιατί οι ίδιοι δεν αντιδρούν για την άσχημη κατάσταση των δρόμων στους οποίους έχουν χάσει την ζωή τους πολλοί συμπατριώτες μας, έχουν υποστεί ζημιές εκατοντάδες οχήματα και φυσικά η καθυστέρηση άφιξης στον προορισμό είναι πολλαπλάσια των 2 λεπτών; Το κυκλοφοριακό δεν είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα; Μήπως κάποιοι προσπαθούν να μας υποβιβάσουν για να μας εκμεταλλευτούν; Μήπως η πνευματική μας υπόσταση ενοχλεί και υποστηρίζονται τα μικροσυμφέροντα για να καρπωθούν κάποιοι άλλοι οφέλη από την χειραγώγηση της μάζας;
Η γνώμη του λαού του Αργοστολίου έχει εκφραστεί πολλές φορές. Δεν θα ακούσεις Αργοστολιώτη που να μην προτιμά την γέφυρα κλειστή σε οχήματα και ελεύθερη στους πεζούς για βόλτα. Κι ας κάνουν τα περιβόητα 2 λεπτά παραπάνω (ήδη έχω κάνει μισή ώρα για να γράψω αυτό το άρθρο). Ποιος άλλωστε να αμφισβητήσει τι συζητιέται στις παρέες. Ακόμα και πολλοί νέοι από τα γύρω χωριά αναγνωρίζουν ότι αν φτιαχτεί ένας ασφαλής δρόμος στον Κούταβο το πρόβλημα αντιμετωπίζεται και μάλιστα κατά τον καλύτερο και για αυτούς τρόπο.
Το διαδίκτυο και αυτό με την συμμετοχή και την ευκαιρία που δίνει στον καθένα να εκφράσει την γνώμη του, έχει ήδη αποφανθεί. Πάνω από 80% και στις τρεις δημοσκοπήσεις σε μεγάλες Κεφαλονίτικες ιστοσελίδες πιστεύουν την πεζοδρόμηση ως μοναδική λύση. Και παρόλα αυτά, όσοι αποφασίζουν δεν σέβονται ούτε αυτή την γνώμη της πλειοψηφίας, μπροστά στα συμφέροντα των λίγων.
Σαν συμπέρασμα, ότι κι αν πιστεύετε ένα είναι σίγουρο. Η γέφυρα πρέπει να κλείσει άμεσα για να πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες εργασίες ανακατασκευής και συντήρησης. Η προσωπική μου θέση είναι υπέρ της πεζοδρόμησης και αυτό θα συνεχίσω να πιστεύω, εκτός και αν με πήσουν με τρανταχτά επιχειρήματα για το αντίθετο. Το όραμα για το μνημείο περιλαμβάνει ένα οργανωμένο σχέδιο, του οποίου μόνο η πλήρης υλοποίηση θα αποβεί ωφέλιμη για όλους. Η γέφυρα θα γίνει πεζόδρομος, ενώ στον γύρο του Κουτάβου απαιτείται μια γενναία διαπλάτυνση με 5 μέτρα λουρίδα σε κάθε κατεύθυνση, πεζοδρόμιο 1,5 μέτρα και μικρός ποδηλατόδρομος. Και όλα αυτά με σεβασμό του περιβάλλοντος, που συνεπάγεται άμεση δενδροφύτευση όσων θα κοπούν προκειμένου να γίνουν οι απαιτούμενες εργασίες, στον χώρο που θα γίνουν οι απαλλοτριώσεις για την επέκταση του οδοστρώματος, πάντα προς το μέρος της λιμνοθάλασσας.
Όλα τα παραπάνω, αν οι ενεργοί πολίτες τις νήσου αποφασίσουν και κρίνουν ως σκόπιμα να υλοποιηθούν, όχι μόνο θα αποκαταστήσουν ένα μνημείο, αλλά θα προσδώσουν νέα προοπτική στην ανάπτυξη του τόπου. Διαφορετικά κάθε χρόνο θα εκφράζουμε παράπονα για την συνεχώς χειροτερεύουσα οικονομική κατάσταση, χωρίς να κατανοούμε ότι εμείς απορρίπτουμε την φυσιογνωμία μας ως Κεφαλονίτες και όχι ο τουρισμός το νησί μας.